35
รั
ฐเพื่
อสนั
บสนุ
นการดํ
าเนิ
นงานของชุ
มชนระดั
บต
าง ๆ ช
วยส
งเสริ
มความมั่
นคงของครอบครั
วให
บิ
ดามารดามี
ความรั
บผิ
ดชอบต
อครอบครั
ว หรื
อมี
การให
คํ
าปรึ
กษาในเรื่
องต
าง ๆ ของครอบครั
ว
จั
ดระบบการให
สวั
สดิ
การสั
งคมแก
ผู
ที่
ด
อยฐานะทางเศรษฐกิ
จหรื
อช
วยเหลื
อตั
วเองไม
ได
ตลอดจน
การรวมกํ
าลั
งของชุ
มชน องค
กรภาคเอกชนรวมทั้
งสถาบั
นศาสนากั
บภาครั
ฐในการป
องกั
นแก
ไข
ป
ญหาสั
งคม จนกระทั่
งแผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จและสั
งคมแห
งชาติ
ฉบั
บที่
8 (พ.ศ.2540-2544) ในป
2540 ต
องประสบวิ
กฤตเศรษฐกิ
จอย
างรุ
นแรง และส
งผลกระทบต
อคนและสั
งคมเป
นอย
างมากที่
เรี
ยกว
า ฟองสบู
แตก ค
าเงิ
นบาทผั
นผวน ป
ญหาเงิ
นเฟ
อและป
ญหาการว
างงาน จึ
งต
องเร
งฟ
นฟู
เศรษฐกิ
จให
มี
เสถี
ยรภาพมั่
นคง และลดผลกระทบจากวิ
กฤตที่
ก
อให
เกิ
ดป
ญหาการว
างงานและ
ความยากจนเพิ่
มขึ้
นอย
างรวดเร็
ว และมุ
งเน
นการระดมและใช
ทรั
พยากรจากทุ
กส
วนในสั
งคมมาใช
เพื่
อการแก
ไขป
ญหาและการพั
ฒนาประเทศ โดยให
ความสํ
าคั
ญกั
บการมี
ส
วนร
วมของทุ
กภาคส
วน
ในสั
งคม และมุ
งให
“คนเป
นศู
นย
กลางการพั
ฒนา” และใช
เศรษฐกิ
จเป
นเครื่
องมื
อช
วยพั
ฒนาให
คน
มี
ความสุ
ขและมี
คุ
ณภาพชี
วิ
ตที่
ดี
ขึ้
น พร
อมทั้
งปรั
บเปลี่
ยนวิ
ธี
การพั
ฒนาแบบแยกส
วนมาเป
น
บู
รณาการแบบองค
รวม เพื่
อให
เกิ
ดความสมดุ
ลระหว
างการพั
ฒนาเศรษฐกิ
จ สั
งคม และสิ่
งแวดล
อม
ต
อมาแผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จและสั
งคมแห
งชาติ
ฉบั
บที่
9 (พ.ศ. 2545 - 2549) เป
นแผนที่
ได
อั
ญเชิ
ญแนว
“ปรั
ชญาของเศรษฐกิ
จพอเพี
ยง” ตามพระราชดํ
ารั
สของพระบาทสมเด็
จพระเจ
าอยู
หั
ว มาเป
นปรั
ชญา
นํ
าทางในการพั
ฒนาและบริ
หารประเทศควบคู
ไปกั
บกระบวนทรรศน
การพั
ฒนาแบบบู
รณาการเป
น
องค
รวมที่
มี
“คนเป
นศู
นย
กลางการพั
ฒนา” ต
อเนื่
องจากแผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จและสั
งคมแห
งชาติ
ฉบั
บที่
8 โดยยึ
ดหลั
กทางสายกลาง เพื่
อให
ประเทศรอดพ
นจากวิ
กฤตป
ญหาความเหลื่
อมล้ํ
าในการ
กระจายรายได
ป
ญหาสั
งคม ป
ญหาทุ
จริ
ต โดยเฉพาะความเสื่
อมโทรมทางจริ
ยธรรม ซึ่
งสามารถดํ
ารง
อยู
ได
อย
างมั่
นคง และนํ
าไปสู
การพั
ฒนาที่
สมดุ
ล มี
คุ
ณภาพและยั่
งยื
น ภายใต
กระแสโลกาภิ
วั
ตน
และ
สถานการณ
เปลี่
ยนแปลงต
าง ๆ โดยให
ความสํ
าคั
ญกั
บการพั
ฒนาที่
สมดุ
ลทั้
งด
านตั
วคน สั
งคม
เศรษฐกิ
จ สิ่
งแวดล
อม และวั
ฒนธรรมจากโลกภายนอกเพื่
อนํ
าไปสู
การพั
ฒนาที่
ยั่
งยื
น และความอยู
ดี
มี
สุ
ขของคนไทย และขณะเดี
ยวกั
นจะต
องเสริ
มสร
างพื้
นฐานจิ
ตใจของคนในชาติ
เพื่
อให
สมดุ
ลและพร
อม
ต
อการรองรั
บการเปลี่
ยนแปลงอย
างรวดเร็
วและกว
างขวาง ป
จจุ
บั
นในช
วงแผนพั
ฒนาเศรษฐกิ
จและ
สั
งคมแห
งชาติ
ฉบั
บที่
10 (พ.ศ. 2550 - 2554) ประเทศยั
งคงต
องเผชิ
ญกั
บการเปลี่
ยนแปลงที่
สํ
าคั
ญ
ในหลายบริ
บท ทั้
งที่
เป
นโอกาสและข
อจํ
ากั
ดต
อการพั
ฒนาประเทศ จึ
งยั
งต
องมี
การเตรี
ยมความพร
อม
ของคน และระบบให
สามารถปรั
บตั
วพร
อมรั
บการเปลี่
ยนแปลง รวมถึ
งสร
างภู
มิ
คุ
มกั
นให
กั
บทุ
กภาค
ส
วนตามหลั
กปรั
ชญาของเศรษฐกิ
จพอเพี
ยง ภายใต
วิ
สั
ยทั
ศน
แห
งการพั
ฒนาสู
สั
งคมอยู
เย็
นเป
นสุ
ข
ร
วมกั
นที่
นอกจากจะมี
เป
าหมายการพั
ฒนาคน ชุ
มชน เศรษฐกิ
จ ฐานทรั
พยากรและสิ่
งแวดล
อม