Page 23 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๒
เพลงร้ อง มักเป็ นเพลงชั ้ นเดียว หรือเพลง ๒ ชั้ น ที่มีจังหวะรวดเร็ว มีคําว่า
“นอก” ติดกับชื่อเพลง เช่น เพลงช้าปี่นอก เพลงโอ้โลมนอก เพลงปี นตลิ่งนอก เพลงขึ้ น
พลับพลานอก เป็ นต้น มีต้นเสียงและลูกคู่ บางทีตัวละครจะร้องเอง โดยมีลูกคู่ร ับทวน
สถานที ่ แสดง เป็ นโรงละครรูปสี่เหลี่ยมดูได้ ๓ ด้าน กั ้ นฉากผืนเดียว ไม่ต้อง
เปลี่ ยนไปตามท้ องเรื่อง มีประตูเข้าออก ๒ ทาง หน้ าฉากตรงกลางตั ้ งเตียงสําหร ับตัวละครนั ่ ง
ด้านหลังฉากเป็ นส่วนสําหร ับตัวละครพักหรือแต่งตัว
๒.๑.๓ ละครใน เป็ นละครที่แสดงในวัง ได้นําวิธีการเล่นเดินเรื่อง อย่างละคร
นอก มาให้เหล่านางระบําในพระราชฐานแสดง โดยใช้บทที ่ เคยแสดงโขนคือ เรื่องรามเกียรติ ์ อิเหนา
และอุณรุฑ แสดงโดยนางในราชสํานัก จึงเรียกว่าละครนางใน หรือละครข้างใน ต่อมาเรียกสั ้ น ๆ
ว่า ละครใน มีมาตั้ งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา
เรื่องที่แสดง เฉพาะ ๓ เรื่อง คือ รามเกียรติ ์ อิเหนา และอุณรุฑ
ผู ้ แสดง เป็ นผู้หญิงล้วน
ดนตรี ใช้วงปี่ พาทย์เหมือนละครนอก ใช้ทางใน ซึ่งมีระดับเสียงเหมาะสมกับ
ผู้หญิง
เพลงร้ อง มักเป็ นเพลงที่ มีลีลา ท่วงทํานองค่อนข้างช้า วิจิตรพิสดาร ตัวละคร
ไม่ร้องเอง มีต้นเสียงและลูกคู่ มักมีคําว่ า “ใน” อยู่ท้ายเพลง เช่น เพลงช้าปี่ ใน เพลงโอ้โลมใน
เพลงสามไม้ใน เป็นต้น
สถานที ่ แสดง แสดงในพระราชฐาน (www.wikipedia.org/wiki/, ๒๕๕๐)
๒.๒ ละครที่ปร ับปรุงขึ้ นใหม่
๒.๒.๑ ละครพันทาง เป็ นละครที่มีลักษณะผสมผสาน โดยการนําเอาเพลงร้อง
ดนตรี ท่ารํา ตลอดทั ้ งเนื้อเรื่ อง และวิธีการแต่งกาย ตามชาติที่ตั ้ งอยู่ใกล้เคียงประเทศไทย เช่น
พม่า ลาว มอญ เขมร ญวน จีน ที ่ห่างไกล ได้แก่ ฝร ั ่ ง ซึ่งหมายถึงชาติยุโรปทั ้ งหมด (ปรเมษฐ์
บุ ณยะชัย, ๒๕๓๗ : ๘๐) มาใช้ โดยมีลักษณะ ดังนี้
ดําเนินเรื่องด้วยการร้อง บางคร ั ้ งมี ต้นเสียง และลูกคู่ร้องทั ้ งหมดอย่างละครนอก
บางคร ั ้ งต้นเสียงร้องบรรยาย ส่วนที่เป็ นคําพูดตัวละครร้องเอง
การแต่ งกาย แต่งแบบพันทาง คือ มีลักษณะผสม แต่งตามเชื้อชาติ และ
ธรรมเนียมของชาติ ต่าง ๆ ตามท้องเรื่อง
เรื่องที่แสดง นิยมเล่ นเรื่องที่ เกี่ยวกับต่างชาติ เช่น พระอภัยมณี ขุนช้างขุนแผน
พระลอ ราชาธิราช ท่ารํา เพลงร้อง ดนตรี จึงมีลีลาของภาษาต่ าง ๆ ตามท้องเรื่อง
การขับร้องและบรรเลง ใช้วงปี่ พาทย์ไม้นวม เพลงร้องและบรรเลงมักเป็นเพลง
ภาษา และมีเครื่องภาษาเข้าประสม เช่น กลองจีน ปี่ มอญ เปิงมาง เป็ นต้น
สถานที ่แสดง แสดงในโรง บนเวที มีการเปลี่ยนฉากตามท้องเรื่องเช่นเดียวกับ
ละครดึกดําบรรพ์