78
เมื่
อสมเด็
จเจ้
าฟ้
าฯกรมหลวงลพบุ
รี
ราเมศวร์
สิ
้
นพระชนม์
ในปี
พ.ศ. 2475 บรรดานั
กดนตรี
ในวั
งบางคอแหลมคิ
ดว่
าถึ
งเวลาที่
ต้
องแยกย ้
ายจากั
นกลั
บสู
่
บ้
านเดิ
มเสี
ยที
เพาระอยู
่
ต่
อไปก็
ยากที่
จะ
หาความสุ
ขสบายได้
เช่
นครั
้
งก่
อน คล้
ายกั
บว่
าสมเด็
จท่
านทรงคาดการณ์
เอาไว้
ล่
วงหน้
า ท่
านจึ
งทรง
เตรี
ยมการสํ
าหรั
บนั
กดนตรี
ของท่
านไว้
อย่
างเรี
ยบร้
อย ครู
รวมได้
เล่
าถึ
งความห่
วงใยของสมเด็
จฯว่
า
ท่
านสั
่
งเสี
ยไว้
ว่
าเด็
กของท่
านห้
ามไล่
ออก ฉะนั
้
นใครจะมาไล่
ออกไม่
ได้
เลยทุ
กคน นอกเสี
ยจากใคร
มี
อาชี
พอะไรคิ
ดกลั
บออกไปก็
ตามใจ
แล้
วท่
านมี
หนั
งสื
อลั
บไว้
ไปฝากกั
บผู
้
ใหญ่
คื
อเจ้
าพระยาศรี
พิ
พั
ฒน์
เจ้
าพระยาวรพงษ์
ว่
าขอฝากเด็
กไว้
12 คน ให้
เข้
ากรมศิ
ลป์
ครู
รวมนั
้
นได้
ไปอยู
่
กั
บ
พระวรวงศ์
เธอพระองค์
เจ้
าหญิ
งเฉลิ
มเขตร์
พระชายาของท่
านที่
วั
งลดาวั
ลย์
บางคนก็
ไปเป็
น
ทหารเรื
อ บางคนก็
ไปอยู
่
กรมศิ
ลปากร
ในทํ
านองเดี
ยวกั
นครู
ไพทู
รย์
จรรย์
นาฎย์
(2460-2522) บุ
ตรชายครู
เพชร จรรย์
นาฎย์
ได้
เล่
า
ว่
าสมั
ยที่
เข้
าไปอยู
่
วั
งบางคอแหลมนั
้
นเด็
กถู
กบั
งคั
บให้
นั
่
งซ้
อมเพลงอยู
่
ทั
้
งวั
น การนั
่
งซ้
อมเช่
นนี
้
ทํ
าให้
เกิ
ดความเคยชิ
น
นั
กดนตรี
ของวั
งบางคอแหลมมี
ชื่
อเสี
ยงทุ
กคน การประชั
นฝี
มื
อทางดนตรี
อยู
่
เสมอทํ
าให้
นั
ก
ดนตรี
มี
ความสามารถเพราะต้
องเตรี
ยมพร้
อมอยู
่
ตลอดเวลา ดั
งนั
้
น นั
กดนตรี
ของวงวั
งบางคอแหลม
จะประชั
นฝี
มื
อปี่
พาทย์
กั
บวงดนตรี
ของเจ้
านายต่
างๆ ในโอกาสต่
างๆตลอดเวลา หากวงไหนมี
นั
ก
ดนตรี
ฝี
มื
อดี
ก็
จะสร้
างความภาคภู
มิ
ใจให้
แก่
ท่
านเจ้
าของวั
ง
ครู
ไมตรี
พุ
่
มเสนาะ น้
องชายของนายละม่
อม พุ
่
มเสนาะ ได้
เคยเข้
าไปในวั
งบางคอแหลม
และได้
เล่
าบรรยากาศสํ
านั
กดนตรี
ของวั
งบางคอแหลม ไว้
ว่
า ในขณะนั
้
นพี่
ชายคื
อนายละม่
อม พุ
่
ม
เสนาะทํ
าหน้
าที่
เป็
นคนฆ้
องใหญ่
และนายถนอม วรรณมาศ พี่
เขยเป็
นคนปี่
ประจํ
าวง สมาชิ
กในวง
ช่
วงแรกประกอบไปด้
วย นายเผื
อด นั
กระนาด เป็
นคนระนาดเอกของวง เสี
ยงระนาดนํ
้
าหนั
กดื่
มดํ
า
ไพเราะเต็
มกํ
าลั
ง เต็
มหู
มาก นายรวม พรหมบุ
รี
เป็
นคนระนาดเอกสํ
ารอง เสี
ยงระนาดหวานเย็
น
และมี
ความรู
้
เรื่
องเพลงลิ
เกดี
ไม่
เคยจนเพลง นายเชื
้
อ ลิ
งลม จากบ้
านบางแวกเป็
นคนระนาดสํ
ารอง
แต่
ไม่
มี
โอกาสออกงาน นายทองต่
อหรื
อนายโองการ กลี
บชื่
น ฆ้
องวง ครู
อ่
อน เป่
าปี่
นายกระจ่
าง
ตี
ฆ้
องวงเล็
ก
นายไพฑู
รย์
จรรย์
นาฏย์
บุ
ตรชายครู
เพชร
ครู
ปี่
พาทย์
ใหญ่
แห่
งจั
งหวั
ด
พระนครศรี
อยุ
ธยา ตี
ฆ้
องวงเล็
ก นายสวง จากบางขุ
นเที
ยน ตี
ระนาดทุ
้
ม นายชะล่
า ตี
กลองสองหน้
า
ส่
วนนั
กร้
องนั
้
นมี
ครู
เสี
ยงเสนาะกรรณ(พั
น มุ
กตวาภั
ย) และครู
จิ
้
มลิ
้
ม กุ
ลตั
ณฑ์
เป็
นผู
้
ขั
บร้
อ
33
เรื่
องเดี
ยวกั
น.
34
เสถี
ยร ดวงจั
นทร์
ทิ
พย์
บุ
ญยงค์
เกตุ
คง ศิ
ลปิ
นแห่
งชาติ
:
ระนาดไข่
มุ
กหล่
นบนจานหยก
ศิ
ลปว ั
ฒนธรรม ฉบั
บพิ
เศษ 2535 หน้
า 42.
35
อานั
นท์
นาคคงและ อั
ษฎาวุ
ธ สาคริ
ก
หลวงประดิ
ษฐไพเราะ(ศร ศิ
ลปะบรรเลง) มหาดุ
ริ
ยกวี
ลุ
่
มเจ้
าพระยาแห่
งอุ
ษาคเนย์
หน้
า 106.