Page 117 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

107
พระเกจิ
อาจารย
ที่
มี
ชื่
อเสี
ยงเป
นที่
เคารพของชาวเกาะพะงั
นคื
อ หลวงปู
เพชร วชิ
โร
(พระครู
วิ
บู
ลย
ธรรมสาร) เป
นพระวิ
ป
สสนาจารย
องค
สํ
าคั
ญของชาวเกาะพะงั
นและเกาะสมุ
ย ท
าน
เป
นผู
วางรากฐานแห
งพุ
ทธศาสนาให
ชาวบ
าน ส
วนหลวงพ
อพริ้
ง(พระครู
อรุ
ณกิ
จโกศล)และหลวง
พ
อพร
อม (พระครู
วิ
บู
ลย
ที
ปรั
ตน
) พระอาจารย
สายวิ
ป
สสนากรรมฐาน ท
านทั้
งสองให
การสนั
บสนุ
การศึ
กษาของเยาวชน พระภิ
กษุ
สามเณรโดยเฉพาะหลวงพ
อพริ้
ง ท
านเป
นพระอาจารย
ของสมเด็
พระพุ
ฒาจารย
(เกี่
ยว อุ
ปเสโณ) วั
ดสระเกศ กรุ
งเทพมหานครด
วย
ส
วนชาวไทยมุ
สลิ
มในเกาะพะงั
น เป
นมุ
สลิ
มที่
ตั้
งถิ่
นฐานอยู
ในชุ
มชนบ
านค
าย ตํ
าบลบ
านใต
ชาวไทยมุ
สลิ
มกลุ
มนี้
ส
วนใหญ
อพยพมาจากบ
านพุ
มเรี
ยงและจั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราช ซึ่
งผู
เฒ
าผู
แก
ในชุ
มชนเล
าให
ฟ
งว
า เดิ
มเป
นมุ
สลิ
มที่
อพยพมาจากรั
ฐไทรบุ
รี
และรั
ฐกลั
นตั
นของประเทศมาเลเซี
ได
อพยพเข
าอยู
ที่
เกาะพะงั
นก
อน แต
เนื่
องจากเกาะแห
งนี้
มี
การคมนาคมไม
สะดวกและพื้
นที่
ไม
เหมาะสมกั
บการเกษตรจึ
งย
ายไปอยู
ที่
ชุ
มชนบ
านพุ
มเรี
ยง เมื่
อชุ
มชนบ
านพุ
มเรี
ยงมี
ประชากรมาก
ขึ้
นจึ
งได
ย
ายกลั
บมาที่
เกาะพะงั
น ส
วนมุ
สลิ
มจากจั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราชเป
นมุ
สลิ
มที่
เพิ่
งเข
ามา
ภายหลั
ง สาเหตุ
ที่
อพยพเข
ามาเพราะแสวงหาแหล
งที่
ดิ
นทํ
ากิ
นและมาแต
งงานกั
บมุ
สลิ
มบนเกาะนี้
(เจริ
ญ ศรประดิ
ษฐ
และกอมารุ
ดิ
น ยี
สา, 2548)
ด
านความเชื่
อ ในส
วนที่
เป
นความเชื่
อทางศาสนา จากบั
นทึ
กการต
อนรั
บพระบรม
สารี
ริ
กธาตุ
วั
ดเขาถ้ํ
า ตํ
าบลบ
านใต
อํ
าเภอเกาะพะงั
น ป
พ.ศ. 2518 ได
บั
นทึ
กว
า นโม ตสฺ
ส ภควโต
อรหโต สมฺ
มาสมฺ
พุ
ทธสฺ
ส ขอนบน
อมดี
พระอรหั
นต
สั
มมาสั
มพุ
ทธเจ
าพระองค
นั้
น ด
วยเดชแห
พระบรมสารี
ริ
กธาตุ
อั
นเป
นพระธาตุ
เจดี
ย
องค
สมเด็
จพระบรมศาสดาสั
มมาสั
มพุ
ทธเจ
าของเรา
ท
านทั้
งหลาย ขอให
การจารึ
กจดจํ
าของพุ
ทธบริ
ษั
ทชาวเกาะพะงั
นและพุ
ทธบริ
ษั
ททั้
งหลายไปชั่
กาลนาน ขอพุ
ทธานุ
ภาพ ธรรมานุ
ภาพ และเทวานุ
ภาพ อั
นสิ่
งสถิ
ตประดิ
ษฐานอยู
ณ วั
ดเขาถ้ํ
แห
งนี้
และตลอดจนทั่
วโลกทุ
กแห
งหน จงมี
เดชเดชะปกป
กรั
กษาหมู
ชนผู
ประพฤติ
ดี
ปฏิ
บั
ติ
ชอบ
ให
เป
นผู
ตั้
งอยู
ธรรมปฏิ
บั
ติ
อั
นดี
ให
ผู
ประพฤติ
ย
อหย
อนจงเป
นผู
ปฏิ
บั
ติ
ดี
ยิ่
งขึ้
น ให
ผู
ที่
ยั
งไม
เลื่
อมใส
มี
จิ
ตเบิ
กบานด
วยธรรมคํ
าสั่
งสอนของพระองค
ให
หมู
สั
ตว
ผู
ขวนขวายเพื่
อความพ
นทุ
กข
จากภั
ยแห
วั
ฏฏะ พบธรรมปฏิ
ปทา อั
นจะน
อมนํ
าไปสู
แดนเกษม ปราศจากทุ
กข
ภั
ยอั
นตราย ขอให
สั
ตว
โลก
ทั้
งหลายจงประสบแต
ความเจริ
ญสุ
ขทุ
กถ
วนหน
าโดยทั่
วกั
นเทอญ (อมรพั
นธุ
ทองเรื
อง, 2550) จาก
ข
อความที่
ยกมาแสดงว
าชาวเกาะพะงั
นมี
ความเลื่
อมใสในอนุ
ภาพของพุ
ทธานุ
ภาพ สั
งฆานุ
ภาพ
เทวานุ
ภาพประกอบเข
าด
วยกั
น ส
วนความเชื่
อเรื่
องเหนื
อธรรมชาติ
ได
แก
พิ
ธี
ไหว
สวน พิ
ธี
ไหว
ศาลพระภู
มิ
เจ
าที่
พิ
ธี
การบวชต
นไม
พิ
ธี
บู
ชาแม
ย
านางเรื
อ พิ
ธี
ไหว
เทพยดาฟ
าดิ
น และพิ
ธี
ไหว
ครู
หมอโนราห
-หนั
งตะลุ
ง เป
นต