104
บทที่
4
สรุ
ป
จากการศึ
กษาเรื่
องย่
านบางโคล่
กั
บการอนุ
รั
กษ์
ดนตรี
ไทยสามารถสรุ
ปได้
ดั
งนี
้
(1) ชุ
มชนบางโคล่
เป็
นชุ
มชนที่
ตั
้
งอยู
่
ริ
มฝั
่
งซ้
ายของแม่
นํ
้
าเจ้
าพระยา ปั
จจุ
บั
นบางโคล่
มี
ฐานะเป็
นแขวงและเป็
นส่
วนหนึ
่
งของเขตบางคอแหลม พื
้
นที่
ทางกายภาพนั
้
นถึ
งแม้
ว่
า การคมนาคม
ทางบกจะเข้
าถึ
งยาก แต่
การที่
เป็
นชุ
มชนริ
มฝั
่
งนํ
้
า ทํ
าให้
สะดวกในการติ
ดต่
อกั
บโลกภายนอกโดย
ทางนํ
้
า ขณะเดี
ยวกั
น คนจากชุ
มชนภายนอกที่
อยู
่
รอบอ่
าวไทยก็
สามารถเข้
ามาติ
ดต่
อค้
าขาย และ
แลกเปลี่
ยนทางวั
ฒนธรรมได้
กระบวนการแลกเปลี่
ยนทํ
าการค้
าและถ่
ายทอดทางวั
ฒนธรรมของ
คนที่
อยู
่
บริ
เวณอ่
าวไทยนี
้
มี
มาตั
้
งแต่
ในอดี
ต นั
บตั
้
งแต่
ก่
อตั
้
งชุ
มชนขึ
้
นมาแล้
ว ด้
วยเหตุ
นี
้
ดนตรี
ไทยที่
บางโคล่
จึ
งวั
ฒนธรรมที่
รั
บและแลกเปลี่
ยนกั
บชาวชุ
มชนอื่
นตั
้
งแต่
อดี
ตเช่
นกั
น
ชุ
มชนบางโคล่
ก็
เช่
นเดี
ยวกั
บชุ
มชนชาวไทยที่
อื่
นๆ ก่
อตั
วขึ
้
นโดยมี
วั
ดเป็
นศู
นย์
กลางของ
ชุ
มชน วั
ดที่
เก่
าแก่
ที่
สุ
ดในบริ
เวณนี
้
คื
อวั
ดจั
นทร์
นอกและวั
ดจั
นทร์
ใน ก่
อตั
้
งเมื่
อประมาณปี
พ.ศ.
2313 ในสมั
ยกรุ
งธนบุ
รี
ต่
อจากนั
้
นในสมั
ยต้
นรั
ตนโกสิ
นทร์
ก็
มี
การจั
ดตั
้
งวั
ดขึ
้
นมาอี
ก 3วั
ดคื
อวั
ด
เรื
องยศสุ
ทธาราม (วั
ดบางโคล่
ใน) วั
ดบางโคล่
นอก และวั
ดไทร คนกลุ
่
มแรกที่
เข้
ามาอยู
่
ที่
บางโคล่
จากเรื่
องเล่
าภายในท้
องถิ ่
นนั
้
นเชื่
อว่
าเป็
น เป็
นผู
้
อพยพมาจากกรุ
งศรี
อยุ
ธยา อพยพหนี
ภั
ยสงครามมา
ซ่
อนตั
วในป่
าลึ
ก ชุ
มชนแห่
งนี
้
ต่
อมาได้
เป็
นชุ
มชนขยาย มี
ผู
้
เข้
ามาจั
บจองพื
้
นที่
ทํ
าสวนกั
นมากขึ
้
น
ตั
้
งแต่
สมั
ยต้
นรั
ตนโกสิ
นทร์
เมื่
อบ้
านเมื
องสงบและปลอดภั
ยจากสงครามจากภายนอก
ในระยะแรก
กลุ
่
มผู
้
เข้
ามาจั
บจองพื
้
นที่
ทํ
ากิ
นเป็
นชาวไทย คนกลุ
่
มนี
้
ได้
กลายเป็
นเจ้
าของที่
ดิ
นรายใหญ่
และเป็
นผู
้
ที่
มี
ฐานะทางเศรษฐกิ
จที่
ดี
ในบางโคล่
ต่
อมา
จากการเป็
นที่
พื
้
นดิ
นที่
อุ
ดมสมบู
รณ์
ริ
มฝั
่
งแม่
นํ
้
าเจ้
าพระยา ทํ
าให้
สวนบางโคล่
เป็
นสวน
ผลไม้
ที่
มี
ชื่
อเสี
ยงในฐานะสวนล่
างของกรุ
งเทพฯ
ผลไม้
ที่
มี
ชื่
อเสี
ยง ได้
แก่
ทุ
เรี
ยน มะปราง สละ
ลํ
าไย ลิ
้
นจี่
มะม่
วง ส้
มโอ มั
งคุ
ด เป็
นต้
น ผลไม้
ของสวนบางโคล่
เป็
นที่
ต้
องการของผู
้
บริ
โภคที่
มี
ฐานะดี
ของสั
งคมในกรุ
งเทพฯ ผลไม้
จากสวนบริ
เวณนี
้
จึ
งสร้
างรายได้
ให้
แก่
ผู
้
เป็
นเจ้
าของอย่
างมาก
โดยเจ้
าของไม่
ต้
องเหนื่
อยแรงมาก ในบางครั
้
งพ่
อค้
าได้
เข้
ามารั
บซื
้
อผลไม้
เองโดยที่
เจ้
าของสวนไม่
ต้
องนํ
าออกไปขายให้
เหนื่
อยแรง
ตลาดผลไม้
ทั
้
งที่
เป็
นตลาดนํ
้
าและตลาดบก
ที่
ให้
ชาวสวนนํ
าผลไม้
ของตนออกมาแลก
เปลี่
ยน และซื
้
อขายกั
บชาวต่
างถิ
่
นมี
อยู
่
ตลอดแนวลํ
านํ
้
าเจ้
าพระยา รวมถึ
งลํ
าคลองสายที่
แยกออกจาก
แม่
นํ
้
าเจ้
าพระยา ตลาดนํ
้
าที่
ปากคลองบางคอแหลมนั
้
น จั
ดว่
าเป็
นตลาดนํ
้
าที่
ขายผลไม้
ที่
ใหญ่
ที่
สุ
ด
แห่
งหนึ
่
งของกรุ
งเทพฯ ก่
อนสงครามโลกครั
้
งที่
2 ตลาดแห่
งนี
้
ได้
หายไปเมื่
อเกิ
ดการเปลี่
ยน แปลง