Page 56 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

39
3.2 ฝูเจี้ยน,กวางตุ้ง,ไหหลํา : มณฑลตะวันออกเฉียงใต้กั บการอพยพเข้าสู่ภาคใต้ของ
ประเทศไทย
ดังที่ได้ กล่ าวไปในเนื้อหาส่วนก่อนหน้ าแล้วนั้น ว่าลั กษณะทางภูมิศาสตร์ของมณฑลฝู เจี้ยน
สืบเนื่องไปในมณฑลกวางตุ้ง พื้ นที่ส่วนใหญ่ทางตอนเหนือมีลักษณะเป็นเทือกเขาสูงจะมีพื้นที่ราบก็ ใน
บริ เวณทางตอนกลางและชายฝั่งทะเลจี นใต้เท่านั้น ลั กษณะภูมิ ศาสตร์ เช่นนี้ ย่อมไม่ ส่งเสริ มการ
ดํารงชี วิตของผู้คนอาศัยในบริเวณนี้ ด้วยที่ราบเหมาะสมต่ อการเพาะปลูกนั้นมีจํานวนน้อย ทําให้เมื่อ
เกิดภั ยธรรมชาติทําให้ ผลผลิ ตไม่เพียงพอต่ อการดํารงชีพ ดังเห็ นได้ ว่าในราวปี พ.ศ.2043 ได้ มีการ
สํ ารวจสัดส่วนพื้ นที่ ทํากินต่ อจํานวนประชากร มณฑลฝูเจี้ยน ก็ มี พื้นที่ การเพาะปลูกต่ อจํานวน
ประชากรน้อยกว่ามณฑลอื่นๆในประเทศจีนทั้งหมด14
ผู้คนดํารงชี วิตอยู่ด้ วยการปลู กชาเป็ นหลักฉะนั้นถ้าเมื่ อใดการเพาะปลูกต้องประสบกับภัย
ธรรมชาติ ก็ ย่ อมส่งผลต่ อวิถี ชีวิ ตของผู้คนในดิ นแดนแห่งนั้ นอีกด้วย ความผันผวนในกิ จกรรมการ
เพาะปลูกชาเช่ นนี้ทํ าให้ถึงกับมี คํากล่าวเกี่ ยวกับการเก็บเกี่ยวผลผลิตในแต่ละปี ของชาวฝูเจี้ ยน ที่ว่า
ผลผลิตเป็น 40 คน 30 คน 20 คน หรือศูนย์คน ซึ่งก็คื อหากปีใดการเก็บเกี่ ยวผลผลิตได้ดีก็ มีจํานวน
ผู้คนอพยพออกจากบ้ านไปน้อย แต่ปีไหนที่การเก็บเกี่ยวผลผลิตไม่ดีผู้ คนจําต้องอพยพออกเดินทาง
จากชุมชนไปเป็นจํานวนมากตามลําดับ15
ความขาดแคลนของมณฑลฝูเจี้ยนนอกจากพิจารณาจากลักษณะทางภูมิ ศาสตร์ดั งกล่าวแล้ว
ยังได้ สะท้อนออกมาจากเรื่องราวของกลุ่มโจรสลัดลิ้ มโต๊ ะเคี่ยม ที่ ได้ก่ อวีรกรรมเข้ าหลบหนีการ
ปราบปรามจากราชสํานักราชวงศ์ หมิง เข้ ามายึดเมื องปัตตานีไว้ได้อี กด้วย ซึ่งการที่ กลุ่มโจรสลัดลิ้ม
โต๊ะเคี่ ยมมีความเข้มแข็งและยิ่งใหญ่จนทําให้เกิดความเดื อนร้อนทางการค้าในบริเวณทะเลจีนใต้และ
พื้นที่ใกล้เคียงแล้ว เห็นได้ว่ าการที่ กลุ่มโจรสลัดกลุ่มนี้ มี ความเข้มแข็ งมากพอทําการปล้นสะดมและ
ต่อสู้ กับทางการจีนได้ในระดับหนึ่ง แม้ว่าหลบหนี การถูกปราบปรามยังสามารถมีกองกํ าลังเข้ายึดเมือง
ท่าอย่างปัตตานี ไว้ได้ ระยะหนึ่ งนั้น ก็แสดงให้เห็ นว่าความข้นแค้นในการดํารงชีวิตของชาวมณฑลฝู
เจี้ยน มีอยู่มากเพียงใด จึงพอขับเคลื่ อนให้กลุ่ มคนออกมารวมตัวกันเป็นโจรสลัดที่มี ความเข้มแข็ งได้ถึง
เพียงนี้
14หลิ น ปัน. (2540). อึ่งตี่เกี้ ย : เรื่องราวของชาวจีนโพ้นทะเลทั่วโลก. แปลโดย เกษียณ เตชะพีระ.
หน้า 41.
15แหล่ งเดิม. หน้า 25.