๑๕๗
เมื
่
อนั
้
น พระคาวี
แจ้
งระหั
ศขั
ดข้
อง หวั
่
นหวาดประหลาดจิ
ตต์
ผิ
ดทํ
านอง ค่
อยประคอง
เล้
าโลมโฉมงาม ร ั
บขวั
ญกั
ลยาแล้
วพาที
วั
นนี
้
หลากใจมาไต่
ถาม ฤายายยุ
เจ้
าจะเอาความ
บอกตามจริ
งเถิ
ดนะเทวี
ฯ เจรจา
เมื
่
อนั
้
น จั
นทร์
สุ
ดากล่
าวแกล้
งแส้
งไสศรี
บิ
ดเบื
อนเอื
้
อนอํ
าทํ
าท่
วงที
อะไรนี
่
มาตร ั
ส
สกั
ดสะแกง น้
องร ั
กน้
องถามตามซื
่
อ ควรหรื
อมิ
บอกออกให้
แจ้
ง เพราะพระทรงศั
กดิ
์
ไม่
ร ั
กแรง
ว่
าพลางนางกรรแสงโสกา ผิ
นพั
กตร์
ผั
กใสมิ
ให้
ต้
อง สบิ
้
งสะบั
ดป ั
ดป้
องหั
ตถา พิ
ไรรํ
่
าทํ
ากลมายา
ประหนึ
่
งว่
าโฉมฉายจะวายวาง ฯ โอด
เมื
่
อนั
้
น พระคาวี
เห็
นน้
องหมองหมอง ค่
อยละโบมโลมลู
บปฤษฎางค์
ประคองนาง
นิ
รมลขึ
้
นบนเพลา สวมสอดกอดร ั
ดแล้
วตร ั
สปลอบ คิ
ดเช่
นนี
้
มิ
ชอบโฉมเฉลา พี
่
ร ั
กใคร่
ในองค์
นางนงเยาว์
แม้
นจะเปรี
ยบเที
ยบเท่
ากั
บดวงใจ หย่
าโศกนั
กพั
กน้
องจะหมองศรี
เจ้
าผิ
นพหน้
ามา
พี
่
จะบอกให้
พระขรรค์
นี
้
พี
่
ฝ ั
งชี
วิ
ตไว้
ใครลั
กเข้
าเผาไฟจะมรณา ความจริ
งบอกเจ้
าไม่
อํ
าพราง
อย่
าพู
ดมากปากสว่
างฟ ั
งพี
่
ว่
า เห็
นประจั
กษ์
แจ้
งแล้
วนะแก้
วตา พี
่
ร ั
กเจ้
ายิ่
งกว่
าชี
วาลั
ย
เมื
่
อนั
้
น จั
นทร์
สุ
ดายิ
้
มย่
องสนองไข ที
นี
้
น้
องเห็
นร ั
กประจั
กษ์
ใจ ภู
วไนยโปรดปราน
ปราณี
คุ
ณของทรงฤทธิ
์
ดั
งบิ
ตุ
เรศ เหมื
อนฉั
ตรแก้
วกั
้
นเกษเกษี
ร จะขอเป็
นเกื
อกทองรองธุ
ลี
ไปกว่
าชี
วี
จะวายปราน ทั
้
งสอนสนิ
ทพิ
ศมั
ย ถ้
อยที
มี
ใจเกษมสานต์
คลึ
งเคล้
าเย้
ายวนชวนชื
่
นบาน
เยาวมาลไม่
มี
ราคี
เคื
อง คร ั
้
นเวลาตะวั
นบ่
ายฉายแสง นางออกมาจั
ดแจงแต่
งเครื
่
อง ใส่
สุ
พรรณ
ภาชน์
ทองรองเรื
อง แลชํ
าเลื
องเห็
นยายเข้
ามา ยิ
้
มพลางว่
าอย่
าทุ
กข์
เลย ยายเอ๋
ยผั
วร ั
กข้
าหนั
กหนา
เล่
าความตามคํ
าพั
สดา แล้
วกํ
าชั
บกํ
าชาสาระพรรณ์
ฯ เจรจา
บั
ดนั
้
น ยายเฒ่
าร ั
บคํ
าทํ
าร ั
บขวั
ญ กราบบาทซ้
ายขวาแล้
วว่
าพลั
น ลู
กไม่
เป็
นเช่
นนั
้
น
ดอกแม่
คุ
ณ เกลื
อกสามี
มิ
ร ั
กจึ
งให้
ถาม ใช่
จะแกล้
งกล่
าวความให้
เคื
องขุ
่
น ข้
าเป็
นผู
้
น้
อยคอยพึ
่
งบุ
ญ
ไม่
โว้
เว้
เนรคุ
ณอย่
าแคลงใจ
เมื
่
อนั
้
น จั
นทรสุ
ดาภาซื
่
อไม่
สงสั
ย คิ
ดว่
าข้
าหลวงเดิ
มก็
เคลิ
้
มไป หลงไหลนั
บถื
อว่
า
ซื
่
อตรง คร ั
้
นจั
ดแจงสํ
าเร็
จเสร็
จสั
บ ให้
ยายยกสํ
าร ั
บเข้
าไปส่
ง ตั
้
งถวายภู
วไนยด้
วยใจจง โฉมยง
หมอบคลานอยู
่
งานพั
ด ฯ เจรจา
เมื
่
อนั
้
น พระคาวี
ฤทธิ
รงทรงสวั
สดิ
์
แกล้
งเสวยข้
าวของจนท้
องคั
ด แล้
วตร ั
สสั
พยอก
หยอกนาง
เมื
่
อนั
้
น ยายเฒ่
ากระหยิ่
มยิ
้
มย่
อง สมหวั
งตั
้
งจิ
ตต์
ที
่
คิ
ดปอง ได้
ช่
องจะฆ่
าพระคาวี
ทํ
าเปนเข้
าไปให้
ใช้
สอย หมอบคอยถื
อชุ
ดจุ
ดบุ
หรี
่
พู
ดชั
กนิ
ทานบ้
านเมื
องดี
ประเวณี
กระษั
ตรสุ
ริ
วงค์
แม้
นได้
สมบั
ติ
พั
ศถาน ย่
อมแต่
งการมู
รธาภิ
เศกสรง ไปยั
งฝ ั
่
งนํ
้
าดั
งจํ
านง สั
งเกษทุ
กองค์
กระษั
ตรา
นี
่
พระจะพานไอสู
รย์
สื
บประยู
รวงค์
พงษา เชิ
ญเสด็
จไปสระสรงพระคงคา ตามหย่
างท้
าวพระยา
มาแต่
ไร ฯ เจรจา
เมื
่
อนั
้
น พระคาวี
ลุ
่
มหลงไม่
สงไสย จึ
งตร ั
สว่
าคิ
ดชอบเราขอบใจ จะทํ
าให้
ต้
องตาม
ประเวณี
ยายเปนผู
้
ใหญ่
ได้
เคยพบ จงแต่
งเครื
่
องให้
ครบตามที
่
แม้
นได้
ฤกษ์
งามยามดี
จะไปสระ
เกษี
ให้
สํ
าราญ