39
ความสั
มพั
นธ
ในครอบครั
วได
มาก เพราะเป
นการทํ
างานที่
ไม
มี
วั
นหยุ
ดแน
นอน ทํ
าให
ไม
มี
เวลาให
กั
บ
ครอบครั
วและมี
โอกาสนอกใจคู
สมรส
ประเด็
นป
ญหาความขั
ดแย
งทางวั
ฒนธรรม
ไม
ว
าจะเป
น
ค
านิ
ยม ความประพฤติ
การแต
งกาย หรื
ออื่
น ๆ อาจก
อให
เกิ
ดความขั
ดแย
งทางวั
ฒนธรรมระหว
าง
นั
กท
องเที
่
ยวกั
บคนในท
องถิ่
นทั้
งสิ้
น เช
น การแต
งกายไม
สุ
ภาพ นุ
งกางเกงขาสั้
น ใส
เสื้
อคอกว
าง
คว
านลึ
ก หรื
อการมี
พฤติ
กรรมกอดจู
บ เปลื
อยกายอาบแดด สิ่
งต
าง ๆ เหล
านี้
ชาวตะวั
นตกอาจไม
รู
สึ
กว
าเป
นความเสี
ยหาย หรื
อเป
นการกระทํ
าที่
ลบหลู
ดู
หมิ่
นวั
ฒนธรรมท
องถิ่
นแต
อย
างใด ซึ่
งอาจ
เป
นความรู
เท
าไม
ถึ
งการณ
หรื
อจงใจก็
ตาม ล
วนก
อให
เกิ
ดความขั
ดแย
งทั้
งสิ้
น บางครั้
งถึ
งกั
บมี
การ
ประท
วง ต
อต
านหรื
อไม
ต
อนรั
บนั
กท
องเที่
ยว
ประเด็
นป
ญหาการลดคุ
ณค
าของวั
ฒนธรรมและงาน
ศิ
ลปหั
ตถกรรม
บางแห
งได
มี
การนํ
าเอาวั
ฒนธรรมด
านพิ
ธี
กรรมและศิ
ลปหั
ตถกรรมมาเป
นสิ
นค
า
ขายนั
กท
องเที่
ยว จนบางครั้
งทํ
าให
พิ
ธี
กรรมและศิ
ลปหั
ตถกรรมนั้
นลดคุ
ณค
าและความศั
กดิ์
สิ
ทธิ์
กลั
บกลายเป
นความรื่
นเริ
งไป
ป
จจุ
บั
นการท
องเที่
ยวของประเทศไทยพยายามส
งเสริ
มและกระตุ
นการท
องเที่
ยว เพราะที่
ผ
านมาวั
ฒนธรรมของนั
กท
องเที่
ยว ที่
เรี
ยกว
า วั
ฒนธรรมกระฏ
มพี
ที่
ขาดความรั
บผิ
ดชอบเป
นการที่
ได
ใช
ชี
วิ
ตที่
ไม
มี
แบบแผนกํ
าหนดตายตั
วที่
เคยชิ
นในชี
วิ
ตประจํ
าวั
นของตน เป
นการเผชิ
ญภั
ยแบบ
จอมปลอมหรื
อเสรี
ภาพแบบปลอม ถื
อว
าเป
นอุ
ดมคติ
ของวั
ฒนธรรมท
องเที่
ยวจนถึ
งป
จจุ
บั
น
นอกจากนั
้
นวั
ฒนธรรมกระฏ
มพี
ที่
ครอบงํ
าวั
ฒนธรรมป
จจุ
บั
นมี
การปรั
บเปลี่
ยนวั
ฒนธรรมของ
ท
องถิ่
น ต
องเผชิ
ญกั
บวั
ฒนธรรมการท
องเที่
ยวอย
างเข
มข
นจึ
งเป
นไปเพื่
อรั
บใช
วั
ฒนธรรมท
องเที่
ยว
และยิ่
งนั
บวั
นจะไม
สั
มพั
นธ
กั
บวิ
ถี
ชี
วิ
ตของสั
งคมมากขึ้
น แต
นั
กท
องเที่
ยวและวั
ฒนธรรมของตน ซึ่
ง
กํ
าลั
งเปลี่
ยนแปลงวั
ฒนธรรมท
องถิ่
นก็
ไม
ต
องรั
บผิ
ดชอบต
อวั
ฒนธรรมท
องถิ่
น (นิ
ธิ
เอี
ยวศรี
วงศ
,
2543)
นอกจากนี้
หลายภู
มิ
ภาคของไทยประสบป
ญหาอั
นเกิ
ดจากภั
ยธรรมชาติ
ป
ญหาทาง
เศรษฐกิ
จและการเมื
องทํ
าให
นั
กท
องเที่
ยวลดน
อยลง โดยที่
กระทรวงการท
องเที่
ยวและกี
ฬา (2553)
ได
จั
ดทํ
าแผนยุ
ทธศาสตร
กู
วิ
กฤตและมาตรการกระตุ
นการท
องเที่
ยว พ.ศ. 2552-2555 เน
นการ
แก
ไขป
ญหาเร
งด
วนที่
มี
หลายประการ ได
แก
เพิ่
มอั
ตราเข
าพั
กในช
วงฤดู
กาลท
องเที่
ยวทั้
งในช
วงฤดู
กาล
และนอกฤดู
กาลท
องเที่
ยว ขยายตลาดนั
กท
องเที่
ยวที่
มาเยื
อนไทยเป
นครั้
งแรกและนั
กท
องเที่
ยวที่
เดิ
นทางมาท
องเที่
ยวซ้ํ
า (Repeaters) ขยายตลาดนั
กท
องเที่
ยวที่
มี
ค
าใช
จ
ายสู
ง เสริ
มสภาพคล
อง
และลดต
นทุ
นการดํ
าเนิ
นธุ
รกิ
จท
องเที่
ยว เพิ่
มประสิ
ทธิ
ภาพการผลิ
ตของธุ
รกิ
จท
องเที่
ยว สร
างโอกาส
หรื
อรายได
ให
กั
บธุ
รกิ
จท
องเที่
ยว ชะลอการเลิ
กจ
างแรงงานในภาคอุ
ตสาหกรรมท
องเที่
ยว สร
างระบบ
ภู
มิ
คุ
มกั
นให
กั
บภาคอุ
ตสาหกรรมท
องเที่
ยวไทย พั
ฒนาเชื่
อมการท
องเที่
ยวใน 2 ฝ
งมหาสมุ
ทร โดย
บริ
เวณชายฝ
งอั
นดามั
น กลุ
มจั
งหวั
ดภู
เก็
ต พั
งงา และกระบี่
เป
นศู
นย
กลางแหล
งท
องเที่
ยวทางทะเล