๑๖๕
เมื
่
อนั
้
น พระฤาษี
เสแสร้
างแกล้
งว่
า ฤาท้
าวไทไม่
เชื
่
อวาจา จะให้
เห็
นแก่
ตาเสี
ยด้
วยกั
น
ว่
างพลางทางหยิ
บขี
้
ผึ
้
ง มาเคล้
าคลึ
งต่
อติ
ดประคิ
ดป ั
้
น เปนรู
ปคนเสร็
จสรรพฉั
บพลั
น ให้
ท้
าวสรรณุ
ราช
ทั
ศนา เราจะชุ
บรู
ปนี
้
ด้
วยเวทมนตร์
ให้
เปนคนน่
าร ั
กหนั
กหนา ท้
าวจงผิ
นหลั
งนั
่
งหลั
บตา หย่
าผั
นแปร
แลมาข้
างนี
้
ว่
าพลางทางทํ
าเล่
ห์
กล ปากบ่
นพลี
กรรมทํ
าอู
้
อี
้
จึ
งโยนผลั
กรู
ปป ั
้
นทั
นที
ตกกลางอั
คคี
ละลายไป แล้
วเอาพระคาวี
ออกจากย่
าม จะให้
เห็
นสมความว่
าชุ
บได้
นั
่
งแทนรู
ปป ั
้
นทั
นใด สะกิ
ดให้
พระยาลื
มตาดู
เมื
่
อนั
้
น สุ
วรรณุ
ราชเขม้
นอยู
่
เป็
นครู
่
สํ
าคั
ญว่
ารู
ปป ั
้
นมิ
ทั
นรู
้
พิ
ศดู
งามประกอบชอบ
อารมณ์
แล้
วผิ
นมาว่
ากั
บพระมุ
นี
แต่
หย่
างนี
้
ก็
งามเสี
ยมิ
ถม จงโปรดชุ
บข้
าด้
วยอาคม ให้
โสภา
น่
าชมเหมื
อนรู
ปนี
้
โยมจะเข้
าไปนั
่
งยั
งเก่
า ถึ
งร้
อนเร่
าอย่
างไรไม่
ถอยหนี
จึ
งลุ
กขึ
้
นไปใกล้
พระอั
คคี
ภู
มี
นั
่
งนิ่
งประนมมื
อ
เมื
่
อนั
้
น พระฤาษเห็
นท้
าวเธอเชื
่
อถื
อ แกล้
งหยิ
บเอาพั
ดป้
องกระพื
อ ให้
เพลิ
งฮื
อสมหวั
ง
ดั
งใจ แล้
วเดิ
นเวี
ยนวนบ่
นบริ
กรรม งึ
มงึ
มพึ
มพํ
าเข้
ามาใกล้
ได้
ที
ผลั
กท้
าวเจ้
ากรุ
งไกร ขมํ
าม้
วย
ลงไปในอั
คคี
ฯ เชิ
ดฉิ่
ง
เห็
นม้
วยมุ
ดคุ
ดคู
้
อยู
่
ในหลุ
ม เอาฟื
นสุ
มใส่
เข้
าเหมื
อนเผาผี
ซากศพโทรมสิ
้
นก็
ยิ
นดี
ถ้
อยที
สรวลสรรสํ
าราญใจ จึ
งให้
น้
องแต่
งองค์
ทรงเครื
่
อง แทนท้
าวเจ้
าเมื
องที
่
ม้
วยไหม้
จึ
งสั
่
งคน
ข้
างนอกออกไป เร่
งให้
ประโคมขึ
้
นทั
นที
บั
ดนั
้
น พนั
กงานสั
งคี
ตดี
ดสี
แตรสั
งข์
กั
งสะดาลดนตรี
ประโคมขึ
้
นอึ
งมี
่
ที
่
นั
่
น ฯ มโหรี
เมื
่
อนั
้
น พระฤาษี
ปรี
เปรมเกษมสั
นต์
จึ
งดํ
าเนิ
นเดิ
นตามพระน้
องนั
้
น จากม่
านกั
้
น
มิ
ได้
ช้
า ฯ เสมอ
ขึ
้
นยั
งพระโรงอั
นรู
จี
นั
่
งเหนื
อแท่
นมณี
ข้
างหน้
า พร้
อมหมู
่
อํ
ามาตย์
ปาตยา เข้
ามาเฝ้
า
แหนแน่
นไป
บั
ดนั
้
น เสนาข้
าเฝ้
าน้
อยใหญ่
เห็
นพระองค์
ทรงโฉมประโลมใจ ลึ
งตะไลแลดู
ไม่
พริ
บตา
พิ
ศไหนไม่
เสี
ยแต่
ศั
กดิ
์
สู
ง งามยิ่
งมนุ
ษย์
ในใต้
หล้
า ต่
างบั
งคมชมพระราชา สํ
าคั
ญว่
าท่
านท้
าว
เจ้
ากรุ
งไกร บ้
างชมวิ
ทยาพระอาจารย์
เชี
่
ยวชาญชุ
บแก่
เปนหนุ
่
มได้
แซ่
ซร้
องร้
องอํ
านวยอวยชั
ย
อื
้
ออึ
งคนึ
งไปทุ
กตั
วคน
เมื
่
อนั
้
น พระคาวี
ยิ่
งคิ
ดขั
ดสน จะทั
กทายเสนาสามน ไม่
รู
้
จั
กสั
กคนก็
จนใจ จํ
าจะพู
ดย้
อน
ยอกหลอกลวง มิ
ให้
คนทั
้
งปวงสงสั
ย คิ
ดพลางทางตรสประพาสไป เราพึ
่
งชุ
บตั
วใหม่
ไม่
สบาย
ใจจิ
ตร์
คิ
ดเพื
่
อนไม่
เหมื
อนเก่
า ลื
มบรรดาข้
าเฝ้
าทั
้
งหลาย ใครเปนที
่
หมื
่
นขุ
นมู
ลนาย จดหมายรายชื
่
อ
มาให้
เรา แล้
วเสแสร้
างกล้
งว่
ากั
บดาบส นิ
มนต์
งดอยู
่
ก่
อนผู
้
เปนเจ้
า สั
กสองสามวั
นค่
อยบรรเทา
ให้
ใจคอดั
งเก่
าจึ
งค่
อยไป ว่
างพลางทางชวนพระมุ
นี
ลงจากที
่
ท่
านทองผ่
องใส ยุ
รยาตรเยื
้
องย่
าง
เข้
าข้
างใน ใส่
ใคล้
ให้
เหมื
อนเจ้
าธานี
ฯ เสมอ