Page 237 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

ศิ
ลปะการต่
อสู
ป้
องกั
นตั
วแบบไทย: คุ
ณค่
าแท้
และกระบวนการถ่
ายทอด กรณี
ศึ
กษาครู
วิ
ชิ
ต ชี
เชิ
222
4. การจั
ดหลั
กสู
ตรการอบรมศิ
ลปะการต่
อสู
ป้
องกั
นตั
วแบบไทย
การจั
ดหลั
กสู
ตรมี
จุ
ดมุ ่
งหมายเพื่
อให้
ผู
เรี
ยนเกิ
ดความเข้
าใจ เกิ
ดความศรั
ทธาและ
ตระหนั
กในคุ
ณค่
าของศิ
ลปะการต่
อสู
ป้
องกั
นตั
วแบบไทยที่
สามารถนํ
ามาใช้
ได้
ในชี
วิ
ตประจํ
าวั
รวมทั
งเป็
นการเปลี่
ยนวิ
ธี
คิ
ดว่
าการสอนศิ
ลปะการต่
อสู
ป้
องกั
นตั
วแบบไทยไม่
ใช่
สอนให้
ผู
เรี
ยนเป็
นั
กมวยหรื
อนั
กกระบี่
กระบองแต่
สอนเพื่
อให้
ผู
เรี
ยนมี
กายดี
จิ
ตดี
วิ
ธี
การจั
ดหลั
กสู
ตรควรเป็
นการบู
รณาการศาสตร์
เพื่
อการเรี
ยนรู
ให้
ครบทุ
กองค์
ความรู
ของศิ
ลปะการต่
อสู
ป้
องกั
นตั
วแบบไทย และสามารถนํ
ามาประยุ
กต์
ใช้
ได้
ในปั
จจุ
บั
น เช่
น ใช้
ในการป้
องกั
นตั
วออกกํ
าลั
งกาย ใช้
ในการออกกํ
าลั
งกาย นอกจากนี
หลั
กสู
ตรดั
งกล่
าวอาจแบ่
งตามวั
เพื่
อให้
เหมาะสมกั
บความสามารถและความสนใจของผู
เรี
ยน
5. วิ
ธี
การอบรมหรื
อการให้
ความรู
แก่
ผู
สนใจ
วิ
ธี
การอบรมหรื
อการให้
ความรู
แก่
ผู
สนใจการอบรมแบบวิ
ถี
ไทย เนื่
องจากองค์
ความรู
ของศิ
ลปะการต่
อสู
ป้
องกั
นตั
วเป็
นองค์
ความรู
แบบไทย การอบรมจึ
งควรใช้
วิ
ถี
ของการเรี
ยน
แบบไทย คื
อ การเรี
ยนผ่
านการใช้
ชี
วิ
ตอยู
ร่
วมกั
บครู
ต้
นแบบระยะเวลาหนึ
ง โดยมี
ครู
ต้
นแบบ “ทํ
าให้
ดู
อยู
ให้
เห็
น”
6. จั
ดเวที
ให้
ผู
เรี
ยนได้
แสดงออก
เวที
การแสดงออกนี
อาจจั
ดทํ
าได้
ในหลายลั
กษณะ เช่
น เป็
นเวที
การแสดงหรื
อการ
แข่
งขั
นศิ
ลปะการต่
อสู
ป้
องกั
นตั
วแบบไทย แต่
เวที
ที่
แสดงการต่
อสู
ด้
วยศิ
ลปะการต่
อสู
ป้
องกั
นตั
วแบบ
ไทยนี
ไม่
ควรเน้
นการตั
ดสิ
นแพ้
ชนะด้
วยการพิ
จารณาท่
าทางการแสดงที่
ใช้
ความรุ
นแรง ความไม่
มี
คุ
ณธรรมในการต่
อสู
หากควรพิ
จารณาการแสดงของผู
เล่
นจากการนํ
าเสนอคุ
ณธรรมในการต่
อสู
ให้
แก่
ผู
ชมที่
ดี
ที่
สุ
ด นอกจากนี
อาจมี
เวที
เพื่
อแสดงการออกกํ
าลั
งกายโดยการใช้
ศิ
ลปะการต่
อสู
ป้
องกั
ตั
วแบบไทย
7. ควรมี
การประชาสั
มพั
นธ์
หรื
อการตลาดที่
ส่
งเสริ
มศิ
ลปะการต่
อสู
ป้
องกั
นตั
วแบบ
ไทย
การประชาสั
มพั
นธ์
และการตลาดมี
ความจํ
าเป็
นอย่
างยิ ่
งที่
จะทํ
าให้
บุ
คคลทั
วไปให้
ความสนใจกั
บศิ
ลปะการต่
อสู
ป้
องกั
นตั
วแบบไทย ดั
งนั
น การประชาสั
มพั
นธ์
หรื
อการตลาดควร
เป็
นไปเพื่
อการสร้
างความเข้
าใจในคุ
ณค่
าแท้
ของศิ
ลปะการต่
อสู
ป้
องกั
นตั
วแบบไทย ไม่
ใช่
การตลาด
ที่
เน้
นการทํ
าธุ
รกิ
จ หรื
อ การแข่
งขั
นเพื่
อความเป็
นเลิ
ศแต่
เพี
ยงประการเดี
ยว