๑๐๓
ลู
กคู
่
ร้
องร ั
บเที
่
ยวที
่
๒ ใช้
ท่
ารํ
าอี
ก ๑ ท่
า คื
อ ท่
าพั
ก เป็
นท่
ารํ
าสุ
ดวรรคของคํ
าร้
อง
เหมื
อนท่
าพั
กท้
ายวรรคการรํ
าแม่
บท โดยใช้
ท่
าสาวมื
อ (เป็
นท่
ารํ
าใช้
เป็
นท่
าเชื
่
อม วิ
ธี
การทํ
าท่
า ตั
้
งวง
ไว้
ข้
างหน้
า มื
อขวาตั
้
งวงสู
งระดั
บศี
รษะ มื
อซ้
ายตั
้
งวงหน้
าสู
งระดั
บปาก ลั
กษณะของการสาวมื
อ คื
อ
ดึ
งวงทั
้
งสองเข้
าหาตั
ว มื
อขวาจี
บควํ
่
าแล้
วม้
วนไปตั
้
งวงที
่
ระดั
บศี
รษะอี
กคร ั
้
ง มื
อซ้
ายดึ
งลงไปจี
บหลั
ง
ขึ
้
นท่
าเป็
น “ท่
าพั
ก”) เป็
นท่
าเชื
่
อมขึ
้
นไปท่
าพั
ก การใช้
ท่
ารํ
าในเที
่
ยวที
่
๒ จะเป็
นท่
าเฉพาะและต้
องใช้
ท่
านี
้
ในการรํ
าเท่
านั
้
น
ตั
วอย่
าง ร้
องร่
าย
ต้
นเสี
ยงร้
อง
เมื
่
อนั
้
น พระสั
งข์
ศิ
ลป์
ชั
ยผู
้
รุ
่
งฟ้
า
ร ั
บเที
่
ยวที
่
๑ พระสั
งข์
ศิ
ลป์
ชั
ยผู
้
รุ
่
งฟ้
า
ร ั
บเที
่
ยวที
่
๒ พระสั
งข์
ศิ
ลป์
ชั
ยผู
้
รุ
่
งฟ้
า
ต้
นเสี
ยงร้
อง
ได้
ฟ ั
งเนื
้
อความที
่
ถามมา ปรี
ดาชื
่
นชมภิ
รมย์
ใจ
ร ั
บเที
่
ยวที
่
๑ ปรี
ดาชื
่
นชมภิ
รมย์
ใจ
ร ั
บเที
่
ยวที
่
๒ ปรี
ดาชื
่
นชมภิ
รมย์
ใจ
ตั
วอย่
าง การใช้
ท่
ารํ
า
เมื
่
อนั
้
น
วางมื
อที
่
เข่
าซ้
าย เตรี
ยมเข้
าบท
พระสั
งข์
ศิ
ลป์
ชั
ยผู
้
รุ
่
งฟ้
า
นํ
ามื
อซ้
ายเข้
าอก ใช้
ท่
านภาพร (ท่
ารํ
าแม่
บทใหญ่
)
การซั
ดท่
าร ั
บเที
่
ยว ๑
รํ
าซั
ดท่
าด้
วยท่
าจี
บยาว หรื
อ กิ
นนรรํ
า
การซั
ดท่
าร ั
บเที
่
ยว ๒
ใช้
ท่
าเชื
่
อมสาวมื
อขึ
้
นท่
าพั
กให้
พอดี
สุ
ดวรรค
ได้
ฟ ั
งเนื
้
อความที
่
ถามมา
ใช้
มื
อซ้
ายชี
้
ที
่
ระดั
บหู
ปรี
ดาชื
่
นชมภิ
รมย์
ใจ
ใช้
มื
อขวายิ
้
มที
่
มุ
มปาก
การซั
ดท่
าร ั
บเที
่
ยว ๑
รํ
าซั
ดด้
วยท่
าผาลาเพี
ยงไหล่
(หรื
อใช้
ท่
าอื
่
น)
การซั
ดท่
าร ั
บเที
่
ยว ๒
ใช้
ท่
าเชื
่
อมสาวมื
อขึ
้
นท่
าพั
กให้
พอดี
สุ
ดวรรค
๒. เรื่
องและบท
ละครชาตรี
เป็
นละครชาวบ้
านในภาคกลาง นิ
ยมมาตั
้
งแต่
ปลายสมั
ยร ั
ชกาลที
่
๕ มาจนถึ
ง
สมั
ยร ั
ชกาลที
่
๗ ส่
วนมาก จะนํ
าเรื
่
องบทพระราชนิ
พนธ์
ละครนอกมาแสดง หรื
อนํ
าเนื
้
อเรื
่
องนั
้
น
มาแต่
งขึ
้
นเองบ้
าง นํ
านิ
ทานที
่
มี
ผู
้
ร้
อยกรองเป็
นกลอนสํ
าหร ั
บอ่
านเล่
น ตั
ดบางตอนมาแสดงบ้
าง
๒.๑ เรื่
องที่
ใช้
แสดง
เรื
่
องที
่
ใช้
แสดงของละครชาตรี
ในจั
งหวั
ดอ่
างทอง นํ
าเรื
่
องจั
กร ๆ วงศ์
ๆ ที
่
ใช้
ในการ
แสดงละครนอก เช่
น สุ
วรรณหงส์
แก้
วหน้
าม้
า ฯลฯ บางคร ั
้
งเล่
นทั
้
งเรื
่
อง แต่
ก็
มี
การตั
ดตอนเฉพาะ
ตอนที
่
สามารถแสดงให้
คนดู
สนุ
กสนานมาแสดง เรื
่
องที
่
นิ
ยมแสดง มี
ดั
งนี
้
๒.๑.๑ เรื
่
อง แก้
วหน้
าม้
า ตอนที
่
นิ
ยมแสดง เช่
น ตอนถวายลู
ก ตอนต่
อผ้
า ตอน
สามหน้
า ตอนปิ่
นศิ
ลป์
ชั
ยเกี
้
ยวพี
่
สะใภ้
๒.๑.๒ เรื
่
อง สั
งข์
ทอง ตอนที
่
นิ
ยมแสดง เช่
น ตอนถ่
วงพระสงข์
ตอนพระสั
งข์
หนี
นางพั
นธุ
ร ั
ตน์
ตอนรจนาเสี
่
ยงพวงมาลั
ย ตอนรจนาคลั
่
ง ตอนพระสั
งข์
เข้
าเมื
องแม่
หม้
าย