Page 90 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

77
สมั
ยนั
นเคยวิ
จารณ์
ไว้
ว่
า นายเผื
อดนั
นตี
ระนาดเผ็
ดร้
อนเหมื
อนกั
บกิ
นแกงที่
มี
รสเผ็
ดจั
ดเพี
ยงรสเดี
ยว
แต่
ฟั
งระนาดที่
นายรวมตี
แล้
วมั
นหวานลึ
กเหมื
อนกั
บนํ
าผึ
งที่
มี
ทุ
กรส
ท่
านหมื่
นประโคมเพลง
ประสานและครู
มนตรี
ตราโมทย์
ก็
เคยเอ่
ยปากกั
นว่
า ระนาดของนายรวมนี่
ไม่
แพ้
ใคร ระนาดงบ
นํ
าอ้
อย
ฟั
งไม่
เบื่
ออี
กเหมื
อนกั
นและครั
งนั
นถ้
าใครยกให้
นายเผื
อดเป็
นระนาดไม้
แข็
งรางหนึ
งของ
ประเทศแล้
ว ระนาดไม้
นวมมโหรี
รางหนึ
งก็
คงจะเป็
นของนายรวมคนนี
แหละ
การปะทะฝี
มื
อระหว่
างวั
งของเจ้
านายที่
เป็
นที่
จดจํ
าของครู
รวม คื
อในครั
งอายุ
ครบ 4 รอบ
ของสมเด็
จเจ้
าฟ้
ากรมหลวงลพบุ
รี
ราเมศวร์
ในปี
พ.ศ. 2473 ครู
รวมไดเล่
าว่
า สมเด็
จฯท่
านให้
วงปี่
พาทย์
ของจางวางทั
วมาเล่
นคู
กั
บวงครู
หลวงประดิ
ษฐ์
ฯ เล่
นตั
งแต่
หั
วคํ
าจนสว่
างแล้
ว มี
กรรมการ
ตั
ดสิ
น กรรมการล้
วนเป็
นกรรมการผู
ใหญ่
มี
ครู
พุ ่
ม ครู
กลํ
า ณ บางช้
าง ครู
เจริ
ญ ฯ เวลาเล่
นสมเด็
ท่
านก็
ใช้
สายตามอง ถ้
าเล่
นไม่
ดี
ท่
านก็
ว่
าเปรี
ยบ เปรยทํ
านองเลี
ยงไว้
เปลื
องข้
าวสุ
ก ไม่
มี
ยางข้
าวสุ
ทํ
านองนั
น เรื่
องการตั
ดสิ
นสมั
ยก่
อนนอกจากจะแบ่
งเป็
นอั
นดั
บชนะเลิ
ศที่
1, 2,3, แล้
ว ก็
ย ั
งมี
การแบ่
ออกเป็
นชั
นตรี
โท เอก ทั
งนี
เพื่
อไม่
ให้
เกิ
ดความเสี
ยใจแก่
ผู
แพ้
หรื
อผู
มี
ฝี
มื
อด้
อยกว่
า เช่
นผู
ได้
อั
นดั
1 โทนั
นอาจจะเก่
งกว่
าผู
ได้
อั
นดั
บ 2 เอกก็
ได้
อี
กทั
งย ั
งเป็
นการทํ
าให้
นั
กดนตรี
แต่
ละคนรู
ระดั
บฝี
มื
ของตนเองและผู
อื่
น เพื่
อจะได้
แก้
ไขปรั
บปรุ
งให้
ดี
ขึ
นต่
อไป นั
กดนตรี
ที่
มี
ฝี
มื
อมากที่
ได้
เป็
นที่
1 เอก
อยู
หลายปี
คื
อครู
เที
ยบ คงลายทอง
ครู
รวมได้
เล่
าว่
าท่
านใช้
ชี
วิ
ตในวั
งบางคอแหลมหลายปี
ได้
ทั
งวิ
ชาและประสบการณ์
มากมาย
ชี
วิ
ตในวั
งบางคอแหลมอยู
อย่
างสบายจนกระทั
งท่
านเติ
บโต
“ _______สมเด็
จฯ ท่
านตั
ดเครื่
องแบบให้
เวลาซื
ออะไรก็
เอาบิ
ลมาเบิ
แล้
วก็
มี
กระดุ
มหลายรุ
นที่
ท่
านทํ
าแจก รุ ่
นพิ
เศษก็
เป็
นแบบอาร์
ม รุ
นสองก็
ธรรมดาเป็
นเงิ
นแต่
มี
ตั
วหนั
งสื
อ ย.ท. ทั
งนั
นแหละ เครื่
องดนตรี
ก็
มี
ให้
สํ
าหรั
ฝึ
กซ้
อมส่
วนตั
วกั
นทุ
กคน แต่
พอสมเด็
จฯท่
านสิ
นพระชนม์
ลง พวกพระคลั
ข้
างที่
เขาก็
มาจดมาตี
ตราหมดเลยครั
บ ที
นี
เราอยู
ที่
วั
งเขาก็
เลยให้
ถื
อกุ
ญแจห้
อง
เก็
บเครื่
องดนตรี
เอาไว้
เวลาจะเบิ
กของก็
มาหาเรา พอตอนจะออกจากวั
ง ผมก็
เอาผื
นระนาดประจํ
าตั
วมาด้
วย ตอนหลั
งนี่
สมเด็
จพระองค์
ชายกลางท่
านเสด็
มางานไห้
วครู
ของผม ท่
านเห็
นเข้
าท่
านว่
า เฮ้
ยนี่
ระนาดของอั
วนี่
หว่
าบอก
ตํ
ารวจจั
บโว้
ย_____”
30
เรื่
องเดี
ยวกั
น.
31
เรื่
องเดี
ยวกั
น.
32
เรื
องเดี
ยวกั
น.