๙
๒.๓.๔ หากสื่
อพื
้
นบ้
านนั
้
นเข้
มแข็
งอยู
่
แล้
ว ก็
อาจต้
องหาทางส่
งเสริ
มเป็
นระยะๆ เพื่
อ
ป้
องกั
นความอ่
อนแอในวั
นข้
างหน้
า
การบริ
หารจั
ดการวั
ฒนธรรม (กาญจนา แก้
วเทพ. ๒๕๕๐ : ๓) หากยึ
ดตาม
ยุ
ทธศาสตร์
การทํ
างานวั
ฒนธรรมของกระทรวงวั
ฒนธรรมจะพบว่
า แนวทางการบริ
หารจั
ดการ
วั
ฒนธรรม มี
๔ แนวทาง ดั
งนี
้
(๑) การอนุ
รั
กษ์
วั
ฒนธรรม คื
อ การธํ
ารงรั
กษาตั
ว “ ต้
นฉบั
บทางวั
ฒนธรรม” ไม่
ว่
าจะเป็
นตั
วบุ
คคล วั
ตถุ
ธรรมเนี
ยมประเพณี
ให้
เหมื
อนเดิ
ม
(๒) การสื
บทอดทางวั
ฒนธรรม ซึ
่
งเน้
นหนั
กการสื
บทอดตั
วบุ
คคล ทั
้
งที่
เป็
น
ผู
้
สร้
างและ ผู
้
เสพวั
ฒนธรรม
(๓) การปรั
บปรน การปรั
บประยุ
กต์
ทางวั
ฒนธรรม เพื่
อให้
สอดรั
บกั
บสถานการณ์
ใหม่
ๆ การปรั
บประยุ
กต์
อาจจะพิ
จารณาได้
๒ มิ
ติ
คื
อ การปรั
บตั
วสื่
อ / ศิ
ลปวั
ฒนธรรม เช่
น การนํ
า
เรื่
องราวของละครโทรทั
ศน์
มาแสดงในหนั
งตะลุ
ง หรื
อการปรั
บหน้
าที่
ของวั
ฒนธรรม เช่
น การ
นํ
าเอาโนรามรใช้
ในการออกกํ
าลั
งกายเป็
นโนราบิ
ก
(๔) การส่
งเสริ
ม เผยแพร่
วั
ฒนธรรมนั
้
น ให้
แผ่
ขยายออกไปย ั
งคนกลุ ่
มอื่
นๆ พื
้
นที่
อื่
นๆ เช่
น การนํ
าโปงลางมาแสดงในระดั
บประเทศ ต่
างประเทศ
ทั
้
งนี
้
การเลื
อกใช้
แต่
ละยุ
ทธศาสตร์
นั
้
น น่
าจะขึ
้
นอยู
่
กั
บสถานภาพ ของศิ
ลปะ/
วั
ฒนธรรมพื
้
นบ้
านนั
้
นๆ เช่
น
- หากวั
ฒนธรรมนั
้
น อยู
่
ในสภาพที่
ใกล้
จะสู
ญหาย ก็
ต้
องอนุ
รั
กษ์
หรื
อสื
บทอด
- หากวั
ฒนธรรมนั
้
น ไม่
สอดคล้
องกั
บสภาพที่
เป็
นจริ
ง ก็
ต้
องปรั
บประยุ
กต์
- หากวั
ฒนธรรมนั
้
นเริ
่
มผิ
ดเพี
้
ยนไปจากความหมายดั
้
งเดิ
ม ก็
ต้
องรื
้
อฟื
้
นความเดิ
ม
ขึ
้
นมา
- หากวั
ฒนธรรมนั
้
นสู
ญสลายไปแล้
ว ก็
ต้
องรื
้
อฟื
้
นหรื
อฟื
้
นฟู
ขึ
้
นมาใหม่
- หากวั
ฒนธรรมนั
้
นอยู
่
ในสภาพสมบู
รณ์
แข็
งแรงดี
ก็
น่
าจะส่
งเสริ
มเผยแพร่
เป็
น
ต้
น
การบริ
หารจั
ดการวั
ฒนธรรมแบบมี
ส่
วนร่
วม มี
ส่
วนประกอบ ๓ ส่
วน คื
อ
(๑) วั
ฒนธรรม
(๒) การบริ
หารจั
ดการ
(๓) การมี
ส่
วนร่
วม (กาญจนา แก้
วเทพ. ๒๕๕๐ : ๑) ดั
งแผนภาพที่
๓