Page 171 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

๑๖๔
1
บั
งคมทู
ลแถลงแจ้
งเหตุ
ผล ตามกระแสแต่
ต้
นไปจนหมด จะสมหวั
งดั
งหนึ
งมโนรส
1
เพราะดาบสองค์
นี
1
เจรจา
เมื
อนั
น ท้
าวสุ
วรณุ
ราชกระเษมศรี
มาต้
อนร ั
บขั
บสู
พระมุ
นี
ให้
ขึ
นนั
งยั
งที
แท่
นร ั
ตน์
1
พระเคารพนบนอบนมั
สการ ประเคนพานหมากพลู
เภสั
ช ร้
องเรี
ยกเสนาเข้
ามาพั
ด ปรนนิ
บั
ติ
วั
ดถา
พระอาจารย์
ฯ เจรจา
แล้
วตร ั
สปราไสยสนทนา ด้
วยวาจาสุ
นทรอ่
อนหวาน
1
ทุ
กวั
นนี
มี
ธุ
ระรํ
าคาญ เกี
ยวพาน
ผู
หญิ
งชิ
งชั
ง เพราะแก่
หง่
อมผอมซู
บรู
ปร่
าง แก้
มคางไม่
คร ั
ดเคร่
งเปล่
งปลั
ง ฟ ั
นฟางห่
างหั
กระยํ
าพั
ถอยกํ
าลั
งวั
งชามากมาย
ถ้
าพระคุ
ณช่
วยชุ
บให้
หนุ
มได้
โภไคไอศวรรค์
นั
นถวาย ทร ั
พย์
สิ
นสิ่
งใดไม่
เสี
ยดาย
แต่
สมหมายหนุ
มงามก็
ตามที
นวลนางจั
นทร์
สุ
ดาเจ้
าการุ
ณ ก็
เพราะได้
พึ
งบุ
ญพระฤาษี
ซึ
งจะชุ
รู
ปโฉมโยมนี
จะตั
งกิ
จพิ
ธี
ประการใด
เมื
อนั
น พระฤาษี
เสแสร้
างแถลงไข รู
ปเป็
นมุ
นี
ชี
ไพร โภไคไอสู
รย์
ไม่
ปู
นปอง แต่
เขา
ว่
ามหาบพิ
ตร มี
กิ
จทํ
าวนหม่
นหมอง จึ
งมาช่
วยธุ
ระร ั
บรอง หวั
งสนองพระคุ
ณภู
วไนย อั
นจะตั
การกิ
จพิ
ธี
ตามคั
มภี
รพรหมเมศเภทไสย จํ
าเพาะตั
วรู
ปกั
บท้
าวไทย ใครใครมิ
ให้
มาเล้
าลุ
ม เอาม่
าน
กั
นไว้
เสร็
จเจ็
ดชั
น ที
ในนั
นขุ
ดลงให้
เปนหลุ
ม แล้
วเอาฟื
นไฟใส่
ประชุ
ม จะอ่
านเวทชุ
มนุ
มเทวดา
เชิ
ญท้
าวเข้
านั
งริ
มกองไฟ สํ
ารวมใจหลั
บเนตรทั
งซ้
ายขวา จึ
งจะชุ
บบพิ
ตรด้
วยวิ
ทยา ให้
โสภา
หนุ
มน้
อยนงเยาว์
ฯ เจรจา
เมื
อนั
น สุ
วรรณุ
ราชคนโหดโฉดเขลา งวยงงหลงใหลใจเบา ไม่
รู
เท่
าเล่
กลพระมุ
นี
จึ
งตร ั
สสั
งเสนี
ขมี
ขมั
น จงเกณฑ์
กั
นป ั
นป ั
กหน้
าที
ขุ
ดหลุ
มสุ
มไฟใส่
อั
คคี
เราจะตั
งพิ
ธี
ชุ
บตั
บั
ดนั
น เสนาร ั
บสั
งพระอยู
หั
ว เร่
งรี
บออกมาด้
วยความกลั
ว บอกกั
นทุ
กทั
วพนั
กงาน
บ้
างขุ
ดหลุ
มสุ
มไฟใส่
ฟื
น แล้
วป ั
กไม้
หลั
กกั
นม่
าน บ้
างป ั
กปู
เสื
อสาดดาดเพดาน ทํ
าตามภู
บาล
ที
บั
ญชา ฯ เจรจา
เมื
อนั
น ท้
าวสรรณุ
ราชเร่
งหรรษา จึ
งชํ
าระสระสรงพระคงคา แล้
วทรงผ้
าพื
นขาว
เขี
ยนลายทอง ทรงสะพั
กตนาวขาวสะอาด เข็
มขั
ดคาดป ั
กสายลายสอง คร ั
นเสร็
จสมคิ
ดดั
งจิ
ตต์
ปอง
ค่
อยเยื
องย่
องเข้
าในห้
องบั
ง ฯ เสมอ
เมื
อนั
น พระฤาษี
ชื
นชมสมหวั
ง จู
งท้
าวก้
าวขึ
นบนบั
ลลั
งก์
สอนให้
นั
งผิ
นหน้
าเข้
าหาไฟ
เมื
อนั
น สุ
วรรณุ
ราชร้
อนเหลื
อจนเหงื
อไหล ลุ
กทะลึ
งตึ
งตั
งตกใจ จึ
งว่
าทนไม่
ได้
พระมุ
นี
ข้
าดู
ในหลุ
มเหลื
อกํ
าลั
ง ทั
งที
นั
งหมิ่
นนั
กพระฤาษี
ฉวยพลั
ดผลุ
งลงกรงอั
คคี
ราวกั
บตกอั
คคี
เปนจุ
ณไป
หย่
าเพ่
อโกรธโปรดเถิ
ดพระอาจารย์
ช่
วยคิ
ดอ่
านยั
กหาตํ
าราใหม่
หย่
าให้
ต้
องกองฟื
นใส่
ไฟ จะไม่
ได้
เจี
ยวฤาพระอาจารย์
เมื
อนั
น พระฤาษี
ยิ
มพลางทางว่
าขาน ทํ
าใจคอท้
อแท้
ไม่
ทนทาน จะทํ
าให้
เสี
ยการ
เสี
ยทั
งคราว แค่
ถู
กร้
อนนิ
ดหน่
อยก็
ถอยหนี
นี
ฤาจะใคร่
มี
เมี
ยสาว รู
กระนี
ขี
คร้
านมาชุ
ดท้
าว
เอออะไรใจราวกั
บปลาซิ
เมื
อนั
น สุ
วรรณุ
ราชฟ ั
งว่
าทํ
าหน้
านิ่
ว สุ
ดที
จะคิ
ดบิ
ดพลิ
ว บนนิ
ววอนว่
าพระสิ
ทธา