๑๐๕
กํ
าปลอด กํ
าดี
เน้
อ ไฮ่
บ่
หา นาบ่
เอา ซกบ่
ต้
อง ร้
องบ่
ตํ
า กํ
าปลอดเฮื
อน กํ
านา กํ
าผู
้
กํ
าคน กํ
าง ั
ว กํ
า
ควาย กํ
าหมู
กํ
าหมา กํ
าเป็
ด กํ
าไก่
เน้
อ…"
คร ั
้
นถึ
งเวลาเช้
าของวั
นขึ
้
น ๓ คํ
่
าจะไปถวายภั
ตตาหารแด่
พระสงฆ์
ที
่
วั
ด ในวั
น
นั
้
นจะไม่
มี
การทํ
างานใดๆ ทั
้
งสิ
้
น กระทั
่
งพ้
นวั
นกํ
าฟ้
าที
่
เรี
ยกว่
า “ม้
มกํ
าฟ้
า” ไปแล้
ว
หลั
งจากวั
นม้
มกํ
าฟ้
าไปแล้
ว ๗ วั
นจะมี
การกํ
าฟ้
าอี
กครึ
่
งวั
นต่
อไปจนกระทั
่
ง
ครบ ๕ วั
น แล้
วจึ
งจะมี
การถวายภั
ตตาหารแด่
พระสงฆ์
อี
กคร ั
้
ง เสร็
จแล้
วจะนํ
าฟื
นจํ
านวน ๑ ท่
อนไป
ลอยตามแม่
นํ
้
าลํ
าคลองเพื
่
อบู
ชาเทวดาจึ
งเสร็
จพิ
ธี
๑.๒) กิ
จกรรมและการละเล่
นที่
สํ
าคั
ญในประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
า
ในอดี
ตงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าอํ
าเภอพรหมบุ
รี
มี
กิ
จกรรมและการละเล่
นต่
างๆ
จํ
านวนมาก โดยเฉพาะการทํ
าอาหารซึ
่
งพบว่
าประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าของอํ
าเภอพรหมบุ
รี
จะมี
อาหารชาว
พวนนานาชนิ
ด
“…ที
่
นี
่
ทํ
าข้
าวปุ
้
น ข้
าวจี
่
ข้
าวหลาม มี
แต่
ข้
าวจี
่
กั
บข้
าวปุ
้
น…”
(พระครู
เมตตานุ
ศาสน์
(บุ
ญช่
วย จิ
ตฺ
ตป�ฺ
โย), ๒๕๕๑ : สั
มภาษณ์
) ซึ
่
งป ั
จจุ
บั
นอาหารชาวพวนได้
จั
ดเป็
นส่
วนหนึ
่
งของ
กิ
จกรรมสาธิ
ตในงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าอํ
าเภอพรหมบุ
รี
ไปแล้
ว เห็
นได้
จาก
๑.๒.๑) การทํ
าข้
าวจี่
ข้
าวจี
่
จะเริ่
มทํ
าในเย็
นวั
นขึ
้
น ๒ คํ
่
าเดื
อน ๓ ชาวบ้
านจะไปฟ ั
งพระสวด
มนต์
เย็
น พร้
อมกั
บนํ
าข้
าวเหนี
ยว นํ
้
าตาล ไข่
มะพร้
าวไปรวมกั
น รุ
่
งเช้
าก็
จะนึ
่
งข้
าวเหนี
ยว นํ
า
มะพร้
าวขู
ดผั
ดกั
บนํ
้
าตาลและนํ
้
ามะพร้
าวเป็
นไส้
ข้
าวจี
่
บางที
ก็
จะทํ
าไส้
แปลกออกไป คื
อใช้
ถั
่
วลิ
สงคั
่
ว
ป ่
น ผั
ดกั
บนํ
้
าตาล (สุ
นทร ตั
้
งตระกู
ล, ๒๕๒๗ : ๗) จากนั
้
นนํ
าข้
าวเหนี
ยวนึ
่
งมาป ั
้
นเป็
นก้
อนกลม
คล้
ายไข่
เจาะรู
ตรงกลางเพื
่
อนํ
าไม้
ไผ่
ที
่
เหลาเสี
ยบจนทะลุ
พร้
อมกั
บปิ
้
งข้
าวเหนี
ยวบนเตาจนข้
าวสุ
กดี
ทาด้
วยไข่
แดงแล้
วปิ
้
งอี
กรอบ เมื
่
อข้
าวสุ
กจึ
งถอดไม้
ไผ่
ออกพร้
อมกั
บใส่
ไส้
ข้
าวจี
่
โดยการจี
่
ข้
าวจะทํ
าให้
ภาพประกอบ ๓๐ :
อาหารในประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าอํ
าเภอพรหมบุ
รี
(ถ่
ายโดยผู
้
วิ
จั
ย)