104
จึ
งจํ
าเป
นที่
จะต
องผลั
กดั
นให
เกิ
ดการพั
ฒนาในด
านอื่
นๆ โดยเฉพาะด
านโครงสร
างพื้
นฐานของ
เกาะพะงั
นทั้
งที่
เป
นสาธารณู
ปโภคและบริ
การสาธารณะต
าง ๆ เมื่
อรั
ฐบาลมี
นโยบายสนั
บสนุ
นการ
ท
องเที่
ยวสู
ภู
มิ
ภาค โดยเน
นการพั
ฒนาอุ
ตสาหกรรมการท
องเที่
ยว ตั้
งแต
ป
พ.ศ. 2525 เป
นต
นมา
ส
งผลให
เกาะพะงั
นได
รั
บการเปลี่
ยนแปลงจากชุ
มชนเกษตรกรรมสวนมะพร
าวและประมงพื้
นบ
าน
ไปสู
ชุ
มชนทั
นสมั
ย มี
วิ
ถี
ชี
วิ
ตแบบธุ
รกิ
จมากขึ้
น ใช
ชี
วิ
ตอยู
กั
บการท
องเที่
ยวทํ
าให
เกาะพะงั
น
กลายเป
นสวรรค
กลางอ
าวไทย ดั
งคํ
าขวั
ญที่
ว
า
“พระจั
นทร
สวย น้ํ
าใส หาดทรายขาว ปะการั
ง
แพรวพราว เพชรกลางอ
าวเมื
องคนดี
”
กิ
จกรรมด
านการท
องเที่
ยวที่
ขึ้
นชื่
อของเกาะพะงั
นซึ่
งเหล
า
นั
กท
องเที่
ยวต
างประเทศรู
จั
กกั
นเป
นอย
างดี
คื
อ งานฟู
ลมู
นปาร
ตี้
ที่
จั
ดทุ
กคื
นวั
นเพ็
ญพระจั
นทร
เต็
ม
ดวง ณ บริ
เวณหาดริ้
น ชายหาดที่
ได
ชื่
อว
าเห็
นพระจั
นทร
สวยที่
สุ
ดในโลก
พั
ฒนาการทางด
านเศรษฐกิ
จ
โครงสร
างทางเศรษฐกิ
จของอํ
าเภอเกาะพะงั
นขึ้
นอยู
อาชี
พธุ
รกิ
จเกี่
ยวกั
บการท
องเที่
ยวและ
การบริ
การ รายได
เฉลี่
ยต
อคนต
อป
อยู
ที่
120,000-180,000 บาทต
อป
ส
วนในภาคการเกษตรและ
ประมงพื้
นบ
านอยู
ที่
60,000-120,000 บาทต
อป
ในระยะแรกการประกอบอาชี
พของชาวเกาะพะงั
น คื
อ อาชี
พการทํ
าประมงพื้
นบ
าน ผู
คน
อพยพมากลุ
มแรกๆ มาจากหลายพื้
นที่
ได
แก
สมุ
ย ไชยา ท
าศาลา ดอนสั
ก ปากพนั
ง
นครศรี
ธรรมราช และป
ตตานี
เนื่
องจากเกาะพะงั
นมี
อ
าวที่
เหมาะสํ
าหรั
บจอดเรื
อประมงต
างๆ
ระยะที่
สองประมาณช
วงป
พ.ศ. 2430-2452 มี
ชาวจี
นเข
ามาอยู
ปะปนกั
บคนไทย โดยคน
ไทยประกอบอาชี
พเกษตรกรรม ทํ
าไร
ข
าว ไร
แตง สวนมะพร
าว เลี้
ยงกระบื
อ สุ
กร เป
ดและไก
ส
วน
ชาวจี
นทํ
าเหมื
องแร
ดี
บุ
ก เก็
บรั
งนก และชาวจี
นไหหลํ
าบางส
วนยั
งเดิ
นเรื
อสํ
าเภาค
าขายมะพร
าว
ห
าวและน้ํ
ามั
นมะพร
าว
ระยะที่
สาม ประมาณช
วงป
พ.ศ. 2450-2500 เป
นช
วงที่
มี
การย
ายถิ่
นฐานของชาวอี
สาน
ที่
มาหางานทํ
าแถวเกาะสมุ
ยและเกาะพะงั
น โดยประกอบอาชี
พรั
บจ
าง ทํ
าให
มี
การบุ
กรุ
กพื้
นที่
ป
า
มาเป
นที่
อยู
อาศั
ย และในระยะนี้
เริ่
มมี
นั
กท
องเที่
ยวเดิ
นทางต
อมาจากเกาะสมุ
ยมายั
งเกาะพะงั
น
เพิ่
มขึ้
นเรื่
อย ๆ ชาวบ
านจึ
งเริ่
มทํ
าที่
พั
กบั
งกะโลจากวั
สดุ
พื้
นบ
านในท
องถิ่
นเพื่
อบริ
การนั
กท
องเที่
ยว
ระยะที่
สี่
ประมาณช
วงป
พ.ศ. 2500 เป
นต
นมาจนถึ
งป
จจุ
บั
น ในช
วงนี้
รั
ฐบาลส
งเสริ
มการ
ท
องเที่
ยวอย
างจริ
งจั
ง โดยกํ
าหนดให
การท
องเที่
ยวเป
นยุ
ทธศาสตร
ที่
สํ
าคั
ญเพื่
อสร
างรายได
ทํ
าให
เริ่
มมี
การลงทุ
นจากกลุ
มนายทุ
นทั้
งภายในและภายนอกอย
างรวดเร็
ว มี
การพั
ฒนาแหล
งท
องเที่
ยว
และมี
ธุ
รกิ
จต
าง ๆ เกี่
ยวกั
บการท
องเที่
ยวและการบริ
การเพื่
อรองรั
บนั
กท
องเที่
ยว โดยเฉพาะ
กิ
จกรรมงานฟู
ลมู
นปาร
ตี้
ทํ
าให
สภาพเศรษฐกิ
จอํ
าเภอเกาะพะงั
นมี
การเปลี่
ยนแปลงไปจากเดิ
มที
่
มี