120
สั
ตว
ป
าอาศั
ย ชื่
นใจน
าชม
เป
นที่
นิ
ยม พอเพี
ยง
ลิ
งค
างกวางหมู
ได
อยู
สบาย
พอได
หยุ
ดนั่
ง ฟ
งเสี
ยง
นกร
องก
องดั
ง ได
ฟ
งสํ
าเนี
ยง
เหมื
อนเสี
ยง เพลงร
องล
องลอย
ที่
ไหนมี
ป
า นึ
กน
าเลื่
อมใส
จิ
ตใจ สบาย ไม
หนอย(น
อย)
มี
คู
อยู
ใกล
คิ
ดหมายรอคอย
ได
พลอย ค่ํ
าคื
น ชื่
นทรวง
วิ
วป
าอาศั
ย ชื่
นใจยามร
อน
นั่
งนอน สบาย หายห
วง
ขอบใจฝู
งชน ทุ
กคนชื่
นทรวง
ท
านหวง ห
ามล้ํ
า ทํ
าลาย
ขอเตื
อนเอาไว
ป
าไม
บนเขา
อย
าเอา ให
ธาตุ
ขาดหาย
ธาตุ
ดิ
นธาตุ
ป
า มี
มามากมาย
พอให
น้ํ
าฝน หล
นลง
แห
งแล
งทุ
กป
ไม
มี
น้ํ
าใช
มุ
งหมาย พู
นเพิ่
ม เสริ
มส
ง
สงวนเอาไว
พั
นธุ
ไม
ป
าดง
ให
คง ยั
งอยู
คู
งั
น
(เกสร นาควิ
จิ
ตร, สั
มภาษณ
เมื่
อวั
นที่
13 สิ
งหาคม 2554)
การศึ
กษาเล
าเรี
ยน
ชาวเกาะพะงั
นสมั
ยก
อนนิ
ยมส
งลู
กหลานโดยเฉพาะลู
กชายให
ศึ
กษา
เล
าเรี
ยนตามวั
ด เนื่
องจากกระบวนการศึ
กษาขั้
นพื้
นฐานสมั
ยก
อนยั
งไม
ครอบคลุ
มในพื้
นที่
ประกอบกั
บชาวเกาะพะงั
นมี
ความผู
กพั
นและศรั
ทธาในศาสนาเป
นอย
างยิ่
ง วั
ดจึ
งเป
นศู
นย
รวม
จิ
ตใจและแหล
งให
ความรู
ของชาวบ
าน เด็
กผู
ชายเมื่
ออายุ
อยู
ในเกณฑ
บวชเรี
ยนได
พ
อแม
ก็
มั
กนิ
ยม
ให
ลู
กบวชเป
นสามเณรก
อน เพื่
อที่
จะได
ศึ
กษาหลั
กคํ
าสอนของศาสนาและเรี
ยนหนั
งสื
อควบคู
ไป
ด
วย การเรี
ยนกั
บพระที่
วั
ดมี
การฝ
กอ
านหนั
งหนั
งสื
อแบบเรี
ยนจิ
นดามณี
และให
หั
ดอ
านนิ
ทาน
พื้
นบ
านจากหนั
งสื
อบุ
ดหรื
อสมุ
ดข
อยควบคู
ไปด
วย นอกเหนื
อจากการเรี
ยนการสอนแบบเรี
ยน
ดั
งกล
าวแล
ว ทางวั
ดยั
งมี
การสอนเลขคณิ
ต บวก ลบ คู
ณ หาร ควบคู
กั
นไปด
วย นอกจาก
การศึ
กษาเล
าเรี
ยนที่
วั
ดแล
ว ผู
เฒ
าผู
แก
บางคนที่
มี
ความสามารถด
านการแต
งกลอน หรื
อได
จดจํ
า
มาจากบรรพบุ
รุ
ษ ก็
จะแต
งบทกลอนแบบเรี
ยนไว
สั่
งสอนลู
กหลานด
วย เช
น บทกลอนเรื่
อง
พยั
ญชนะไทยของพ
อเฒ
านาค วิ
เชี
ยรเชื้
อ ซึ่
งเป
นบทกลอนแต
งด
วยภาษาถิ่
นใต
ไว
สํ
าหรั
บใช
เป
น
แบบเรี
ยนท
องจํ
าพยั
ญชนะไทยซึ่
งลู
กหลานชาวเกาะพะงั
นต
างท
องจํ
าได
อย
างขึ้
นใจ (ไพฑู
รย
ปุ
นสุ
วรรณ และกั
ลญา แก
วประดิ
ษฐ
, 2552) ความว
า
ก. เอ
ย ก.ไก
...อู
..แจ
…แม
ใหญ
ข. ไข
อุ
บรั
ง
ฃ. ฃวด ปากยาว
ค. ควายดํ
า-ขาว เขายาวอาจขลั
ง