Page 140 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

130
ป
ญหาด
านชี
วภาพ
ป
ญหาด
านการผลิ
ตพื
ช เช
น มะพร
าวไม
มี
การปรั
บปรุ
งผลผลิ
ต ไม
มี
การบํ
ารุ
งรั
กษาทํ
าให
ผลผลิ
ตตกต่ํ
า การใช
ประโยชน
ในที่
ดิ
นไม
เต็
มที่
ไม
ค
อยมี
การปลู
กพื
ชแซมใน
สวนมะพร
าว เกิ
ดโรคแมลงระบาด เช
น แมลงดํ
าหนามกั
ดกิ
นยอดมะพร
าว แมลงวั
นผลไม
เพลี้
ไฟ ไรแดง เพลี้
ยไก
แจ
ทํ
าลายผลไม
ขาดการบํ
ารุ
งรั
กษาอย
างต
อเนื่
อง ใช
ปุ
ยปรั
บปรุ
งบํ
ารุ
งดิ
นน
อย
และป
ญหาด
านการผลิ
ตสั
ตว
ไม
มี
การอนุ
รั
กษ
แหล
งท
องเที่
ยวทางธรรมชาติ
ทางทะเล สั
ตว
เกิ
ดโรค
ระบาดและพยาธิ
เพราะไม
มี
การฉี
ดวั
คซี
นป
องกั
นให
ถู
กต
องวิ
ชาการ สั
ตว
ที่
เลี้
ยงเป
นพั
นธุ
พื้
นเมื
อง
ไม
ค
อยมี
การปรั
บปรุ
งพั
นธุ
อาหารหรื
อวั
ตถุ
ดิ
บในการนํ
ามาเลี้
ยงสั
ตว
มี
ราคาแพง ต
องนํ
าวั
ตถุ
ดิ
จากภายนอกเข
ามาทํ
าให
ต
นทุ
นการผลิ
ตสู
ป
ญหาด
านสั
งคมเกี่
ยวกั
บคุ
ณภาพชี
วิ
ตของประชาชน
ป
ญหาคุ
ณภาพชี
วิ
ตยั
งไม
ได
รั
การดู
แลเท
าที่
ควรทางด
านสุ
ขภาพอนามั
ยยั
งมี
ไม
เพี
ยงพอกั
บความต
องการของประชาชน มี
การ
แพร
ระบาดของยาเสพติ
ดประเภทต
าง ๆ ตามสถานบั
นเทิ
งและแหล
งท
องเที่
ยวต
าง ๆ ซึ่
งเป
นป
ญหา
สั
งคมที่
รุ
นแรงมากถ
าไม
ได
รั
บการป
องกั
นและแก
ไขก็
จะเป
นป
ญหาที่
ลุ
กลามไปสู
หมู
วั
ยรุ
นและกลุ
นั
กเรี
ยน ภาครั
ฐและเอกชน ควรร
วมมื
อกั
นรณรงค
สร
างจิ
ตสํ
านึ
กสร
างชุ
มชนให
เข
มแข็
งเพื่
ป
องกั
นป
ญหาและการแพร
ระบาดของยาเสพย
ติ
ด ความปลอดภั
ยในชี
วิ
ตและทรั
พย
สิ
นของ
ประชาชน เนื่
องจากในท
องถิ่
นมี
แรงงานต
างชาติ
และกลุ
มมิ
จฉาชี
พเข
ามาทํ
างานเป
นจํ
านวนมาก
และยั
งไม
สามารถควบคุ
มดู
แลได
อย
างทั่
วถึ
งทํ
าให
เกิ
ดป
ญหาลั
กเล็
กขโมยน
อย การฉกชิ
งวิ่
งราว
ทรั
พย
สิ
นของนั
กท
องเที่
ยวและประชาชน นอกจากนั้
นยั
งขาดแหล
งนั
นทนาการในพื้
นที่
ต
าง ๆ ของ
เกาะพะงั
น ยั
งไม
มี
การจั
ดสถานที่
สํ
าหรั
บจั
ดทํ
ากิ
จกรรมนั
นทนาการ เช
น ลานกี
ฬาอเนกประสงค
สถานที่
ออกกํ
าลั
งกายและสวนสาธารณะต
าง ๆ เพื
อเป
นที่
พั
กผ
อนของประชาชน
ป
ญหาด
านวั
ฒนธรรมต
างชาติ
การจั
ดกิ
จกรรมฟู
ลมู
นปาร
ตี้
ในทุ
กคื
นวั
นเพ็
ญขึ้
น 15 ค่ํ
ของทุ
กเดื
อน ทํ
าให
เกิ
ดป
ญหาด
านความเสื่
อมโทรมของวั
ฒนธรรม เช
น การแต
งงานกั
บชาวต
างชาติ
มี
วั
ฒนธรรมการเป
นภรรยาชาวต
างชาติ
แบบระยะสั้
น ๆ กล
าวคื
อ 1 เดื
อน 3 เดื
อน 6 เดื
อน หรื
อ 7 วั
น ซึ่
ในช
วงเทศกาลงานฟู
ลมู
นปาร
ตี้
จะมี
มากขึ้
น และชาวบ
านไม
ได
มองเป
นความเสื่
อมโทรมทางด
าน
วั
ฒนธรรม นอกจากนั้
นยั
งมี
การเปลื
อยกายอาบแดด การกอดจู
บ การแต
งกายโป
เปลื
อยไม
ปกป
การดื่
มของมึ
นเมา การสู
บบุ
หรี่
การมั่
วเมาเสพยา ซึ่
งเป
นวั
ฒนธรรมที่
เข
ามาพร
อมกั
บชาวต
างชาติ
และการส
งเสริ
มการท
องเที่
ยว (อํ
าเภอเกาะพะงั
น, 2553)