Page 177 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๗๐
 เสนาร ับสารใส่พานแก้ว คลาดแคล้วพามาหาช้าไม่
เข้าเฝ้ านางมารชาญไชย ที่ในพระโรงอันรู จี
ฯ ๒ คํา ฯ เสมอ
 มาถึงจึงคลานเข้าไปเฝ้า ก้มเกล้าบังคมเหนือเกศี
แล้วทูลไปพลันทันที ท้าวนาคีมีราชสารมา
ให้ราชทูตมนุ ษย์น้ อย ล่องลอยสําเภาไม่เข้าหา
ทองคําทั ้ งลํานํามา คนในเภตราก็ไม่มี
จับต้องจะถูกก็หาไม่ โยนให้แต่ราชสารศรี
ผิดอย่างปางก่อนห่อนมี เทวีจงทราบพระบาทา
ฯ ๖ คํา ฯ เจรจา
 เมื่อนั ้ น นางพันธุร ัตยักษา
เร่งคิดถวิลจินตนา ทูตถือสาราประหลาดใจ
จึงสั ่ งสาวศรีที่หมอบเฝ้ า ร ับเอาสาราเข้ามาให้
แล้วอ่านดูพลันทันใด ที่ในพระราชสารา
ฯ ๔ คํา ฯ เอกบท
 สารท้าวภุชงค์ทรงศักดิ ์ คิดถึงแม่ร ักยักษา
แต่สหายวายปราณนานมา ชั ่ วช้ามิได้มาเยี่ยมเยือน
องค์ท้าวกุมภัณฑ์ที่บรรลัย ความสมัครร ักใคร่ใครจะเหมือน
เจ้าน้อยใจที่ไม่เยี่ ยมเยือน ร ักเจ้ าเท่าเทียมเหมือนกัน
เป็ นหญิงครองเมืองมณฑล เสนีรี้พลจะเดียดฉันท์
เราไซร้ได้บุตรบุ ญธรรม์ มนุษยจ้อยน้อยนั้ นถือสารไป
เจ้าจงเลี้ยงไว้เป็ นลู กร ัก เราเห็นบุ ญหนักศักดิ ์ ใหญ่
จะได้ครอบครองพระเวียงไชย เลี้ยงไว้คํ้าชูแทนหูตา
ฯ ๘ คํา ฯ
 อ่ านจบแจ้งในสารศรี คิดถวิลยินดีเป็ นหนักหนา
เอาสารทูลเกล้าไว้ มิได้ช้า ขอบใจนักหนาท้าวนาคี
องค์ท้าวกุมภัณฑ์ที่บรรลัย ยังคิดร ักใคร่ไม่หน่ ายหนี
ซื่อตรงต่ อองค์พระสามี คุณของนาคีดังบิดา
แล้วตร ัสแก่มหาเสนาใน ใครเห็นอย่างไรให้ปรึกษา
มนุษย์น้อยจ้อยในเภตรา นาคาให้มาให้ร ับรอง
ให้เลี้ยงต่างลูกดวงใจ บุญหนักศักดิ ์ ใหญ่ไม่มีสอง
เรานี้ มีจิตคิดปอง จะใคร่ ร ับรองกุมารา
ฯ ๘ คํา ฯ