๖๔
พิ
ธี
กรรมการแสดง
พิ
ธี
กรรมในการแสดงละครชาตรี
มี
ความสั
มพั
นธ์
เกี
่
ยวข้
องกั
บการแก้
บน โดยเป็
นพิ
ธี
กรรม
ที
่
กระทํ
าขึ
้
นเพื
่
อการบู
ชา ระหว่
างผู
้
นั
บถื
อกั
บสิ่
งศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
จากการศึ
กษา พบว่
า พิ
ธี
กรรมในการแสดง
ละครชาตรี
ในจั
งหวั
ดอ่
างทอง แบ่
งออกเป็
น ๓ ขั
้
นตอน คื
อ
๑. พิ
ธี
กรรมก่
อนการแสดง
การแสดงละครชาตรี
ซึ
่
งวั
ตถุ
ประสงค์
ของการแสดง มั
กเป็
นเรื
่
องการแก้
บนเป็
นส่
วนใหญ่
ในการแสดงละครชาตรี
แก้
บน มี
พิ
ธี
กรรมต่
าง ๆ ของผู
้
มี
ส่
วนเกี
่
ยวข้
อง ได้
แก่
ผู
้
แสดงละครชาตรี
และผู
้
ที
่
ทํ
าการแก้
บน ดั
งนี
้
๑.๑ การปลู
กโรง
ส่
าง นิ่
มละมู
ล (๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
) กล่
าวถึ
ง พิ
ธี
การปลู
กโรงแสดงละครชาตรี
ของ
ละครในจั
งหวั
ดอ่
างทอง ในอดี
ต มี
รายละเอี
ยด ดั
งนี
้
๑.๑.๑ อุ
ปกรณ์
๑.๑.๑.๑ อุ
ปกรณ์
การปลู
กโรงละคร ใช้
วั
สดุ
ในท้
องถิ่
น ประกอบด้
วย
ไม้
ไผ่
จํ
านวน ๕ ลํ
า (ตั
ดความยาวเหมาะสม) ผ้
าใบหรื
อผ้
าที
่
สามารถบั
งแดดหรื
อ ฝนได้
เตี
ยงสํ
าหร ั
บ
ละครนั
่
งแสดง และเชื
อกดึ
งผ้
าใบ
๑.๑.๑.๒ อุ
ปกรณ์
สํ
าหร ั
บประกอบพิ
ธี
ปลู
กโรง ประกอบด้
วย กิ่
งมะยม
ดอกไม้
ธู
ป เที
ยน และตอกไม้
ไผ่
๓ เส้
น (เจ้
าภาพเป็
นผู
้
จั
ดให้
)
๑.๑.๒ ลั
กษณะโรงละครชาตรี
ปกติ
มั
กสร้
างในพื
้
นที
่
เหมาะสม กว้
างขวาง หรื
อ
บริ
เวณกลางแจ้
ง หั
นหน้
าไปทางด้
านสิ่
งศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
ในกรณี
ที
่
แสดงต่
อหน้
าสิ่
งศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
เช่
น ศาลเจ้
า
วิ
หารพระพุ
ทธรู
ป หรื
อหั
นไปทางทิ
ศเหนื
อหรื
อทิ
ศตะวั
นออก (ไม่
หั
นหน้
าโรงไปทางทิ
ศตะวั
นตก หรื
อ
ทิ
ศใต้
) ในกรณี
ที
่
เล่
นในบริ
เวณบ้
าน หรื
อสถานที
่
ต่
าง ๆ ที
่
ไม่
ได้
เป็
นที
่
ตั
้
งของสิ่
งศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
การปลู
กโรง
แสดง โดยใช้
ผ้
า (วั
สดุ
ที
่
สามารถใช้
บั
งแดด ฝน ได้
) ขึ
งให้
ตึ
งทั
้
ง ๔ มุ
ม นํ
าไม้
ไผ่
คํ
้
าให้
สู
งขึ
้
น ๔ เสา
ตรงกลางตั
้
งเสาคํ
้
า ให้
ผ้
าสู
งขึ
้
นไม่
อั
บลม และเป็
นที
่
เก็
บซองคลี
(ซองอาวุ
ธ)
๑.๑.๓ พิ
ธี
กรรมการปลู
กโรง ดํ
าเนิ
นการโดย ผู
้
เป็
นโต้
โผ หรื
อผู
้
อาวุ
โสของคณะ
ละคร เป็
นผู
้
ทํ
าพิ
ธี
ด้
วยการนํ
า กิ่
งมะยม ดอกไม้
ธู
ป เที
ยน และตอกไม้
ไผ่
๓ เส้
น ที
่
เจ้
าภาพจั
ดไว้
นํ
าไปผู
กกั
บเสากลางโรง โดยว่
าคาถากํ
ากั
บ (ป ั
จจุ
บั
นไม่
มี
ผู
้
ใดได้
ร ั
บถ่
ายทอดไว้
) มี
ความหมายและ
เป็
นสั
ญลั
กษณ์
ว่
า ได้
มี
การปลู
กโรงขึ
้
นเรี
ยบร้
อยแล้
ว สํ
าหร ั
บการแสดงละครชาตรี
ในวั
นนั
้
น
ชาวละครชาตรี
ในจั
งหวั
ดอ่
างทอง มี
ความเชื
่
อว่
า การทํ
าพิ
ธี
ปลู
กโรง ช่
วยป้
องกั
น
เสนี
ยด จั
ญไร และการทํ
าคุ
ณไสย์
ต่
าง ๆ ด้
วย สุ
ริ
ยา คล้
ายทอง (๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
) กล่
าวถึ
ง
ความเชื
่
อเกี
่
ยวกั
บพิ
ธี
กรรมปลู
กโรงว่
า “แต่
ก่
อนใช้
กิ่
งมะยม ๙ กิ่
ง ผู
กเสากลาง สามารถใช้
ป้
องกั
นผู
้
ที
่
ไม่
หวั
งดี
ทํ
าของ (ไสยศาสตร์
) มาตามลมตามแล้
ง” นอกจากนี
้
ละครบางคณะใช้
วั
สดุ
อื
่
น ๆ ทํ
าพิ
ธี
ปลู
กโรง เช่
น กิ่
งสะแก เป็
นต้
น และเชื
่
อว่
าหากกิ่
งใหญ่
งานมาก กิ่
งเล็
กงานน้
อย นอกจากนี
้
ยั
งสมมติ
ว่
าเป็
นป ่
า เวลาเล่
นเรื
่
องพิ
กุ
ลทองด้
วย (ทองหล่
อ กลิ่
นขจร , ๒๕๕๐ : สั
มภาษณ์
)