Page 49 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

39
ความสั
มพั
นธ
ในครอบครั
วได
มาก เพราะเป
นการทํ
างานที่
ไม
มี
วั
นหยุ
ดแน
นอน ทํ
าให
ไม
มี
เวลาให
กั
ครอบครั
วและมี
โอกาสนอกใจคู
สมรส
ประเด็
นป
ญหาความขั
ดแย
งทางวั
ฒนธรรม
ไม
ว
าจะเป
ค
านิ
ยม ความประพฤติ
การแต
งกาย หรื
ออื่
น ๆ อาจก
อให
เกิ
ดความขั
ดแย
งทางวั
ฒนธรรมระหว
าง
นั
กท
องเที
ยวกั
บคนในท
องถิ่
นทั้
งสิ้
น เช
น การแต
งกายไม
สุ
ภาพ นุ
งกางเกงขาสั้
น ใส
เสื้
อคอกว
าง
คว
านลึ
ก หรื
อการมี
พฤติ
กรรมกอดจู
บ เปลื
อยกายอาบแดด สิ่
งต
าง ๆ เหล
านี้
ชาวตะวั
นตกอาจไม
รู
สึ
กว
าเป
นความเสี
ยหาย หรื
อเป
นการกระทํ
าที่
ลบหลู
ดู
หมิ่
นวั
ฒนธรรมท
องถิ่
นแต
อย
างใด ซึ่
งอาจ
เป
นความรู
เท
าไม
ถึ
งการณ
หรื
อจงใจก็
ตาม ล
วนก
อให
เกิ
ดความขั
ดแย
งทั้
งสิ้
น บางครั้
งถึ
งกั
บมี
การ
ประท
วง ต
อต
านหรื
อไม
ต
อนรั
บนั
กท
องเที่
ยว
ประเด็
นป
ญหาการลดคุ
ณค
าของวั
ฒนธรรมและงาน
ศิ
ลปหั
ตถกรรม
บางแห
งได
มี
การนํ
าเอาวั
ฒนธรรมด
านพิ
ธี
กรรมและศิ
ลปหั
ตถกรรมมาเป
นสิ
นค
ขายนั
กท
องเที่
ยว จนบางครั้
งทํ
าให
พิ
ธี
กรรมและศิ
ลปหั
ตถกรรมนั้
นลดคุ
ณค
าและความศั
กดิ์
สิ
ทธิ์
กลั
บกลายเป
นความรื่
นเริ
งไป
ป
จจุ
บั
นการท
องเที่
ยวของประเทศไทยพยายามส
งเสริ
มและกระตุ
นการท
องเที่
ยว เพราะที่
ผ
านมาวั
ฒนธรรมของนั
กท
องเที่
ยว ที่
เรี
ยกว
า วั
ฒนธรรมกระฏ
มพี
ที่
ขาดความรั
บผิ
ดชอบเป
นการที่
ได
ใช
ชี
วิ
ตที่
ไม
มี
แบบแผนกํ
าหนดตายตั
วที่
เคยชิ
นในชี
วิ
ตประจํ
าวั
นของตน เป
นการเผชิ
ญภั
ยแบบ
จอมปลอมหรื
อเสรี
ภาพแบบปลอม ถื
อว
าเป
นอุ
ดมคติ
ของวั
ฒนธรรมท
องเที่
ยวจนถึ
งป
จจุ
บั
นอกจากนั
นวั
ฒนธรรมกระฏ
มพี
ที่
ครอบงํ
าวั
ฒนธรรมป
จจุ
บั
นมี
การปรั
บเปลี่
ยนวั
ฒนธรรมของ
ท
องถิ่
น ต
องเผชิ
ญกั
บวั
ฒนธรรมการท
องเที่
ยวอย
างเข
มข
นจึ
งเป
นไปเพื่
อรั
บใช
วั
ฒนธรรมท
องเที่
ยว
และยิ่
งนั
บวั
นจะไม
สั
มพั
นธ
กั
บวิ
ถี
ชี
วิ
ตของสั
งคมมากขึ้
น แต
นั
กท
องเที่
ยวและวั
ฒนธรรมของตน ซึ่
กํ
าลั
งเปลี่
ยนแปลงวั
ฒนธรรมท
องถิ่
นก็
ไม
ต
องรั
บผิ
ดชอบต
อวั
ฒนธรรมท
องถิ่
น (นิ
ธิ
เอี
ยวศรี
วงศ
,
2543)
นอกจากนี้
หลายภู
มิ
ภาคของไทยประสบป
ญหาอั
นเกิ
ดจากภั
ยธรรมชาติ
ป
ญหาทาง
เศรษฐกิ
จและการเมื
องทํ
าให
นั
กท
องเที่
ยวลดน
อยลง โดยที่
กระทรวงการท
องเที่
ยวและกี
ฬา (2553)
ได
จั
ดทํ
าแผนยุ
ทธศาสตร
กู
วิ
กฤตและมาตรการกระตุ
นการท
องเที่
ยว พ.ศ. 2552-2555 เน
นการ
แก
ไขป
ญหาเร
งด
วนที่
มี
หลายประการ ได
แก
เพิ่
มอั
ตราเข
าพั
กในช
วงฤดู
กาลท
องเที่
ยวทั้
งในช
วงฤดู
กาล
และนอกฤดู
กาลท
องเที่
ยว ขยายตลาดนั
กท
องเที่
ยวที่
มาเยื
อนไทยเป
นครั้
งแรกและนั
กท
องเที่
ยวที่
เดิ
นทางมาท
องเที่
ยวซ้ํ
า (Repeaters) ขยายตลาดนั
กท
องเที่
ยวที่
มี
ค
าใช
จ
ายสู
ง เสริ
มสภาพคล
อง
และลดต
นทุ
นการดํ
าเนิ
นธุ
รกิ
จท
องเที่
ยว เพิ่
มประสิ
ทธิ
ภาพการผลิ
ตของธุ
รกิ
จท
องเที่
ยว สร
างโอกาส
หรื
อรายได
ให
กั
บธุ
รกิ
จท
องเที่
ยว ชะลอการเลิ
กจ
างแรงงานในภาคอุ
ตสาหกรรมท
องเที่
ยว สร
างระบบ
ภู
มิ
คุ
มกั
นให
กั
บภาคอุ
ตสาหกรรมท
องเที่
ยวไทย พั
ฒนาเชื่
อมการท
องเที่
ยวใน 2 ฝ
งมหาสมุ
ทร โดย
บริ
เวณชายฝ
งอั
นดามั
น กลุ
มจั
งหวั
ดภู
เก็
ต พั
งงา และกระบี่
เป
นศู
นย
กลางแหล
งท
องเที่
ยวทางทะเล