Page 238 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

228
นครศรีธรรมราช, 2545) และยังสอดคลองกับแนวคิ ดของสมศักดิ์ ศรีสั นติสุ ข และสุวรรณ บัวทวน
(2527) ที่วาปจจั ยที่เกิดขึ้นภายนอกชุมชนมีผลตอการเปลี่ยนแปลงทางสั งคมและวัฒนธรรม
นอกจากนี้สอดคลองกับแนวคิดของศรัญยา วรากุลวิทย (2548) ไดสรุปวาการพัฒนาการทองเที่ยว
มีผลกระทบทางสังคมไมวาจะเปนผลกระทบตอแรงงานทองถิ่น และสงผลกระทบตอแรงงาน การ
พั ฒนาและปรับปรุงโครงสรางพื้ นฐานทั้งสาธารณู ปโภคและสาธารณูปการที่ไมสามารถควบคุม
และยิ่งนั บวันจะไมสั มพันธกับวิถี ชีวิตของสังคมมากขึ้น เพราะขาดจิตสํานึกและความรับผิดชอบ
รวมกัน สงผลให เกิดการเปลี่ยนแปลงทั้ งในดานกายภาพ เศรษฐกิ จ สังคม และวั ฒนธรรม และ
ก อให เกิดผลกระทบทั้งด านบวกและลบต อคนในสังคมสถาบันครอบครัวและระบบเครื อญาติ
ก อใหเกิ ดการเปลี่ยนแปลงทางด านประเพณี และพิ ธีกรรม ตาง ๆ กระทบไปยั งวิ ถี ชี วิตและ
วัฒนธรรมดานตาง ๆ ทําใหเกิดการปรับตัวของผูคนอันเนื่องจากความเปลี่ ยนแปลงบริบทในพื้นที่
เกาะสมุยและเกาะพะงันในป จจุบันนั่นเอง
ดานพลวัตและการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวั ฒนธรรมของชุมชนอําเภอเกาะสมุยและ
อํ าเภอเกาะพะงัน ชวงหลั งแผนพัฒนาเศรษฐกิ จและสังคมแห งชาติ ฉบับที่ 4 - ปจจุบั น (พ.ศ.
2553) พบวา สภาพสังคมและวั ฒนธรรมของพื้นที่ทั้งสองเกาะมีป จจัยที่ทําใหเกิดการเปลี่ยนแปลง
ทั้งที่เปนการเปลี่ยนแปลงภายในและการเปลี่ยนแปลงภายนอก ป จจั ยภายใน คือ คุ ณภาพชีวิต
ของผูคน และการทํามาหากิน ส วนปจจัยภายนอก คือ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของภาครัฐ
และการถูกคุ กคามจากสังคมภายนอก โดยการแพรกระจายของวัฒนธรรมตางชาติ ปจจั ยดังกลาว
สงผลทําใหสั งคมและวัฒนธรรมของชุมชนเกาะสมุยและเกาะพะงันเปลี่ยนแปลงแบบกาวกระโดด
แทนการปรับเปลี่ยนไปอย างชา ๆ เดิ มวิถี ชีวิตของผูคนทั้ งสองเกาะมีความเป นอยูแบบเรี ยบงาย
พึ่ งพาอาศัยเกื้ อกูลกั นระหวางคนกับคน และคนกับธรรมชาติ การเปลี่ยนแปลงของสังคมเปนไป
โดยระบบธรรมชาติ โดยมีการปรับเปลี่ยนไปอยางช าๆ ตามสภาพการณที่ เปลี่ยนไป ผู คนมี
วัฒนธรรมดานตาง ๆที่ เชื่อมโยงสัมพั นธตอกันเปนวงจรหวงโซของชีวิต กล าวคือ ผูคนในเกาะสมุย
และเกาะพะงั นมีวัฒนธรรมการเรียนรูที่ ผูกยึ ดอยูกั บสถาบันศาสนาและครอบครัว สาระของการ
เรียนรูเกี่ยวของกับการดําเนินชีวิตและศาสนา ซึ่งสอดรับกับวัฒนธรรมการทํางานของผูคนบนเกาะ
ที่มีทั้งปจเจกบุ คคลและการทํางานเปนกลุมที่เกื้อกูลพึ่งพาอาศัยกันแบบเครือญาติ ซึ่งการทํางาน
ในลักษณะนี้พบมากในงานภาคเกษตรที่ ตองใช แรงงานจํานวนมาก ส วนวัฒนธรรมการผลิตและ
การบริโภคของผูคนก็เปนผลสื บเนื่องมาจากวัฒนธรรมการทํางานที่เน นการผลิตในสิ่ งที่บริโภคและ
บริ โภคในสิ่ งที่ ผลิ ต ปริ มาณการผลิ ตขึ้ นอยูกั บป จจั ยสี่ และแรงงานในครั วเ รื อน โดยใช
ทรั พยากรธรรมชาติที่ มีอยู บนเกาะเป นฐานการผลิตที่สํ าคั ญ ภายหลังเมื่ อภาครั ฐได กํ าหนด