Page 90 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

ศิลปะการต่อสู้ป้ องกันตัวแบบไทย: คุณค่ าแท้และกระบวนการถ่ายทอด กรณี ศึกษาครูวิ ชิต ชี้ เชิญ
81
ในขณะดํารงตําแหน่งผู ้ อํานวยการกองฯหรื อผู้ อํานวยการสํานั กฯ ทั้ งนี้ เพื่อเป็ นการจุดประกายและ
สร้ างความตระหนักให้แก่ ผู ้ เข้ารับการอบรมถึงความสําคัญของศิ ลปะการต่อสู ้ป้ องกันตัวในเชิงคุ ณค่า
และคุ ณธรรมที่แฝงในศิลปะการต่ อสู้ป้ องกันตัวของไทย แม้เมื่ อได้รั บเชิญเป็ นวิทยากรครู วิชิ ตก็จะ
นําเรื่องศิลปะการต่อสู้ป้ องกันตัวไปเผยแพร่ ลูกศิ ษย์ที่ทํางานกับครู วิชิตในกรมพลศึกษาเป็ นเวลานาน
มีความคิดเห็ นเกี่ยวกับการทํางานด้านการต่อสู ้ป้ องกันตัวที่ต่ อเนื่ องยาวนานของครู วิชิตว่ า คงเป็ น
เพราะครู ต้องการจะรั กษาและสื บสานวิชานี้ ไว้ให้กับเยาวชนรุ ่นต่อ ๆ ไป ตามปณิธานของอาจารย์นาค
ดังข้อมูลต่อไปนี้
...จากที่ได้สัมผัสครู อยู่กับครู มานานตั้ งแต่เรี ยนจนมาทํางานเป็ น
ลู กน้องคิดว่าลึกๆ ครู ต้องการอยากจะสร้างวิ ชากระบี่กระบองคื อ
ทําอย่างไรก็ได้อย่าให้สู ญหายไปจากประเทศไทย ซึ่ งจะตอบ
สนองตามท่านอาจารย์นาคที่ท่ านทําอย่างนั้ น เมื่อครู คิดแบบนี้
ครู จะหาวิธีการต่าง ๆ ไม่ว่าอะไรก็แล้วแต่ ไม่ว่าจะออกงานวัด
งานช้าง งานอะไรก็แล้วแต่...
ศิษย์วิทยาลัยวิ ชาการศึกษา คนที่ 2
4.2.5 การทํางานภายหลังเกษียณอายุราชการ
เมื่ อครูวิชิ ต เกษี ยณอายุราชการใน ปี พ.ศ.2547 ท่านได้รับเชิ ญเข้ามาทํางานเป็ น
ผู ้เชี่ยวชาญพิเศษด้านการสอนพลศึกษาและศิลปะการต่อสู้ป้ องกันตัวให้กับโรงเรียนรุ่ งอรุ ณ และเป็ น
อาจารย์ระดับบัณฑิ ตศึกษา0 ของคณะศึ กษาศาสตร์ สาขาวิชาการศึ กษาแบบองค์รวม0 ให้แก่ สถาบัน
อาศรมศิ ลป์ ครู วิชิตเล่าเหตุ ผลของการมาทํางานว่าประทับใจในบุคลิ กและความคิดของเจ้าของ
สถาบันและเมื่อครู บอกความตั้งใจในการทํางานให้แก่เจ้าของสถาบันแล้วท่ านไม่ขัดข้องและมีความ
คิ ดเห็นที่ ตรงกันครู วิชิตจึ งเข้ามาสอนในโรงเรี ยนสถาบันแห่ งนี้ ดังข้อมูลต่อไปนี้
...ทําอะไรก็ แล้วแต่ความตั้ งใจคือจะสอนคนให้เป็ นคนดี ด้วย
วิธีการต่าง ๆ แต่ที่เราถนัดคือเรื่ องของ ศิลปะการป้ องกันตัว กี ฬา
ไทย...อาจารย์...ก็ บอกว่ายินดี สิ ่ งที่ จะเชิญอาจารย์ไปก็เรื่ องนี้
แหละ...และท่ านพูดมาอยู่คําหนึ่ งว่าอาจารย์อยากทําอะไรก็ทํา
ไป ซึ่ งก็ตรงกั บอุปนิ สัยของเราคือคิ ดอะไรก็คิ ดไม่หยุ ด เราจะ
หาเหตุหาผล ...คือเราคิ ดอะไรคิดหนึ่ ง ก็คิดไปถึงสิบทันที...