Page 178 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๗๑
 บัดนั ้ น กุมภัณฑ์โหรใหญ่ ฝ ่ายขวา
พินิจคิดคูณแล้วทู ลมา โหราขอโทษได้โปรดปราน
อย่าเพ่อชื่นชมภิรมย์ใจ มิได้สงสัยที่ในสาร
ตําราทายว่าพระกุมาร มิใช่ลูกหลานท้าวนาคา
มนุษย์กับยักษ์ จะร ักกัน ห้ามปรามกวดขันเป็นหนักหนา
เหมือนหนึ่งดุเหว่าเหล่ากา เลี้ยงร ักษาได้เมื่อไรมี
ทํานองเมรีกับพระรถ ลักหยูกยาหมดแล้วลอบหนี
โฉมยงเหมือนองค์เมรี ร ับมาน่ าที่จะวายปราณ
ฯ ๘ คํา ฯ เจรจา
 ได้เอยได้ฟ ัง มืดคลุ้มกลุ้มคลั ่ งดังเพลิงผลาญ
เหม่ได้โหรใหญ่ใจพาล ช่างเปรียบเทียบทัดทานด้วยมารยา
มึงนี้ผูกจิตคิดคด จะขบถจริงจังกระมังหนา
กูไซร้จะได้ลูกจา กีดหน้าขวางตาหรือว่าไร
กูไซร้ใช่นางเมรี หลงด้วยโลกีย์หาดีไม่
อันท้าวภุชงค์ทรงไชย ชั ่ วแล้วที่ ไหนจะให้มา
ว่างพลางนางสั ่ งสาวสรรค์ จงช่วยกันขับไล่ไสเกศา
แต่นี้สืบไปอย่าให้มา มันว่ากูเล่นให้เป็นลาง
ฯ ๘ คํา ฯ เจรจา
 แล้วสั ่ งกุมภัณฑ์ให้จัดแจง ตกแต่งเร่งร ัดอย่าขัดขวาง
อีกทั้ งข้าเฝ้ าท้าวนาง ต่างต่างแผลงฤทธิ ์ นิ มิตกาย
ให้เป็ นมนุษย์สุดสิ้ น ตร ัสพลางเทพินผันผาย
เข้าที่นฤมิตบิดเบือนกาย เฉิดฉายโสภาอ่าองค์
ออกจากวังแก้วแพรวพรรณ กํานัลพร ั ่ งพรูดูระหง
แห่แหนแน่นอัดจัตุรงค์ เสนาพาลงไปคงคา
ฯ ๖ คํา ฯ กลองโยน เชิด
 มาถึงหาดทรายชายทะเล เห็นเภตราลอยคอยท่า
ลดองค์ลงริมชลธา หัตถาจบนํ้ าได้สามที
แล้วนางตั้ งจิตพิษฐาน กุมารบุญหนักศักดิ ์ ศรี
จะมาเป็นลู กข้าในครานี้ เทวัญจันทรีจงเล็งแล
ขอให้ลอยเข้ามาถึงฝ ั ่ ง เหมือนหนึ่งยังข้าเห็นให้เป็ นแน่
เสี่ยงพลางแล้วนางผันแปร ลูกยืนชะแง้แลไป
สํ าเภาลอยเลื่อนเคลื่อนคลา ไม่ทันพริบตาเข้ามาใกล้
เกยยังฝ ั ่ งพลันทันใด บัดใจเห็นทั ่ วทุกตัวมาร
ฯ ๘ คํา ฯ สาธุการ