๙๓
อาศั
ยวั
ดหาดเสี
้
ยวเป็
นศู
นย์
กลางการจั
ดงานในรู
ปแบบซุ
้
มอาหารและการแสดงของแต่
ละหมู
่
บ้
านอั
น
เป็
นส่
วนที
่
ชาวพวนบ้
านหาดเสี
้
ยวเห็
นว่
าเป็
นการสร้
างความสามั
คคี
ในกลุ
่
ม
“...ซุ
้
มนี
้
เล่
นนางกวั
กนะ
ซุ
้
มนี
้
เล่
นอะไรนะ คื
อคล้
ายกั
บสร้
างความยิ
่
งใหญ่
ให้
เกิ
ดความสามั
คคี
ในกลุ
่
ม จั
ดประกวดกั
นดู
ว่
าซุ
้
ม
ไหนดี
ซุ
้
มไหนสวย...”
(สง่
า เกิ
ดใหญ่
, ๒๕๕๐: สั
มภาษณ์
) ขณะที
่
งบประมาณในการจั
ดงานมาจาก
การบริ
จาคของชาวบ้
านเป็
นส่
วนใหญ่
อี
กทั
้
งมี
ผู
้
ร่
วมจั
ดงานน้
อยลงเนื
่
องจากส่
วนใหญ่
มั
กเป็
นผู
้
สู
งอายุ
ขณะที
่
“...ผู
้
ที
่
เรี
ยกว่
าหนุ
่
มสาว วั
ยกลางคน ผู
้
เฒ่
าผู
้
แก่
ช่
วงอายุ
ผู
้
ที
่
ประกอบกิ
จกรรมนี
้
มั
กจะเป็
นคนที
่
มี
เสร็
จจากงานนา...”
(อุ
ทิ
ศ กุ
มาร, ๒๕๕๐: สั
มภาษณ์
)
ด้
วยเหตุ
นี
้
หากจะกล่
าวถึ
งผู
้
ที
่
มี
บทบาทในการจั
ดงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าบ้
านหาด
เสี
้
ยว อาจกล่
าวได้
ว่
าแบ่
งได้
เป็
น ๒ กลุ
่
มหลั
ก ได้
แก่
๑. กลุ
่
มชาวพวนบ้
านหาดเสี
้
ยว ที
่
ใช้
วั
ดหาดเสี
้
ยวเป็
นศู
นย์
กลางการจั
ดงาน โดยมี
ผู
้
ร่
วมจั
ดงานได้
แก่
ชาวพวนในหมู
่
บ้
านอื
่
นๆ ของตํ
าบลหาดเสี
้
ยว โดยมี
รายได้
จากการบริ
จาคของชาว
พวนหาดเสี
้
ยวด้
วยกั
นเอง
๒. กลุ
่
มหน่
วยงานราชการ นํ
าโดยเทศบาลตํ
าบลหาดเสี
้
ยวและอํ
าเภอศรี
สั
ชนาลั
ย
โดยจั
ดงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าให้
มี
ขนาดใหญ่
เที
ยบเคี
ยงกั
บประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าตํ
าบลทุ
่
งโฮ้
ง จั
งหวั
ด
แพร่
การจั
ดงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าของทั
้
ง ๒ กลุ
่
มข้
างต้
น แม้
จะดู
เหมื
อนมี
ความแตกต่
าง
หากแต่
กลั
บมี
จุ
ดร่
วมประการหนึ
่
งได้
แก่
ความพยายามนํ
าเสนอประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าให้
เป็
นที
่
รู
้
จั
กกั
บ
สั
งคมภายนอกในรู
ปแบบและวิ
ธี
การที
่
แตกต่
างกั
น กล่
าวคื
อในกลุ
่
มของชาวพวนบ้
านหาดเสี
้
ยวจะให้
ความสํ
าคั
ญต่
อการนํ
าเสนอความเป็
นอั
นหนึ
่
งอั
นเดี
ยวกั
นของกลุ
่
มชาติ
พั
นธุ
์
พวนในพื
้
นที
่
เห็
นได้
จาก
คํ
ากล่
าวที
่
บอกว่
า “...
เราได้
ร ั
บความสนใจมากกว่
าเพราะเราเป็
นพวนแท้
ๆ...”
และ “
...คล้
ายกั
บสร้
าง
ความยิ
่
งใหญ่
ให้
เกิ
ดความสามั
คคี
ในกลุ
่
ม จั
ดประกวดกั
นดู
ว่
าซุ
้
มไหนดี
ซุ
้
มไหนสวย...”
(สง่
า เกิ
ดใหญ่
, ๒๕๕๐: สั
มภาษณ์
) ขณะที
่
กลุ
่
มหน่
วยงานราชการจะให้
ความสํ
าคั
ญกั
บการนํ
าเสนอภาพของ
ประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าให้
เป็
นผลิ
ตภั
ณฑ์
ทางการท่
องเที
่
ยว (Tourism Product) มากกว่
าเนื
่
องจาก
ประสงค์
จั
ดงานให้
เป็
นลั
กษณะเดี
ยวกั
บ
“...ที
่
ทุ
่
งโฮ้
งนี
่
ดั
งมากเลย เขาจั
ดนี
่
เป็
นจุ
ดขายเขาเลย กํ
าฟ้
านี
่
นะ เหมื
อนแห่
เที
ยนก็
ต้
องอุ
บล สงกรานต์
ก็
เชี
ยงใหม่
เผาเที
ยนเล่
นไฟก็
ต้
องสุ
โขทั
ย ถ้
ากํ
าฟ้
าต้
อง
แพร่
...”
(อุ
ทิ
ศ กุ
มาร, ๒๕๕๐: สั
มภาษณ์
) อย่
างไรก็
ดี
ทั
ศนคติ
ดั
งกล่
าวมี
เพี
ยงแต่
สะท้
อนถึ
งการที
่
หน่
วยงานราชการมุ
่
งจะจั
ดงานให้
มี
ขนาดใหญ่
เท่
านั
้
น หากแต่
ยั
งมี
คามสั
มพั
นธ์
เชิ
งเปรี
ยบเที
ยบกั
บ
การจั
ดงานประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าตํ
าบลทุ
่
งโฮ้
ง จั
งหวั
ดแพร่
อี
กด้
วย
๓) มุ
มมองของชาวพวนบ้
านหาดเสี
้
ยวต่
อการเป็
นกิ
จกรรมทางการท่
องเที่
ยว
การที
่
ประเพณี
บุ
ญกํ
าฟ้
าบ้
านหาดเสี
้
ยวถู
กนํ
าเสนอให้
กลายเป็
นประเพณี
ประจํ
า
อํ
าเภอศรี
สั
ชนาลั
ย เกิ
ดให้
เกิ
ดมุ
มมองของชาวพวนบ้
านหาดเสี
้
ยวที
่
หลากหลาย ดั
งต่
อไปนี
้