Page 121 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๑๐
บทร้อง ๒(แทรก) ชวนเจ้าดาราไม่ช้าใย รีบไปเฝ้ าองค์พระบิดา
ออกจากที่พลันไม่ทันช้า พาสายสวาทตามหาพระบิดา
โฉมสุวรรณดาราพงางอน ระอาอ่ อนวิญญาอยากวารี จึงทูลพระภัสดาเมตตาด้วย
แม้นไม่ช่วยน้องเห็นจะเป็นผี ร ันทดท้อศอแห้งแรงไม่มี ด้วยสุดที ่ อยากนํ้ าเป็นกําลัง จงอยู่ในนาวา
อย่าคลาไคล กําจัดภัยคลาดแคล้วไม่แผ้วพาล นางคํานับร ับรสพจนา พระลีลารีบไปในไพรศานต์
เที ่ ยวแสวงหานํ้ าในลําธาร ก็บันดาลขัดสนชลธี ฯ เชิด (ไม่ใช้บทส่วนนี้ ในการแสดง)
 จะกล่าวฝ ่ายนางยักขีนีผีโขมด ตัวเป็ นโสดอยู่ในป ่าศักดาหลาย เที่ยวสะกัดวัดตว์เสือ
จับเนื้อทราย เขม้นหมายสูบเชือดเอาเลือดกิน เที ่ ยวเพลิดเพลินเดินมาในป ่ากว้าง จนใกล้นางรีบ
เดินถึงเนินหิน พอพ้นเหลี ่ ยมคีรีศรีขิรินทร์ เห็นยุพินผ่องใสอยู่ในเรือ นางปี ศาจยินดีเป็ นที ่ สุด
พบมนุษย์รสชาติประหลาดเหลือ จะจับกินตรงไปใกล้เรือ ให้ร้อนเนื้อร้อนกายเพียงวายปราน ฯ
เจรจา(ไม่ใช้บทส่วนนี้ในการแสดง)
 คํารามร้องก้องโลดกระโดดฉวย เป็นบุญด้วยนาวามีอาถรรพ์ ให้คลาดแคล้วผีไพร
ใจฉกรรจ์ พัลวันคว้าไขว่อยู่ไปมา ฯ เชิด
 นางจึงชักสายใบได้สังเกต ให้นาเวศเลื่อนลอยออกถอยหนี นาวาน้อยลอยไปในเมฆี
นางศินีโดดคว้าก็หนี ทัน ฯ ร ัว
 เห็นเรือนางล่องไปอยู่ไกลที่ อียักษ์ปรีเปรมเปษมสันต์ จึงแปลงกายร่ายเวทย์
วิเศษคร ัน กลับผิวพรรณผุดผ่องละอองตา ฯ ร ัว
 รู ปคินีผีพลายก็กลายร่าง กลับเป็นนางแน่งน้อยเสน่หา ที่รูปทรงองค์ ขวัญกัลยา
กับดารามิได้ผิดจริตกัน ลงนั ่ งรอหน่อนรินทร์อยู่ตีนเขา กําสรดเศร้าวิโยคแล้วโศกศัลย์ สองตาจ้อง
มองไปในไพรวัลย์ ดูทรงธรรพ์เธอมาหรือว่ายัง ฯ เชิดหาย (ไม่ใช้บทส่วนนี้ในการแสดง)
 ปางพระองค์ พงกษัตริย์ร ัศมี หาวารีได้สมอารมณ์หวัง เอาใบบอนช้อนห่อประทัง
ไม่รอร ั ้ งรีบมาหายุพาพาล ฯ เชิด
คร ั้ นถึงที ่ นงลักษณ์เจ้าพักอยู่ พระเหลือบดู เห็นองค์ยอดสงสาร ลงนั ่ งอยู่ตีนผาศิลาลาน
ไม่แจ้งการนารีไปที ่ ใด พระไม่รู้ผีพลายมันกลายร่าง คิดว่านางโฉมยงไม่สงสัย เอานํ้ าส่งให้อีขินีไพร
แล้วถามไถ่ข้อความตามสงกา ฯ เจรจา (ไม่ใช้บทส่วนนี้ในการแสดง)
บทร้อง ๓ (แทรก) ชื่นชีวันขวัญชีวิต พระได้จุมพิตแก้มดารา
นางยักษีดีใจเป็ นหนักหนา ได้องค์ราชาเป็นสามี
 พระตร ัสพลางทางชวนนวลอนงค์ ออกเดินดงเยื้องย่างมากลางป ่า อีผีพลายหมายมั ่ น
กระสันสวาท ใจจะขาดเสียด้วยจิตพิสมัย ฯ เชิด
 ของดข้อหน่ อไทอยู่ ในป ่า จะกลับมาต่อเรื่ องถึงเบื้องก่อน ปิ่ นสินชัยสุริยวงค์พงศ์นิกร
กําจัดจรเชษฐามาช้านาน อยู่ด้วยพลายกระสินในถิ่นถํ้า ด้วยจําใจร่วมร ักสมัครสมาน นางยักษีมิได้
ให้รําคาญ ขินีมารร ักใคร่ด้วยใจตรา ฯ เจรจา
เป็ นต้น