ศิ
ลปะการต่
อสู
้
ป้
องกั
นตั
วแบบไทย: คุ
ณค่
าแท้
และกระบวนการถ่
ายทอด กรณี
ศึ
กษาครู
วิ
ชิ
ต ชี
้
เชิ
ญ
222
4. การจั
ดหลั
กสู
ตรการอบรมศิ
ลปะการต่
อสู
้
ป้
องกั
นตั
วแบบไทย
การจั
ดหลั
กสู
ตรมี
จุ
ดมุ ่
งหมายเพื่
อให้
ผู
้
เรี
ยนเกิ
ดความเข้
าใจ เกิ
ดความศรั
ทธาและ
ตระหนั
กในคุ
ณค่
าของศิ
ลปะการต่
อสู
้
ป้
องกั
นตั
วแบบไทยที่
สามารถนํ
ามาใช้
ได้
ในชี
วิ
ตประจํ
าวั
น
รวมทั
้
งเป็
นการเปลี่
ยนวิ
ธี
คิ
ดว่
าการสอนศิ
ลปะการต่
อสู
้
ป้
องกั
นตั
วแบบไทยไม่
ใช่
สอนให้
ผู
้
เรี
ยนเป็
น
นั
กมวยหรื
อนั
กกระบี่
กระบองแต่
สอนเพื่
อให้
ผู
้
เรี
ยนมี
กายดี
จิ
ตดี
วิ
ธี
การจั
ดหลั
กสู
ตรควรเป็
นการบู
รณาการศาสตร์
เพื่
อการเรี
ยนรู
้
ให้
ครบทุ
กองค์
ความรู
้
ของศิ
ลปะการต่
อสู
้
ป้
องกั
นตั
วแบบไทย และสามารถนํ
ามาประยุ
กต์
ใช้
ได้
ในปั
จจุ
บั
น เช่
น ใช้
ในการป้
องกั
นตั
วออกกํ
าลั
งกาย ใช้
ในการออกกํ
าลั
งกาย นอกจากนี
้
หลั
กสู
ตรดั
งกล่
าวอาจแบ่
งตามวั
ย
เพื่
อให้
เหมาะสมกั
บความสามารถและความสนใจของผู
้
เรี
ยน
5. วิ
ธี
การอบรมหรื
อการให้
ความรู
้
แก่
ผู
้
สนใจ
วิ
ธี
การอบรมหรื
อการให้
ความรู
้
แก่
ผู
้
สนใจการอบรมแบบวิ
ถี
ไทย เนื่
องจากองค์
ความรู
้
ของศิ
ลปะการต่
อสู
้
ป้
องกั
นตั
วเป็
นองค์
ความรู
้
แบบไทย การอบรมจึ
งควรใช้
วิ
ถี
ของการเรี
ยน
แบบไทย คื
อ การเรี
ยนผ่
านการใช้
ชี
วิ
ตอยู
่
ร่
วมกั
บครู
ต้
นแบบระยะเวลาหนึ
่
ง โดยมี
ครู
ต้
นแบบ “ทํ
าให้
ดู
อยู
่
ให้
เห็
น”
6. จั
ดเวที
ให้
ผู
้
เรี
ยนได้
แสดงออก
เวที
การแสดงออกนี
้
อาจจั
ดทํ
าได้
ในหลายลั
กษณะ เช่
น เป็
นเวที
การแสดงหรื
อการ
แข่
งขั
นศิ
ลปะการต่
อสู
้
ป้
องกั
นตั
วแบบไทย แต่
เวที
ที่
แสดงการต่
อสู
้
ด้
วยศิ
ลปะการต่
อสู
้
ป้
องกั
นตั
วแบบ
ไทยนี
้
ไม่
ควรเน้
นการตั
ดสิ
นแพ้
ชนะด้
วยการพิ
จารณาท่
าทางการแสดงที่
ใช้
ความรุ
นแรง ความไม่
มี
คุ
ณธรรมในการต่
อสู
้
หากควรพิ
จารณาการแสดงของผู
้
เล่
นจากการนํ
าเสนอคุ
ณธรรมในการต่
อสู
้
ให้
แก่
ผู
้
ชมที่
ดี
ที่
สุ
ด นอกจากนี
้
อาจมี
เวที
เพื่
อแสดงการออกกํ
าลั
งกายโดยการใช้
ศิ
ลปะการต่
อสู
้
ป้
องกั
น
ตั
วแบบไทย
7. ควรมี
การประชาสั
มพั
นธ์
หรื
อการตลาดที่
ส่
งเสริ
มศิ
ลปะการต่
อสู
้
ป้
องกั
นตั
วแบบ
ไทย
การประชาสั
มพั
นธ์
และการตลาดมี
ความจํ
าเป็
นอย่
างยิ ่
งที่
จะทํ
าให้
บุ
คคลทั
่
วไปให้
ความสนใจกั
บศิ
ลปะการต่
อสู
้
ป้
องกั
นตั
วแบบไทย ดั
งนั
้
น การประชาสั
มพั
นธ์
หรื
อการตลาดควร
เป็
นไปเพื่
อการสร้
างความเข้
าใจในคุ
ณค่
าแท้
ของศิ
ลปะการต่
อสู
้
ป้
องกั
นตั
วแบบไทย ไม่
ใช่
การตลาด
ที่
เน้
นการทํ
าธุ
รกิ
จ หรื
อ การแข่
งขั
นเพื่
อความเป็
นเลิ
ศแต่
เพี
ยงประการเดี
ยว