Page 100 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

90
หน าโลง คือ โตะหมู บูชาใชสํ าหรั บวางดอกไมธูปเที ยน ตะเกียงที่ ติดไฟ รูปถายของผูตาย พุม
ดอกไมสํ าหรับการตกแตงโลงศพ มี สายสิญจน เครื่องอาหารคาวหวานเซนไหว ผู ตาย แตละคืน
จะตองนิมนตพระมาสวดพระอภิธรรมคืนละ1 - 2 เตี ยง โดยใชพระ 4 หรื อ 8 รูปมาสวดหรื อควบคู
กับการแสดงเทศนา 1 กัณฑ การตั้งศพนิยมไวเป นเลขคี่ คือ 3, 5, 7 หรือ 9 คืน แลวแต ฐานะ ในวัน
เผาศพนิมนตพระมาเปนผูนําทางและนิ ยมเผาศพในวันอาทิตย วันจันทร หรือวันพฤหั สบดี แตจะ
ไมเผาวันพระวันศุกร หรือวันเกิดของผูตาย กอนเผานําศพขึ้นบนศาลาเพื่อสวดพระอภิธรรม แสดง
เทศนาและทอดผาบังสุกุล พระจะเปนผูวางดอกไมจั นทนอันดับแรกจึงตามดวยญาติ ๆ และแขก
ที่มารวมงานจนหมด สวนเจ าภาพจะแสดงความขอบคุณกั บผูที่มารวมงาน โดยมอบของที่ระลึ ก
ใหกับแขกตอนลงมาจากวางดอกไมจันทนเรี ยกวาเผาลํ าลอง สวนเผาจริงเปนหนาที่ของสัปเหรอ
เมื่อเผาเสร็ จแลวตอนเชาตรู ของวันรุงขึ้น จะมี พิธีเก็บกระดูกโดยนิมนตพระมาทํ าพิธีและมีญาติพี่
นองมาชวยกันเก็บ เสร็จแลวใชน้ํามนตพรมบนกองกระดูกและเลือกสวนสําคั ญไวบูชาอาจจะนํ าไป
ใสโกศที่บ าน หรือนํ าไปใสบัวเก็บไว ที่วัด สวนที่ เหลือนํ าไปฝงดินหรื อนําไปลอยในแมน้ําเรี ยกวา
“ลอยพระอังคาร”
รับและสงตายาย หรือเรียกวา “รับเปรต - ส งเปรต” จุดมุงหมายสํ าคัญสําหรับ
ประเพณีนี้ของคนในอํ าเภอเกาะสมุย คื อ ทําบุญอุทิ ศสวนกุ ศลใหแกผู ลวงลับไปแลวและเปนวัน
แสดงความกตัญู เป นวันรวมญาติ วันรับตายายตรงกับวันแรม 1 ค่ํา เดื อนสิบ วันนี้เชื่อกันวาเปน
วันที่เปรตหรือคนตกนรกจะไดขึ้ นมาจากนรก ชาวบานจะจัดสํ ารับคาวหวาน ดอกไมธูปเทียนไป
ถวายที่วัด ส วนวันสงตายายตรงกับวันแรม 15 ค่ํา เดือนสิบ ถือว าเปนวันที่เปรตจะตองลงสูนรก
ตามเดิม คนในทองถิ่ นนี้จะมี การเตรียมเครื่ องคาวหวานไปทําบุ ญที่วัดอี กครั้งเพื่ อใหตายายหรือ
เปรตนํากลับไป คื อ มีการทําขนมตาง ๆ เรียกว า หนมตายาย ที่ นิยมทํากันและนําไปวัด เชน ขนม
ลา ขนมพอง ยาหนม ขนมเทียน ขนมไขปลา ขนมกรุบ และผลไมตาง ๆ เปนตน นําใสตะกราหรื อ
กระเชอไปวัด พรอมทั้งมีการนําเครื่องครัวประเภทของแหง เชน ขาวสาร กะป เกลือ หอม พริก และ
ผลไมตางๆ อีกทั้งมีการนําเครื่องใชที่จําเปน เชน ขี้ไตไปวัดด วย เพราะเชื่อวาเปนการทําบุญไปใหปู
ย า ตา ยาย และญาติพี่ นองผูที่ล วงลับไปแลว ไดนํากลับไปใชอี กสวนหนึ่งจะนํ าใสชะลอมเล็ก ๆ
โดยใสทุกอยางใหครบแตละอยางใสเพียงเล็ก ๆ น อย ๆ สวนนี้จะนํ าไปวางที่รานเปรต เรี ยกวา
“ตั้งเปรต” เพื่อใหเปรตหรือตายายที่ ไมมีญาติ เมื่ อเสร็จพิธีทางพระ คนแยงของออกจากร านเปรต
อยางสนุกสนาน เรียกวา “ชิงเปรต”
ออกปากซอแรง เปนประเพณีที่ทํากันมาเปนเวลานาน การซอแรงเป นการชวยเหลือกั น
ในการทํางานโดยไมคิดคาแรงแตจะมีการแลกหรือผลัดเปลี่ยนแรงงานกันไปเรื่อย ๆ เป นการชวยเหลือ