42
...ถนนย่
านในไก่
เชิ
งตะภานประตู
จี
นไปถึ
งเชิ
งตะภานประตู
ในไก่
เปนตลาดใหญ่
มี
ตึ
กกว้
างร้
านจี
นตั้
ง
ตึ
กทั้
งสองฟากถนนหลวง จี
นไทยนั่
งร้
านขายของสรรพสิ่
งของ เครื่
องสํ
าเภาเครื่
องทองเหลื
อทองขาว
กระเบื้
องถ้
วย โถ ชาม แพรสี
ต่
างอย่
างจี
น แลไหมศรี
ต่
างๆ เครื่
องมื
อเหล็
กแลสรรพเครื่
องมาแต่
เมื
องจี
น
มี
ครบมี
ของรั
ปทานเปนอาหาร แลผลไม้
มาแต่
เมื
องจี
นวางรายในร้
านขายของที่
ท้
องตลาด มี
ของสดขาย
เช้
าเย็
น สุ
กร เปด ไก่
ปลาทเล แลปลาน้ํ
าจื
ดปู
หอย่
างๆ หลายอย่
างหลานพั
น เปนตลาดใหญ่
ยิ่
งยวดใน
กรุ
งชื่
อตลาดใหญ่
ท้
ายพระนครอยู่
ย่
านในไก่
...
18
นอกจากนั้
นตํ
าแหน่
งของเจ้
ากรมท่
าซ้
าย คื
อ พระยาโชฎึ
กราชเศรษฐี
เป็
นตํ
าแหน่
งสํ
าหรั
บขุ
น
นางชาวจี
นเป็
นการเฉพาะ เพราะต้
องทํ
าหน้
าที่
ในการติ
ดต่
อการค้
ากั
บบ้
านเมื
องทางฝั่
งตะวั
นออกของ
อยุ
ธยาหรื
อก็
คื
อจี
นเป็
นสํ
าคั
ญ อี
กทั้
งค่
านิ
ยมของชนชั้
นสู
งอยุ
ธยาอย่
างหนึ่
งก็
คื
อการดื่
มน้ํ
าชาจี
น ก็
ย่
อม
ทํ
าให้
เห็
นได้
ว่
าชาวจี
นนั้
นได้
เข้
ามาเป็
นส่
วนหนึ่
งของสั
งคมไทยแล้
ว ก็
เป็
นปั
ญหาใหญ่
มากในการกํ
าหนด
ลงไปให้
แน่
ชั
ดได้
ว่
ามี
จํ
านวนเท่
าใดมี
ชาวจี
นกลุ่
มภาษาสํ
าเนี
ยงพู
ดใดบ้
าง
-
ตั้
งแต่
รั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระนั่
งเกล้
าเจ้
าอยู่
หั
ว
เป็
นต้
นมานั้
นสั
นนิ
ษฐานได้
ว่
ามี
ชาว
จี
นเดิ
นทางอพยพเข้
าสู่
ประเทศไทยอย่
างมาก เนื่
องจากทั้
งปั
ญหาภายในประเทศจี
นเองเริ่
มเกิ
ดขาด
เสถี
ยรภาพทางการเมื
องภายหลั
งการผลั
ดเปลี่
ยนราชวงศ์
(ราชวงศ์
หมิ
ง-ราชวงศ์
ชิ
ง) กลั
บกั
นทางฝั่
ง
ของประเทศไทยหรื
อสยามในช่
วงเวลานั้
น มี
ความมั่
นคงทางการเมื
องเพิ่
มขึ้
นมากภายหลั
งการสิ้
นสุ
ด
สภาวะคุ
กคามของพม่
าที่
เริ่
มถู
กอั
งกฤษเข้
าแทรกแซงเพื่
อยึ
ดครองเป็
นอาณานิ
คม
ประกอบกั
บพระบาทสมเด็
จพระนั่
งเกล้
าเจ้
าอยู่
หั
ว พระองค์
ทรงเป็
นผู้
ที่
มี
ความนิ
ยมใน “จี
น”
สู
งมากทั้
งการส่
งเรื
อสํ
าเภาไปค้
าขาย ตลอดจนศิ
ลปะ และวั
ฒนธรรมจี
น จึ
งอาจทํ
าให้
เป็
นแรงเสริ
มทํ
า
ให้
ชาวจี
นที่
ต้
องประสบกั
บปั
ญหาภายในประเทศของตนแอง เริ่
มอพยพเข้
าสู่
ประเทศไทยเพิ่
มมากขึ้
น
โดยเฉพาะภายหลั
งจากที่
สยามทํ
า “สนธิ
สั
ญญาเบาว์
ริ
ง” กั
บอั
งกฤษ ทํ
าให้
มี
ความต้
องการแรงงานใน
ภาคการผลิ
ตสู
งตามไปด้
วย อี
กทั้
งนโยบายการปรั
บปรุ
งและปฏิ
รู
ปสยามเข้
าสู่
ความเป็
น “สมั
ยใหม่
”
(Modern) ก็
ทํ
าให้
สยามต้
องลดการใช้
แรงงาน “ไพร่
” ของตนเองลงเป็
นอย่
างมาก ดั
งเห็
นได้
ว่
าตั้
งแต่
สมั
ยอยุ
ธยาที่
มี
การเกณฑ์
แรงงานไพร่
ในสั
ดส่
วนเรี
ยกว่
า “เข้
าเดื
อนออกเดื
อน” ก็
ได้
มี
การเปลี่
ยนแปลง
ไปจนก่
อนมี
การเลิ
กระบบเกณฑ์
แรงงานไพร่
ในรั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระจุ
ลจอมเกล้
าเจ้
าอยู่
ห้
ว
การปรั
บปรุ
งและปฏิ
รู
ปบ้
านเมื
องของสยามครั้
งใหญ่
เริ่
มตั้
งแต่
รั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระจอม
เกล้
าเจ้
าอยู่
หั
วสื
บเนื่
องรั
ชสมั
ยพระบาทสมเด็
จพระจุ
ลจอมเกล้
าเจ้
าอยู่
หั
วนั้
น ล้
วนแล้
วแต่
ดํ
าเนิ
นการไป
ในทิ
ศทางปรั
บเปลี่
ยนระบบการใช้
แรงงานไพร่
18
วิ
นั
ย พงศ์
ศรี
เพี
ยร,บรรณาธิ
การ. (2551).
พรรณนาภู
มิ
สถานพระนครศรี
อยุ
ธยา : เอกสารจากหอ
หลวงฉบั
บสมบู
รณ์
. หน้
า 81.