130
ป
ญหาด
านชี
วภาพ
ป
ญหาด
านการผลิ
ตพื
ช เช
น มะพร
าวไม
มี
การปรั
บปรุ
งผลผลิ
ต ไม
มี
การบํ
ารุ
งรั
กษาทํ
าให
ผลผลิ
ตตกต่ํ
า การใช
ประโยชน
ในที่
ดิ
นไม
เต็
มที่
ไม
ค
อยมี
การปลู
กพื
ชแซมใน
สวนมะพร
าว เกิ
ดโรคแมลงระบาด เช
น แมลงดํ
าหนามกั
ดกิ
นยอดมะพร
าว แมลงวั
นผลไม
เพลี้
ย
ไฟ ไรแดง เพลี้
ยไก
แจ
ทํ
าลายผลไม
ขาดการบํ
ารุ
งรั
กษาอย
างต
อเนื่
อง ใช
ปุ
ยปรั
บปรุ
งบํ
ารุ
งดิ
นน
อย
และป
ญหาด
านการผลิ
ตสั
ตว
ไม
มี
การอนุ
รั
กษ
แหล
งท
องเที่
ยวทางธรรมชาติ
ทางทะเล สั
ตว
เกิ
ดโรค
ระบาดและพยาธิ
เพราะไม
มี
การฉี
ดวั
คซี
นป
องกั
นให
ถู
กต
องวิ
ชาการ สั
ตว
ที่
เลี้
ยงเป
นพั
นธุ
พื้
นเมื
อง
ไม
ค
อยมี
การปรั
บปรุ
งพั
นธุ
อาหารหรื
อวั
ตถุ
ดิ
บในการนํ
ามาเลี้
ยงสั
ตว
มี
ราคาแพง ต
องนํ
าวั
ตถุ
ดิ
บ
จากภายนอกเข
ามาทํ
าให
ต
นทุ
นการผลิ
ตสู
ง
ป
ญหาด
านสั
งคมเกี่
ยวกั
บคุ
ณภาพชี
วิ
ตของประชาชน
ป
ญหาคุ
ณภาพชี
วิ
ตยั
งไม
ได
รั
บ
การดู
แลเท
าที่
ควรทางด
านสุ
ขภาพอนามั
ยยั
งมี
ไม
เพี
ยงพอกั
บความต
องการของประชาชน มี
การ
แพร
ระบาดของยาเสพติ
ดประเภทต
าง ๆ ตามสถานบั
นเทิ
งและแหล
งท
องเที่
ยวต
าง ๆ ซึ่
งเป
นป
ญหา
สั
งคมที่
รุ
นแรงมากถ
าไม
ได
รั
บการป
องกั
นและแก
ไขก็
จะเป
นป
ญหาที่
ลุ
กลามไปสู
หมู
วั
ยรุ
นและกลุ
ม
นั
กเรี
ยน ภาครั
ฐและเอกชน ควรร
วมมื
อกั
นรณรงค
สร
างจิ
ตสํ
านึ
กสร
างชุ
มชนให
เข
มแข็
งเพื่
อ
ป
องกั
นป
ญหาและการแพร
ระบาดของยาเสพย
ติ
ด ความปลอดภั
ยในชี
วิ
ตและทรั
พย
สิ
นของ
ประชาชน เนื่
องจากในท
องถิ่
นมี
แรงงานต
างชาติ
และกลุ
มมิ
จฉาชี
พเข
ามาทํ
างานเป
นจํ
านวนมาก
และยั
งไม
สามารถควบคุ
มดู
แลได
อย
างทั่
วถึ
งทํ
าให
เกิ
ดป
ญหาลั
กเล็
กขโมยน
อย การฉกชิ
งวิ่
งราว
ทรั
พย
สิ
นของนั
กท
องเที่
ยวและประชาชน นอกจากนั้
นยั
งขาดแหล
งนั
นทนาการในพื้
นที่
ต
าง ๆ ของ
เกาะพะงั
น ยั
งไม
มี
การจั
ดสถานที่
สํ
าหรั
บจั
ดทํ
ากิ
จกรรมนั
นทนาการ เช
น ลานกี
ฬาอเนกประสงค
สถานที่
ออกกํ
าลั
งกายและสวนสาธารณะต
าง ๆ เพื
่
อเป
นที่
พั
กผ
อนของประชาชน
ป
ญหาด
านวั
ฒนธรรมต
างชาติ
การจั
ดกิ
จกรรมฟู
ลมู
นปาร
ตี้
ในทุ
กคื
นวั
นเพ็
ญขึ้
น 15 ค่ํ
า
ของทุ
กเดื
อน ทํ
าให
เกิ
ดป
ญหาด
านความเสื่
อมโทรมของวั
ฒนธรรม เช
น การแต
งงานกั
บชาวต
างชาติ
มี
วั
ฒนธรรมการเป
นภรรยาชาวต
างชาติ
แบบระยะสั้
น ๆ กล
าวคื
อ 1 เดื
อน 3 เดื
อน 6 เดื
อน หรื
อ 7 วั
น ซึ่
ง
ในช
วงเทศกาลงานฟู
ลมู
นปาร
ตี้
จะมี
มากขึ้
น และชาวบ
านไม
ได
มองเป
นความเสื่
อมโทรมทางด
าน
วั
ฒนธรรม นอกจากนั้
นยั
งมี
การเปลื
อยกายอาบแดด การกอดจู
บ การแต
งกายโป
เปลื
อยไม
ปกป
ด
การดื่
มของมึ
นเมา การสู
บบุ
หรี่
การมั่
วเมาเสพยา ซึ่
งเป
นวั
ฒนธรรมที่
เข
ามาพร
อมกั
บชาวต
างชาติ
และการส
งเสริ
มการท
องเที่
ยว (อํ
าเภอเกาะพะงั
น, 2553)