107
พระเกจิ
อาจารย
ที่
มี
ชื่
อเสี
ยงเป
นที่
เคารพของชาวเกาะพะงั
นคื
อ หลวงปู
เพชร วชิ
โร
(พระครู
วิ
บู
ลย
ธรรมสาร) เป
นพระวิ
ป
สสนาจารย
องค
สํ
าคั
ญของชาวเกาะพะงั
นและเกาะสมุ
ย ท
าน
เป
นผู
วางรากฐานแห
งพุ
ทธศาสนาให
ชาวบ
าน ส
วนหลวงพ
อพริ้
ง(พระครู
อรุ
ณกิ
จโกศล)และหลวง
พ
อพร
อม (พระครู
วิ
บู
ลย
ที
ปรั
ตน
) พระอาจารย
สายวิ
ป
สสนากรรมฐาน ท
านทั้
งสองให
การสนั
บสนุ
น
การศึ
กษาของเยาวชน พระภิ
กษุ
สามเณรโดยเฉพาะหลวงพ
อพริ้
ง ท
านเป
นพระอาจารย
ของสมเด็
จ
พระพุ
ฒาจารย
(เกี่
ยว อุ
ปเสโณ) วั
ดสระเกศ กรุ
งเทพมหานครด
วย
ส
วนชาวไทยมุ
สลิ
มในเกาะพะงั
น เป
นมุ
สลิ
มที่
ตั้
งถิ่
นฐานอยู
ในชุ
มชนบ
านค
าย ตํ
าบลบ
านใต
ชาวไทยมุ
สลิ
มกลุ
มนี้
ส
วนใหญ
อพยพมาจากบ
านพุ
มเรี
ยงและจั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราช ซึ่
งผู
เฒ
าผู
แก
ในชุ
มชนเล
าให
ฟ
งว
า เดิ
มเป
นมุ
สลิ
มที่
อพยพมาจากรั
ฐไทรบุ
รี
และรั
ฐกลั
นตั
นของประเทศมาเลเซี
ย
ได
อพยพเข
าอยู
ที่
เกาะพะงั
นก
อน แต
เนื่
องจากเกาะแห
งนี้
มี
การคมนาคมไม
สะดวกและพื้
นที่
ไม
เหมาะสมกั
บการเกษตรจึ
งย
ายไปอยู
ที่
ชุ
มชนบ
านพุ
มเรี
ยง เมื่
อชุ
มชนบ
านพุ
มเรี
ยงมี
ประชากรมาก
ขึ้
นจึ
งได
ย
ายกลั
บมาที่
เกาะพะงั
น ส
วนมุ
สลิ
มจากจั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราชเป
นมุ
สลิ
มที่
เพิ่
งเข
ามา
ภายหลั
ง สาเหตุ
ที่
อพยพเข
ามาเพราะแสวงหาแหล
งที่
ดิ
นทํ
ากิ
นและมาแต
งงานกั
บมุ
สลิ
มบนเกาะนี้
(เจริ
ญ ศรประดิ
ษฐ
และกอมารุ
ดิ
น ยี
สา, 2548)
ด
านความเชื่
อ ในส
วนที่
เป
นความเชื่
อทางศาสนา จากบั
นทึ
กการต
อนรั
บพระบรม
สารี
ริ
กธาตุ
วั
ดเขาถ้ํ
า ตํ
าบลบ
านใต
อํ
าเภอเกาะพะงั
น ป
พ.ศ. 2518 ได
บั
นทึ
กว
า นโม ตสฺ
ส ภควโต
อรหโต สมฺ
มาสมฺ
พุ
ทธสฺ
ส ขอนบน
อมดี
พระอรหั
นต
สั
มมาสั
มพุ
ทธเจ
าพระองค
นั้
น ด
วยเดชแห
ง
พระบรมสารี
ริ
กธาตุ
อั
นเป
นพระธาตุ
เจดี
ย
องค
สมเด็
จพระบรมศาสดาสั
มมาสั
มพุ
ทธเจ
าของเรา
ท
านทั้
งหลาย ขอให
การจารึ
กจดจํ
าของพุ
ทธบริ
ษั
ทชาวเกาะพะงั
นและพุ
ทธบริ
ษั
ททั้
งหลายไปชั่
ว
กาลนาน ขอพุ
ทธานุ
ภาพ ธรรมานุ
ภาพ และเทวานุ
ภาพ อั
นสิ่
งสถิ
ตประดิ
ษฐานอยู
ณ วั
ดเขาถ้ํ
า
แห
งนี้
และตลอดจนทั่
วโลกทุ
กแห
งหน จงมี
เดชเดชะปกป
กรั
กษาหมู
ชนผู
ประพฤติ
ดี
ปฏิ
บั
ติ
ชอบ
ให
เป
นผู
ตั้
งอยู
ธรรมปฏิ
บั
ติ
อั
นดี
ให
ผู
ประพฤติ
ย
อหย
อนจงเป
นผู
ปฏิ
บั
ติ
ดี
ยิ่
งขึ้
น ให
ผู
ที่
ยั
งไม
เลื่
อมใส
มี
จิ
ตเบิ
กบานด
วยธรรมคํ
าสั่
งสอนของพระองค
ให
หมู
สั
ตว
ผู
ขวนขวายเพื่
อความพ
นทุ
กข
จากภั
ยแห
ง
วั
ฏฏะ พบธรรมปฏิ
ปทา อั
นจะน
อมนํ
าไปสู
แดนเกษม ปราศจากทุ
กข
ภั
ยอั
นตราย ขอให
สั
ตว
โลก
ทั้
งหลายจงประสบแต
ความเจริ
ญสุ
ขทุ
กถ
วนหน
าโดยทั่
วกั
นเทอญ (อมรพั
นธุ
ทองเรื
อง, 2550) จาก
ข
อความที่
ยกมาแสดงว
าชาวเกาะพะงั
นมี
ความเลื่
อมใสในอนุ
ภาพของพุ
ทธานุ
ภาพ สั
งฆานุ
ภาพ
เทวานุ
ภาพประกอบเข
าด
วยกั
น ส
วนความเชื่
อเรื่
องเหนื
อธรรมชาติ
ได
แก
พิ
ธี
ไหว
สวน พิ
ธี
ไหว
ศาลพระภู
มิ
เจ
าที่
พิ
ธี
การบวชต
นไม
พิ
ธี
บู
ชาแม
ย
านางเรื
อ พิ
ธี
ไหว
เทพยดาฟ
าดิ
น และพิ
ธี
ไหว
ครู
หมอโนราห
-หนั
งตะลุ
ง เป
นต
น