Page 53 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

43
4 ชวง คือช วงแรกกอน พ.ศ. 2513 ชวงที่ 2 พ.ศ. 2513-2524 ชวงที่ 3 พ.ศ. 2525-2529 และช วงที่
4 พ.ศ. 2530-ป จจุบัน การพัฒนาการทองเที่ยวของเกาะสมุยได กอใหเกิดการขยายตัว ของการใช
ที่ดินในลั กษณะการขยายตั วของสถานที่พั กแรมประเภทบังกะโลและโรงแรม แตได เริ่ มมี การ
ขยายตัวของอสังหาริ มทรัพย ที่ใชการทองเที่ ยว เปนจุ ดขายในชวงที่ 4 นี้ เอง ผลกระทบที่เกิดขึ้น
จํ าแนกไดเป น 4 สาขาหลั กคือ สาขากายภาพ ไดแก ด านทรั พยากรดิ น ทรั พยากรน้ํา และ
ทรั พยากรอากาศ สาขานิเวศวิทยา ได แก ดานทรั พยากรสิ่งมี ชี วิตบนบกและดานทรัพยากร
สิ่ งมี ชีวิตในน้ํ า สาขาคุณคาการใช ประโยชนของมนุ ษย ได แก ดานการใช ที่ ดินและโครงสราง
พื้ นฐาน และสาขาคุณคาตอคุ ณภาพชีวิต ได แก ดานเศรษฐกิ จและสังคม สุ นทรียภาพและการ
พักผ อนหยอนใจ ผลกระทบดานบวกปรากฏในสาขาคุณค าการใชประโยชนของมนุษย และสาขา
คุณคาต อคุณภาพชี วิตเทานั้น ในขณะที่ผลกระทบดานลบปรากฏในทุกสาขา โดยพื้ นที่ที่ ไดรับ
ผลกระทบไดแก พื้นที่ตลอดชายฝงทะเลรอบเกาะสมุย โดยเฉพาะในดานตะวั นออกของเกาะสมุย
ได แก บริ เวณหาดเฉวง หาดละไม อั นเปนแหล งท องเที่ ยวที่สํ าคั ญของเกาะสมุ ย พื้นที่ ได รับ
ผลกระทบรองลงมาไดแก บริเวณตอนเหนื อของเกาะสมุย ไดแก หาดแมน้ํา หาดบอผุด หาดบางรัก
หาดเชิงมน หาดยายนอย นอกจากนี้พื้ นที่ตอนในของเกาะซึ่งมี สภาพเปนปาเขา พรุ หนองน้ํ า ปา
ชายเลน ก็ไดรับผลกระทบจากการพัฒนาการทองเที่ยวเชนกัน โดยมีผลกระทบดานลบในระดับสูง
มากมากใน 3 สาขา คือ ดานการใช ที่ดิน โครงสร างพื้นฐาน และเศรษฐกิจสังคม ขณะนี้เกาะสมุย
ไดกาวมาถึ งขั้นตอนการเปนปกแผนตามแนวคิดของ Butler ซึ่งจากผลกระทบที่เกิดขึ้นมีแนวโนม
วา เกาะสมุยจะเขาสูขั้ นตอนการหยุดนิ่งและเสื่อมในที่สุด ดังนั้นเพื่อแก ไขและควบคุมผลกระทบ
ของการทองเที่ยว ต อการใชที่ดินของเกาะสมุ ย จึงเสนอแนะใหมี การกําหนดเขตการใช ที่ดิน โดย
แบงเปนเขตพัฒนาการทองเที่ยว เขตควบคุมการพัฒนาการทองเที่ยว เขตอนุ รักษ และเขตสงวน
การควบคุมการพัฒนาตามแนวยาว การปรับปรุงผังเมื องรวม สําหรับดานโครงสรางพื้นฐานเสนอ
ใหหนวยงานที่ เกี่ยวของมี การปรับปรุงมาตรฐานและระบบถนน การเก็บและกํ าจัดขยะ การจั ดการ
บําบัดน้ําเสี ย แหลงน้ําดิ บเพื่อการประปา
ส วนเรื่องที่สอง เปนเปนผลงานวิจัยของปราณี เพชรแกว (2547) ที่ไดศึกษา การเปลี่ ยนแปลง
ทางสังคม วัฒนธรรมและเศรษฐกิจ ศึกษากรณีเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎรธานี ผลการศึกษานั้นพบวา
ปจจัยที่มี ผลตอการเปลี่ยนแปลงทางสังคม วัฒนธรรม และเศรษฐกิจของเกาะสมุ ย มีทั้งปจจัยภายใน
และป จจั ยภายนอก ป จจั ยภายใน ได แก ประชากรและการทํ ามาหากิ น ความขั ดแย ง
การขาดแคลนทรั พยากร การศึกษา และการอบรมสั่ งสอน ส วนป จจั ยภายนอกที่สํ าคั ญ ได แก
แผนพัฒนาของรัฐ การคมนาคม การถู กสังคมภายนอกรุกราน การรับเอาเทคโนโลยี ภายนอก และการ