Page 175 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๖๘
ว่างพลางทางสั ่ งนาคา ตกแต่งกายาให้อ่ าองค์
ทรงกรอ่อนห้อยสร้อยสะอิ้ง เพริศพริ้งเฟื่ องฟูดูระหง
นาคาเข้าพร้อมล้อมวง อุ ้มองค์พามาจากบาดาล
ฯ ๑๐ คํา ฯ เชิด
 ขึ้ นจากฟากฝ ั ่ งพระสมุทร พ้นแดนมนุษย์สุดสถาน
ริมสะดือทะเลคะเนการ หมายมุ่งกรุงมารไม่ใกล้ไกล
จึงนฤมิตด้วยฤทธา เป็ นมหาสําเภาทองผ่องใส
โภชนาสารพันทันใด พร้อมไปในลําสําเภาทอง
ฯ ๔ คํา ฯ ตระ
 จึงอุ้มลูกน้อยกลอยสวาท นาคราชทูนเกล้าเศร้าหมอง
วางไว้ในลําสําเภาทอง ทั ้ งสองโศกาด้วยปรานี
แล้วเอาแผ่นสุวรรณบันทึก จารึกเป็นราชสารศรี
สั ่ งลูกชายพลันทันที จงส่งให้ยักษีที่ลงมา
แล้วเธอตั ้ งสัตย์อธิษฐาน ขุนมารอันคิดริษยา
จะจับลูกอย่าให้ถูกลําเภตรา ให้ตรงซึ่งพาราอย่าซัดไป
เสี ่ ยงพลางทางเสือกสําเภาทอง ลอยล่ องในท้องทะเลใหญ่
สงสารลูกแก้วแววไว แล้วกลับหลังวังในสู่ไพชน
ฯ ๘ คํา ฯ เชิด
 เมื่อนั้ น พระสุวรรณสังข์ระเหระหน
คว้างคว้างมาในกลางทะเลวน ทุ กข์ทนแลเหลียวเปลี่ ยวใจ
มีอยู่แต่นํ้ากับฟ้ า จะแลเห็นฝ ั ่ งฝาก็หาไม่
ดูเป็ นหมอกมัวออกทั ่ วไป หวั ่ นไหวไม่เคยไปมา
เห็นฉลากฉลามตามกัน ดาษดื่นหม่นพันล้วนมัจฉา
เงือกงูราหูเหรา ทั ้ งกระโห้โลมาปลาวาฬ
มังกรลอยล่ องท้องนํ้ า คลื่นซัดซัดนํ้ามาฉ่ าฉาน
คิดถึงพระแม่อยู่แดดาล เหมือนม้วยวายปราณไปจากกัน
ลูกร ักพลัดไปแห่ งใด แม่อยู่หนไหนไม่ผายผัน
มิตายใหญ่กล้าจะมาพลัน เสาะหาแม่นั ้ นให้พบพาน
รํ่าไรอยู ่ในเภตรา เทวาพิศวงน่ าสงสาร
ช่วยส่งให้ตรงเมืองมาร เข้ายังสถานด่านแดน
ฯ ๒ คํา ฯ เชิด
 บัดนั้ น กุมภัณฑ์ยักษาอยู่กว่าแสน
ลาดตระเวณเกณฑ์กันป ันแดน แว่นแคว้นนางมารชาญไชย
ยืนเยี่ยมหอคอยลอยลิ่ว เห็นกระโดงธงทิวปลิวไสว