129
รอดผ่
านมาได้
ด้
วยการทํ
าผลิ
ตภั
ณฑ์
เกี่
ยวกั
บยางพารา ในรู
ปแบบของผ้
าใบยางพารา ของเล่
นทํ
าจากยางพารา
เป็
นต้
น
ทางด้
านของวั
ฒนธรรมประเพณี
ของชาวจี
นฮกจิ
วชุ
มชนนาบอน วั
ฒนธรรมประเพณี
ส่
วนใหญ่
ชาวฮก
จิ
ว มี
ลั
กษณะร่
วมกั
บวั
ฒนธรรมประเพณี
ของชาวจี
นกลุ่
มอื่
นๆ ในสั
งคมไทย แต่
ก็
มี
บ้
างบางส่
วนที่
แตกต่
างกั
น
ออกไป เช่
น การทํ
ากงเต็
กหรื
อไหว้
ศพในวั
นทํ
าไปฝั
งหรื
อฌาปนกิ
จ ก็
มี
การให้
ลู
กหลานนํ
า “หมู
ย่
าง”ทั้
งตั
วมา
เคารพศพ ประเพณี
ประจํ
าปี
เทศกาลศาลเจ้
าแปะกง ศาลเจ้
าแห่
งแรกของชาวจี
นฮกจิ
วนาบอนตั้
งแต่
เริ่
มก่
อตั้
ง
ชุ
มชน นั
บได้
ว่
าเป็
นงานใหญ่
ประจํ
าปี
ของชุ
มชนชาวจี
นฮกจิ
วนาบอน
วั
ฒนธรรมที่
นั
บได้
ว่
ามี
ความโดดเด่
นมี
ความแตกต่
างจากวั
ฒนธรรมของชาวจี
นกลุ่
มอื่
นๆในสั
งคมไทย
อยู่
ที่
วั
ฒนธรรมอาหาร ซึ่
งชาวจี
นฮกจิ
วรั
งสรรค์
วั
ฒนธรรมผ่
านการปรุ
งแต่
งอาหารที่
มี
ความหลากหลายทั้
งคาว
และหวาน
อาหารคาวที่
มี
ความโดดเด่
น เช่
น ขาหมู
ตุ๋
น ขาหมู
แบบฮกจิ
วทํ
าโดยไม่
ใช้
เครื่
องพะโล้
ในการชู
รสแต่
ใช้
วั
ตถุ
ดิ
บสํ
าคั
ญ 2 อย่
าง คื
อ ปลาหมึ
กตากแห้
งและเห็
ดหอม ปลาหมึ
กแห้
งนั้
นก่
อนใช้
ปรุ
งอาหารนํ
าไปแช่
ในน้ํ
า
ด่
างเพื่
อให้
ปลาหมึ
กแห้
งพองและกรอบก่
อนนํ
าไปรองไว้
ก้
นถ้
วยพร้
อมกั
บเห็
ดหมอจากนั้
นใส่
ขาหมู
ลงไปนํ
าขึ้
น
ตั้
งใส่
ตุ๋
นหรื
อนึ่
งจนน้ํ
าซุ
ปซึ
มเข้
าเนื้
อและขาหมู
เปื่
อยพอดี
อาหารหวานหรื
อขนมของชาวฮกจิ
วที่
มี
ความโดดเด่
นและไม่
พบในกลุ่
มชาวจี
นอื่
นๆ คื
อ ขนมก่
งเปี
ยน
หรื
อขนมโอ่
ง ทํ
าจากแป้
งสาลี
ผสมน้ํ
าและปั้
นให้
เป็
นก้
อนกลมขนาดประมาณฝ่
ามื
อก่
อนคลึ
งให้
แบนเจาะรู
ตรง
กลาง (คล้
ายโดนั
ทแต่
รู
กลางเล็
กกว่
ามาก) และนํ
าไปอบในเตาที่
มี
ลั
กษณะคล้
ายกั
บโอ่
งโดยตั้
งไฟไว้
ตรงกลางฐาน
ของเตาโอ่
งและนํ
าขนมก่
งเปี
ยนไปแปะไว้
ข้
างฝาเตาโอ่
ง (คล้
ายการทํ
าแป้
ง “นั
น” ของอิ
นเดี
ย) ต่
อจากนั้
นเมื่
อ
ขนมสุ
กจึ
งใช้
ตะขอเกี่
ยวขึ้
นมา
ขนมก่
งเปี
ยนทุ
กวั
นนี้
ในเมื
องฝุ
โจว ก็
ยั
งมี
การทํ
ากั
นอยู่
และได้
รั
บการยกย่
องให้
เป็
นขนมเป็
นสั
ญลั
กษณ์
ทางวั
ฒนธรรมของเมื
องฝู
โจว
ข้
อเสนอแนะ
โครงการวิ
จั
ยเรื่
องประวั
ติ
ศาสตร์
และวั
ฒนธรรมของกลุ่
มชาวจี
นฮกจิ
วในภาคใต้
ของประเทศไทยฯ ด้
วย
การเป็
นงานศึ
กษาวิ
จั
ยชิ้
นต้
นๆ ทํ
าการเปิ
ดพื้
นที่
ประเด็
นเรื่
องชาวจี
นสํ
าเนี
ยงฮกจิ
วในสั
งคมไทย ทํ
าให้
มี
ขอบเขต
เนื้
อหากว้
างและขอบเขตพื้
นที่
จํ
าเพาะในอํ
าเภอนาบอน จั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราชเท่
านั้
น
ด้
วยเหตุ
ดั
งกล่
าวคณะผู้
วิ
จั
ยจึ
งขอเสนอข้
อเสนอแนะ สํ
าหรั
บนั
กวิ
จั
ยหรื
อผู้
สนใจที่
จะทํ
าการศึ
กษาเรื่
อง
ขาวจี
นสํ
าเนี
ยงฮกจิ
วในสั
งคมไทยต่
อไป ควรศึ
กษาวิ
จั
ยชุ
มชนชาวจี
นฮกจิ
วพื้
นที่
อื่
นๆ เช่
น ชุ
มชนชาวจี
นฮกจิ
วใน
ตํ
าบลจั
นดี
อํ
าเภอฉวาง จั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราช ชุ
มชนชาวจี
นฮกจิ
วในพื้
นที่
ภาคใต้
ตอนบนบริ
เวณรอยต่
อ
ระหว่
างจั
งหวั
ดสุ
ราษฎร์
ธานี
กั
บจั
งหวั
ดชุ
มพร ชุ
มชนชาวจี
นฮกจิ
วในจั
งหวั
ดระยอง อั
นจะทํ
าให้
เห็
นถึ
งการ
ขยายตั
วของชุ
มชน ความสั
มพั
นธ์
ของกลุ่
มชาวจี
นฮกจิ
ว และบทบาทของชาวจี
นฮกจิ
วในสั
งคมไทยที่
มี
ความ
ครอบคลุ
มและลุ่
มลึ
กเพิ่
มมากขึ้
น