113
นอกจากจะทรงจั
ดหาครู
ที่
มี
ฝี
มื
อดี
ทุ
กชนิ
ดของเครื่
องดนตรี
ให้
เข้
ามาสอนแล้
ว ย ั
งทรงบั
งคั
บให้
ฝึ
กซ้
อม
อย่
างหนั
ก นั
บว่
าทรงเคี่
ยวเข็
ญมาก ทรงหาหนทางนานั
ปการที่
จะให้
จางวางศรได้
แสดงฝี
มื
อบ่
อยๆ โปรด
ฯ ให้
เข้
าประลองฝี
มื
อ จนถึ
งบรรเลงประชั
นแข่
งขั
นกั
นตั
วต่
อตั
วกั
บนั
กดนตรี
ที่
มี
ฝี
มื
อมี
ชื่
อเสี
ยง ผ่
านการ
แพ้
การชนะมาอย่
างโชกโชน จนในที่
สุ
ด จางวางศรได้
ชื่
อว่
าเป็
นคนเก่
งที่
สุ
ดในยุ
คปลายรั
ชกาลที่
5 ต่
อ
สมั
ยรั
ชกาลที่
6 ประชั
นระนาดกั
บผู
้
ใดก็
ชนะนํ
าความชื่
นชมโสมนั
สมาสู ่
สมเด็
จฯ วั
งบู
รพาฯ องค์
ผู
้
ทรงอุ
ปถั
มภ์
เป็
นอย่
างยิ
่
ง
เล่
าขานกั
นมาว่
า สมั
ยเมื่
อท่
านจากบ้
านมาสู
่
วั
งบู
รพาภิ
รมย์
ใหม่
ๆ นั
้
น คู
่
ประชั
นฝี
มื
อของจางวาง
ศร ที่
เป็
นคนหนุ ่
มรุ ่
นราวคราวเดี
ยวกั
นนั
้
น สมเด็
จฯ วั
งบู
รพาฯ ได้
ทรงจั
ดให้
ประชั
นฝี
มื
อกั
นเป็
นประจํ
า
ทุ
กเครื่
องมื
อหลั
กในวงปี่
พาทย์
พอให้
รู
้
ฝี
มื
อกั
นใครแน่
กว่
าใคร ไม่
ต้
องประชั
นกั
นอย่
างเต็
มกระบวนก็
ทรงพอพระทั
ย ปรากฏว่
าไม่
มี
ผู
้
ใดที่
จะต่
อกรจางวางศรได้
จนคนเดี
ยว นอกจากนั
กดนตรี
รุ
่
นใหญ่
กว่
า
ท่
าน 2 คน ที่
อายุ
มากกว่
า หนึ
่
งคื
อ นายแช่
ม สุ
นทรวาทิ
น (ต่
อมาคื
อพระยาเสนาะดุ
ริ
ยางค์
) ซึ
่
งรั
บราชการ
อยู
่
ในกรมพิ
ณพาทย์
หลวงคนหนึ
่
ง กั
บนายสิ
น สิ
นธุ
นาคร ซึ
่
งเป็
นหั
วหน้
าวงดนตรี
ของพระเจ้
าบรมวงศ์
เธอ พระองค์
เจ้
าอาภากร กรมหลวงชุ
มพรเขตรอุ
ดมศั
กดิ
์
อี
กคนหนึ
่
งเท่
านั
้
น และปรากฏเล่
าขานกั
นมา
เป็
นที่
ชั
ดเจนว่
า สมเด็
จฯ วั
งบู
รพาฯ นั
้
นมี
พระประสงค์
ที่
จะให้
ประลองฝี
มื
อกั
นให้
เห็
นชั
ดแจ้
งว่
าใครจะ
เป็
นคนชนะเด็
ดขาดกั
นไปข้
างหนึ
่
ง ไม่
ว่
าจะเป็
นเรื่
องของการเป่
าปี่
หรื
อการตี
ระนาดหรื
อแม้
แต่
การแต่
ง
ขยายเพลงจากเพลงอั
ตรา 2 ชั
้
น ขึ
้
นเป็
นเพลงอั
ตรา 3 ชั
้
น ก็
ทรงอยากจะให้
แข่
งขั
นกั
นให้
เห็
นชั
ดว่
า
ปฏิ
ญาณใครจะดี
กว่
ากั
น
นายแช่
มนั
้
นมี
อายุ
แก่
กว่
าจางวางศร 15 ปี
ก่
อนจางวางศรจะเข้
ามาเมื
องหลวง ก็
เป็
นที่
ทราบกั
น
แล้
วว่
า ในกรุ
งเทพฯ นั
้
นนายแช่
มนั
้
นเป็
นนั
กระนาดฝี
มื
อดี
ที่
สุ
ดแล้
ว ตี
ระนาดทั
้
งชั
ด ทั
้
งไหวและทั
้
งเรี
ยบ
รวมทั
้
งที่
เป็
นนั
กเป่
าปี่
ฝี
มื
อดี
มากอี
กด้
วย สมเด็
จฯ วั
งบู
รพาฯ โปรดฯ ให้
ทั
้
งสองประลองฝี
มื
อกั
น ที่
เล่
า
กั
นมาก็
คื
อการประชั
นเป่
าปี่
เพลงแขกมอญ สามชั
้
น และเมื่
อผลการประลองไม่
ทรงสมพระทั
ยก็
ทรงลง
พระอาญา จนจางวางศรเสี
ยใจมากถึ
งต้
องหนี
กลั
บบ้
าน แต่
ก็
โปรดฯ ให้
ไปตามตั
วกลั
บมาโดยทรงทํ
า
ขวั
ญประทานให้
ทรงสลั
กลายพระหั
ตถ์
ลงบนปี่
งาประทานให้
และทรงสั
ญญาว่
าจะไม่
ลงพระอาญาอี
ก
นั
บเป็
นความรั
กความหวั
งดี
อั
นยิ
่
งใหญ่
ที่
สมเด็
จฯ วั
งบู
รพาฯ ทรงพระเมตตา ซึ
่
งจางวางศรได้
ปฏิ
บั
ติ
ตาม
พระบั
ญชาอย่
างเคร่
งครั
ดมาโดยตลอด โดยสรุ
ปในที่
สุ
ดเมื่
อนายแช่
มได้
รั
บพระราชทานบรรดาศั
กดิ
์
สู
งขึ
้
น จึ
งได้
กราบทู
ลลาต่
อสมเด็
จฯ วั
งบู
รพาฯ ขอเลิ
กการที่
จะประชั
นกั
นเพราะเหตุ
ว่
าอายุ
ต่
างก็
มาก
กํ
าลั
งย่
อมจะไม่
เสมอกั
น ทั
้
งในระยะหลั
งจางวางศร ก็
ได้
แสดงความสามารถในเชิ
งระนาดดี
เด่
นขึ
้
นอย่
าง
ที่
ไม่
เคยมี
ผู
้
ใดสามารถมากก่
อน นั
บเป็
นการเพี
ยงพอควรที่
จะยุ
ติ
การประลองฝี
มื
อได้
แล้
ว