Page 59 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

42
...ถนนย่
านในไก่
เชิ
งตะภานประตู
จี
นไปถึ
งเชิ
งตะภานประตู
ในไก่
เปนตลาดใหญ่
มี
ตึ
กกว้
างร้
านจี
นตั้
ตึ
กทั้
งสองฟากถนนหลวง จี
นไทยนั่
งร้
านขายของสรรพสิ่
งของ เครื่
องสํ
าเภาเครื่
องทองเหลื
อทองขาว
กระเบื้
องถ้
วย โถ ชาม แพรสี
ต่
างอย่
างจี
น แลไหมศรี
ต่
างๆ เครื่
องมื
อเหล็
กแลสรรพเครื่
องมาแต่
เมื
องจี
มี
ครบมี
ของรั
ปทานเปนอาหาร แลผลไม้
มาแต่
เมื
องจี
นวางรายในร้
านขายของที่
ท้
องตลาด มี
ของสดขาย
เช้
าเย็
น สุ
กร เปด ไก่
ปลาทเล แลปลาน้ํ
าจื
ดปู
หอย่
างๆ หลายอย่
างหลานพั
น เปนตลาดใหญ่
ยิ่
งยวดใน
กรุ
งชื่
อตลาดใหญ่
ท้
ายพระนครอยู่
ย่
านในไก่
...
18
นอกจากนั้
นตํ
าแหน่
งของเจ้
ากรมท่
าซ้
าย คื
อ พระยาโชฎึ
กราชเศรษฐี
เป็
นตํ
าแหน่
งสํ
าหรั
บขุ
นางชาวจี
นเป็
นการเฉพาะ เพราะต้
องทํ
าหน้
าที่
ในการติ
ดต่
อการค้
ากั
บบ้
านเมื
องทางฝั่
งตะวั
นออกของ
อยุ
ธยาหรื
อก็
คื
อจี
นเป็
นสํ
าคั
ญ อี
กทั้
งค่
านิ
ยมของชนชั้
นสู
งอยุ
ธยาอย่
างหนึ่
งก็
คื
อการดื่
มน้ํ
าชาจี
น ก็
ย่
อม
ทํ
าให้
เห็
นได้
ว่
าชาวจี
นนั้
นได้
เข้
ามาเป็
นส่
วนหนึ่
งของสั
งคมไทยแล้
ว ก็
เป็
นปั
ญหาใหญ่
มากในการกํ
าหนด
ลงไปให้
แน่
ชั
ดได้
ว่
ามี
จํ
านวนเท่
าใดมี
ชาวจี
นกลุ่
มภาษาสํ
าเนี
ยงพู
ดใดบ้
าง
-
ตั้
งแต่
รั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระนั่
งเกล้
าเจ้
าอยู่
หั
เป็
นต้
นมานั้
นสั
นนิ
ษฐานได้
ว่
ามี
ชาว
จี
นเดิ
นทางอพยพเข้
าสู่
ประเทศไทยอย่
างมาก เนื่
องจากทั้
งปั
ญหาภายในประเทศจี
นเองเริ่
มเกิ
ดขาด
เสถี
ยรภาพทางการเมื
องภายหลั
งการผลั
ดเปลี่
ยนราชวงศ์
(ราชวงศ์
หมิ
ง-ราชวงศ์
ชิ
ง) กลั
บกั
นทางฝั่
ของประเทศไทยหรื
อสยามในช่
วงเวลานั้
น มี
ความมั่
นคงทางการเมื
องเพิ่
มขึ้
นมากภายหลั
งการสิ้
นสุ
สภาวะคุ
กคามของพม่
าที่
เริ่
มถู
กอั
งกฤษเข้
าแทรกแซงเพื่
อยึ
ดครองเป็
นอาณานิ
คม
ประกอบกั
บพระบาทสมเด็
จพระนั่
งเกล้
าเจ้
าอยู่
หั
ว พระองค์
ทรงเป็
นผู้
ที่
มี
ความนิ
ยมใน “จี
น”
สู
งมากทั้
งการส่
งเรื
อสํ
าเภาไปค้
าขาย ตลอดจนศิ
ลปะ และวั
ฒนธรรมจี
น จึ
งอาจทํ
าให้
เป็
นแรงเสริ
มทํ
ให้
ชาวจี
นที่
ต้
องประสบกั
บปั
ญหาภายในประเทศของตนแอง เริ่
มอพยพเข้
าสู่
ประเทศไทยเพิ่
มมากขึ้
โดยเฉพาะภายหลั
งจากที่
สยามทํ
า “สนธิ
สั
ญญาเบาว์
ริ
ง” กั
บอั
งกฤษ ทํ
าให้
มี
ความต้
องการแรงงานใน
ภาคการผลิ
ตสู
งตามไปด้
วย อี
กทั้
งนโยบายการปรั
บปรุ
งและปฏิ
รู
ปสยามเข้
าสู่
ความเป็
น “สมั
ยใหม่
(Modern) ก็
ทํ
าให้
สยามต้
องลดการใช้
แรงงาน “ไพร่
” ของตนเองลงเป็
นอย่
างมาก ดั
งเห็
นได้
ว่
าตั้
งแต่
สมั
ยอยุ
ธยาที่
มี
การเกณฑ์
แรงงานไพร่
ในสั
ดส่
วนเรี
ยกว่
า “เข้
าเดื
อนออกเดื
อน” ก็
ได้
มี
การเปลี่
ยนแปลง
ไปจนก่
อนมี
การเลิ
กระบบเกณฑ์
แรงงานไพร่
ในรั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระจุ
ลจอมเกล้
าเจ้
าอยู่
ห้
การปรั
บปรุ
งและปฏิ
รู
ปบ้
านเมื
องของสยามครั้
งใหญ่
เริ่
มตั้
งแต่
รั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระจอม
เกล้
าเจ้
าอยู่
หั
วสื
บเนื่
องรั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระจุ
ลจอมเกล้
าเจ้
าอยู่
หั
วนั้
น ล้
วนแล้
วแต่
ดํ
าเนิ
นการไป
ในทิ
ศทางปรั
บเปลี่
ยนระบบการใช้
แรงงานไพร่
18
วิ
นั
ย พงศ์
ศรี
เพี
ยร,บรรณาธิ
การ. (2551).
พรรณนาภู
มิ
สถานพระนครศรี
อยุ
ธยา : เอกสารจากหอ
หลวงฉบั
บสมบู
รณ์
. หน้
า 81.