st120 - page 86

70
จากการศึ กษาเรื่องแนวทางการกลับคื นถิ่นชนเผ่าซาไกตระกูลศรีธารโตหากต้องการให้
ซาไกตระกูลศรีธารโต ที่ทิ้งถิ่นฐานไปอยู่ที่ประเทศมาเลเซีย ย้ายกลับมาอยู่ที่หมู่บ้านซาไก
ตําบลบ้านแหร อําเภอธารโต จั งหวัดยะลา ควรจะดําเนินการดังนี้
6.2.1 ภาครั ฐจะต้องจัดสวั สดิการในเรื่องของค่าครองชีพให้ เพียงพอ เนื่องจากซาไก
ที่อยู่ที่ประเทศมาเลเซีย นอกจากจะได้ค่าครองชี พเป็นรายเดื อนแล้ว มาเลเซี ยยังจัดหาอาชีพ
ที่เหมาะสมให้กับซาไก คือ อาชีพการหาของป่า ซึ่งต่ างจากประเทศไทยที่สนับสนุนให้ซาไก
ทําสวนยาง สวนผลไม้ เลี้ยงไก่ ซึ่ งขัดกับวิ ถีชีวิ ตของซาไก โดยมอบหมายหน่วยงานที่รับผิดชอบ
ดังนี้ องค์การบริหารส่วนตําบลบ้านแหร นิคมสร้างตนเองธารโต
6.2.2 ภาครั ฐจะต้องให้ กรรมสิทธิ์ในการถือครองที่ ดิ น แก้ปัญหาการถูกขั บไล่
หรือบุกรุกที่ดินทํากิน โดยมอบหมายหน่วยงานที่รับผิดชอบ ดั งนี้ นิคมสร้างตนเองธารโต
สํานักงานที่ดินอํ าเภอธารโต ที่ทําการปกครองอําเภอธารโต
6.2.3 ประชาชนต้องมีความจริงใจ ให้เกี ยรติเสมือนว่าพวกเขาเป็นสมาชิ กของชุมชน
ไม่ไปบุกรุกที่ดิน ซึ่งภาครัฐได้จัดสรรให้กับซาไกได้ทํามาหากิน ซึ่งในประเทศมาเลเซียมีการ
จัดสรรที่ดินให้ซาไกอยู่และไม่ มีการบุกรุ กที่ดินและประชาชนของประเทศมาเลเซี ยก็ให้เกียรติ
และยกย่องซาไก ผู้ที่ต้องมีส่วนรับผิ ดชอบโดยตรง ก็คือประชาชนที่ อาศัยในตํ าบลบ้านแหร
6.3 ข้อเสนอแนะ
ควรทําการศึกษาชนเผ่ าซาไกที่อาศัยอยู่ในผืนป่าฮาลาบาลาซึ่งอยู่ในพื้นที่ตําบลแม่หวาด
อําเภอธารโต จังหวัดยะลา ประมาณหนึ่ งร้อยกว่าคน ซึ่งมี วิถีชีวิตแบบดั้ งเดิมว่าประสบกับ
ปัญหาเช่นเดียวกั บซาไกที่อาศั ยอยู่ที่หมู่บ้านซาไกตําบลบ้านแหร อํ าเภอธารโต จังหวัดยะลา
หรือไม่ ซึ่ งในขณะนี้มี เหลืออยู่แค่ 4 คน จํานวน 3 ครัวเรือน วิถีชี วิตมี การเปลี่ยนแปลง
เหมือนคนเมือง มีการแต่งงานกั บคนในพื้นที่ บางคนก็ เป็นซาไกลูกผสม เพื่ อจะได้หาทาง
ป้องกันไม่ให้ซาไกที่อาศัยที่ตําบลแม่หวาด ประมาณหนึ่งร้อยว่าคน โยกย้ายถิ่นฐานไปอยู่ ที่
ประเทศมาเลเซี ย และมีวิถีชีวิตแบบดั้งเดิม ซึ่งในขณะนี้ พื้นที่ป่าฮาลาบาลา มีผู้คนแวะเวียน
เข้าไปเที่ยวชมและศึกษาธรรมชาติ โดยเฉพาะนักท่ องเที่ยวมาเลเซี ย และให้ความรู้ กับ