st120 - page 81

66
คือ การประกอบอาชีพ ร้อยละ 40.00 ซาไกไม่ชอบรอตามบุ คลิกนิสัยของซาไก ชอบหากิ น
วันต่ อวัน ไม่ชอบการเก็บสะสมอาหาร เพราะต้องเคลื่อนย้ายถิ่นที่พั กอาศัยบ่ อย แต่พออยู่ที่
หมู่บ้านซาไก ภาครัฐก็สนั บสนุนให้ปลูกผลไม้และยางพารา ซึ่ งใช้ระยะเวลา นานกว่าจะได้
เก็บเกี่ยวผลผลิตได้ และช่วงที่ รอผลผลิตดังกล่าว ก็ต้องอยู่แบบอด ๆ ยาก ๆ และน้อยที่สุด
ร้อยละ 20.00 การต้องการความยอมรับ ซาไกต้ องการความจริงใจ และการยอมรับว่ า
พวกเขาก็เป็นประชาชนเป็นคนไทยและต้องการอยู่ เหมือนกับคนในหมู่บ้าน
5.2.2 ปัญหาการส่งเสริ มการกลับคืนถิ่นของชนเผ่าซาไกที ่เกิดจากประชาชน
ในหมู่บ้าน
ผู้ให้ข้อมูลส่วนใหญ่ร้อยละ 86.67 เห็นว่า คือ การบุ กรุกที่ดิน เนื่องจากที่ดินที่ ทาง
นิคมฯ ได้จัดสรรให้กับซาไกและจัดตั้งเป็นหมู่บ้านซาไก จํานวน 300 ไร่ ปั จจุบันได้ ถูกบุกรุ ก
โดยคนในชุมชนใกล้เคียง และเหลื อที่ดินให้ กับซาไกในการประกอบอาชีพทํามาหากินไม่มาก
ผู้ให้ข้อมูลส่วนน้อยร้อยละ 13.33 เห็ นว่า ชาวบ้านในชุ มชนขาดความจริงใจ บางครั้งเมื่อพา
ซาไกออกไปทํากิจกรรม เมื่ อได้ค่าตอบแทนก็ ไม่ได้ จัดสรรให้กับซาไก ทําให้ซาไกขาดความ
เชื่อถือ พวกเขาถูกมองว่าเป็ นเหมือนตั วประหลาด ไม่มีความรู้ และคอยหาผลประโยชน์
จากซาไก
5.2.3 ปัญหาการส่งเสริมการกลับคื นถิ่นของชนเผ่าซาไกที่เกิดจากภาครัฐ
ผู้ให้ ข้อมูลส่ วนใหญ่ร้อยละ 93.33 เห็ นว่า ภาครัฐมีการส่ งเสริมช่ วยเหลื อซาไก
ขาดความต่อเนื่อง ประกอบกับเกิดเหตุการณ์ ความไม่สงบ แนวคิ ดในการพัฒนาต่าง ๆ
ก็ต้องชะงั กลง ผู้ให้ข้อมูลร้ อยละ 2.27 เห็ นว่า ภาครัฐมีการส่งเสริ มไม่ตรงกับความต้องการ
ของซาไกคือซาไกชอบการเร่ร่อน ไม่ชอบเก็บสะสมเงินอาหาร แต่ ภาครัฐไปสนับสนุนอาชี พ
ที่ต้องใช้ เวลารอคอยในการเก็บเกี่ยวผลผลิต คือ การทํ าสวนยางพารา การทําสวนผลไม้
เมื่อหมดฤดูเก็บเกี่ยวซาไกก็ต้องอยู่อย่างอดอยาก
ตารางที่ 5.5 แสดงข้อมูลปั ญหาการส่งเสริมการกลับคืนถิ่นของชนเผ่าซาไก