Page 84 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

76
วัฒนธรรมบางส่ วนจากสังคมอื่นมาในระยะแรก ๆ อาจเรี ยกว่า การยืมวัฒนธรรม แต่เมื่อนาน ๆ ไปก็
กลายเป็ นการรับวัฒนธรรม การยืมวัฒนธรรมและการรับวัฒนธรรมเป็ นจุดเริ ่ มต้นของการเปลี่ยนแปลง
ทางวัฒนธรรมได้ (อมรา พงศาพิ ชญ์, 2540, น. 31)
จะเห็ นได้ว่าการถ่ายทอดวัฒนธรรมในสังคมเดี ยวกัน เป็ นการสื บทอดวัฒนธรรมในแนวตั้ งจาก
คนรุ่ นหนึ่ งไปสู่คนอี กรุ่ นหนึ่ งในกระบวนการเรี ยนรู ้ที่ครู สอนลู กศิษย์ หรื อรุ่ นพี่สอนรุ่นน้อง ส่ วนการ
ถ่ ายทอดวัฒนธรรมจากสั งคมหนึ่ งไปสู ่ อี กสังคมหนึ่ ง เป็ นการถ่ ายทอดวัฒนธรรมในแนวนอน การ
ถ่ายทอดวัฒนธรรมเป็ นหนึ่ งในกระบวนการสื บสานวัฒนธรรมในลักษณะที่กล่าวมานี้ การถ่ายทอด
วัฒนธรรมเป็ นหนึ่ งในกระบวนการสืบสานวัฒนธรรมในลักษณะที่ กล่าวมานี้ การถ่ายทอดวิ ธีการร้อง
เพลงแบบลู กกรุง (แบบต้นฉบับ) เป็ นตัวอย่ างหนึ่ งของการถ่ายทอดวัฒนธรรมให้กับเด็กและเยาวชน
ทั้งในลักษณะของการถ่ายทอดในแนวตั้ง กล่ าวคือ ในกระบวนการเรี ยนรู้ที่ รุ่ นพี่ชมรมเพลงแห่ งสยาม
ถ่ายทอดการร้ องเพลงให้กับเด็กและเยาวชน (ดาวรุ ่ งเพลงแห่ งสยาม) ให้ร้ องให้ถู กต้องตามต้นฉบับ
และร้องเพลงให้ถูกอักขระ ถูกต้องตามหลักภาษาไทย นอกจากนี้ ผลพลอยได้ย ังไปสู่ พ่อแม่ ผู ้ปกครอง
และกลุ่มผู ้ ชม ผู ้ ฟั ง คอนเสิร์ต ซึ่ งเป็ นการถ่ายทอดวัฒนธรรมในลักษณะของการถ่ายทอดในแนวนอน
อีกด้วย
ในมิ ติ ของความงดงามของภาษา และความไพเราะของทํานองเพลง สร้างความไพเราะทาง
สุ นทรี ยศาสตร์ ในการชมการแสดงคอนเสิ ร์ ตของชมรมเพลงแห่งสยามทุ กครั้ งและเป็ นคอนเสิร์ ตเดี ยว
ที่จัดต่อเนื่อง เดือนเว้นเดื อน และให้เด็กและเยาวชนแสดงความสามารถในการร้ องเพลง
3. แนวคิดเกี่ยวกับการขัดเกลาทางสังคม (Socialization)
การขัดเกลาทางสังคมเป็ นกระบวนการเรี ยนอย่างหนึ่ งที่เป็ นการถ่ายทอดวัฒนธรรมของสังคม
ยุคหนึ่ งไปย ังอีกยุคหนึ่ ง เพื่ อให้สมาชิกในสังคมได้รั บและยึดปฎิบัติในทิศทางเดียวกัน การขัดเกลาทาง
สังคมมี ความหมายอยู่ 2 นัย คือ นัยแรก หมายถึง การถ่ายทอดวัฒนธรรมด้วยเหตุที่ มนุษย์ทุกคนไม่มี
ความรู ้เรื่ องวัฒนธรรมติดตัวมาแต่กําเนิ ด ดังนั้ น การขัดเกลาทางสังคมจึงเป็ นการถ่ายทอดวัฒนธรรม ทํา
ให้มนุษย์ ได้เรี ยนรู้ วัฒนธรรม เรี ยนรู ้บทบาทหน้าที่ของตน และสามารถปฎิ บัติ ตัวให้เข้ากั้ บสั งคมได้
ถู กต้อง ส่ วนอี กนัยหนึ่ ง หมายถึ ง การพัฒนาบุ คลิกภาพ สั งคม แต่ละแห่ งมีวัฒนธรรมไม่ เหมือนกั น
มนุษย์ในแต่ละสังคมจึงมีบุคลิ กภาพแตกต่างกัน ดังนั้ นมนุ ษย์ทุ กคนจึงจําเป็ นต้องได้รั บการขัดเกลาทาง
สังคม เพื่ อที่จะได้มีบุ คลิกภาพเช่ นเดียวกันและรู ้ จักระเบี ยบของสังคมหรื อวัฒนธรรมนั้ น ๆ (จํานงค์
อติวัฒนสิทธิ์ , 2540, น.42) บรูม และเชลนิ ค (Broom and Selznick) กล่าวว่า การขัดเกลาทางสังคมเป็ น