๗๙
๔) ถ้
าเป็
นการแก้
บนสิ่
งศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
เช่
น พระ เมื
่
อท่
านกลั
บ ต้
องส่
งด้
วยเพลงเชิ
ด
เช่
นเดี
ยวกั
บ การส่
งพระสวดมนต์
เมื
่
อเสร็
จพิ
ธี
ส่
งพระด้
วยเพลงกราวในและเชิ
ด
ความเชื
่
อของผู
้
แสดง เกี
่
ยวกั
บเทพเจ้
าหรื
อสิ่
งศั
กดิ
์
เมื
่
อเทพเจ้
าหรื
อสิ่
งศั
กดิ
์
ได้
ร ั
บเชิ
ญแล้
ว
จะต้
องเสด็
จลงมาประทั
บทรงดู
ละครได้
เพี
ยงแค่
เที
่
ยงวั
น เพราะเทพทุ
กองค์
ต้
องขึ
้
นเฝ้
าพระอิ
ศวร
จึ
งเป็
นประเพณี
ว่
า ตั
้
งแต่
เวลา ๑๒.๐๐ - ๑๓.๐๐ น. ต้
องหยุ
ดการแสดง แม้
แต่
เครื
่
องดนตรี
ใครจะเคาะ
จะเล่
นไม่
ได้
เพราะถื
อว่
าทํ
าให้
เทพเจ้
าต้
องมี
ความกั
งวล (ทองเลี
่
ยม ม่
วงงาม ,๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
)
๓. พิ
ธี
กรรมหลั
งเลิ
กการแสดง
พิ
ธี
กรรมหลั
กเลิ
กการแสดง หรื
อ พิ
ธี
ลาโรง เป็
นการทํ
าพิ
ธี
ที
่
แสดงว่
าละครชาตรี
เพื
่
อแก้
บน
ได้
เสร็
จสิ
้
นลงแล้
ว เมื
่
อได้
เวลาเลิ
กการแสดง ตั
วตลกเป็
นตั
วตั
ดบทว่
า วั
นนี
้
การแสดงหมดเวลาแล้
ว
หั
วหน้
าคณะกล่
าวขอบคุ
ณเจ้
าภาพ และผู
้
ชมที
่
ให้
ความสนใจในการแสดงของคณะ ปี
่
พาทย์
บรรเลง
เพลงกราวรํ
า ในอดี
ตต่
อจากนั
้
นเป็
นพิ
ธี
ลาโรง ผู
้
กระทํ
าพิ
ธี
ต้
องเป็
นคนเดี
ยวกั
บผู
้
ทํ
าพิ
ธี
ปลู
กโรงที
่
ทํ
า
ในตอนเช้
า ขั
้
นตอนในการทํ
าพิ
ธี
ว่
า ผู
้
ทํ
าพิ
ธี
ตั
้
ง นะโม ๓ จบ แล้
วว่
าคาถา ส่
งเทวดา และกล่
าวเป็
น
คาถาว่
า “สิ
ทธิ
กิ
จจั
ง สิ
ทธิ
กั
นตั
ง สิ
ทธิ
ลาภั
ง ภะวั
นตุ
เต” แล้
วผู
้
ทํ
าพิ
ธี
แก้
ตอกที
่
ผู
้
กิ่
งมะยมไว้
กั
บเสา
กลางโรงทั
้
ง ๓ เปลาะ เรี
ยกว่
า “ถอนโรง” ถื
อเป็
นเสร็
จพิ
ธี
(ทองเลี
่
ยม ม่
วงงาม, ๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
)
แต่
ในป ั
จจุ
บั
น ป ั
จจุ
บั
นเมื
่
อไม่
ได้
ทํ
าพิ
ธี
ปลู
กโรง จึ
งไม่
มี
พิ
ธี
ลาโรง ละครมั
กตั
ดบทว่
าหมดเวลาแสดง
และขอบคุ
ณเจ้
าภาพ หรื
ออาจมี
เพลงร้
องขอบคุ
ณ ตามแต่
ความถนั
ดของแต่
ละคณะ เท่
านั
้
น ส่
วน
วงปี
่
พาทย์
จะบรรเลงเพลงกราวรํ
า หรื
อเพลงสรรเสริ
ญพระบารมี
อย่
างสั
้
น (ตั
ดเพลงสรรเสริ
ญครึ
่
งหนึ
่
ง
ดั
งตั
วอย่
างในบทที
่
๕) เป็
นอั
นเสร็
จพิ
ธี
ลาโรง
พิ
ธี
กรรมการแสดงละครชาตรี
แก้
บนนั
้
น ทุ
กขั
้
นตอนเป็
นแบบแผนที
่
ค่
อนข้
างตายตั
ว และ
ถื
อเป็
นธรรมเนี
ยมที
่
สื
บทอดกั
นต่
อมา พิ
ธี
กรรมของละครชาตรี
ในจั
งหวั
ดอ่
างทอง ที
่
แสดงแก้
บนใน
ป ั
จจุ
บั
น มี
หลายขั
้
นตอนที
่
ขาดหายไป เช่
น การปลู
กโรง การรํ
าซั
ดเบิ
กโรง บางขั
้
นตอนถู
กตั
ดทอนลง
เช่
น ร้
องอั
ญเชิ
ญสิ่
งศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
มาประทั
บร ั
บการถวายสิ
นบน จะพบเมื
่
อมี
การแก้
บนตามบ้
านเท่
านั
้
น
แต่
ถ้
าเป็
นการแสดง ณ สถานที
่
ศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
ตั
้
งอยู
่
แล้
ว เช่
น หน้
าศาลเจ้
า หน้
าวิ
หารพระ ละครจะไม่
ร้
อง
เพราะถื
อว่
าสิ่
งศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
หรื
อพระในวิ
หารประทั
บอยู
่
ที
่
นั
่
นแล้
ว ไม่
ต้
องอั
ญเชิ
ญมา (สุ
วรรณา โพธิ
์
สด,
๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
) พิ
ธี
การลาโรง ปร ั
บลดขั
้
นตอนตามไปด้
วย
พิ
ธี
กรรมและความเชื่
ออื่
น ๆ
นอกเหนื
อจากพิ
ธี
กรรม ประกอบการแสดงแล้
ว ละครชาตรี
ยั
งได้
ปฏิ
บั
ติ
พิ
ธี
กรรม และ
ความเชื
่
อ อื
่
น ๆ ที
่
เกี
่
ยวข้
อง ดั
งนี
้
๑. พิ
ธี
ไหว้
ครู
ละครชาตรี
การไหว้
ของคนไทยนั
้
นเป็
นกิ
ริ
ยาที
่
แสดงออกถึ
ง ความในใจของผู
้
ไหว้
โดยมี
ความหมาย
หลายนั
ย เช่
น แสดงความเคารพ ยกย่
อง ระลึ
กถึ
ง ทั
กทาย ขอบคุ
ณ ขอโทษ เป็
นต้
น ดั
งนั
้
นการไหว้
จึ
งเป็
นกิ
ริ
ยาอาการที
่
พบได้
ทั
่
วไป แสดงให้
เห็
นถึ
งระดั
บของการแสดงความเคารพต่
อกั
น เช่
น ไหว้
พ่
อ
แม่
ครู
เป็
นต้
น ศิ
ลปะการแสดงหลาย ๆ สาขา มั
กมี
พิ
ธี
ไหว้
ครู
ที
่
มี
ขั
้
นตอน รู
ปแบบเฉพาะด้
วย