65
ประชากรได้
ดั
งนั
้
นผู
้
วิ
จั
ยจึ
งใช้
สู
ตรคํ
านวณของของยามาเน่
(Taro Yamane) ในการกํ
าหนด
ขนาดของกลุ
่
มตั
วอย่
าง โดยมี
สู
ตรการคํ
านวณดั
งนี
้
n = N/(1 + Ne
2
)
โดยที่
n แทน ขนาดของกลุ
่
มตั
วอย่
าง
N แทน ขนาดของประชากร
e แทน ความคลาดเคลื่
อนของการสุ ่
ม
(ธานิ
นทร์
ศิ
ลป์
จารุ
. 2551 : 44-46)
ประชากรในครั
้
งนี
้
1,200 ครั
วเรื
อน ผู
้
วิ
จั
ยต้
องการสุ
่
มตั
วอย่
างให้
มี
ความคลาดเคลื่
อน
จากการสุ
่
มร้
อยละ 5 (คื
อ 0.05) ขนาดของกลุ
่
มตั
วอย่
างที่
ควรสุ
่
ม คื
อ
n
=
1,200
1+1,200 (0.05)
2
=
1,200
4
=
300 ครั
วเรื
อน
ดั
งนั
้
นในการวิ
จั
ยครั
้
งนี
้
จึ
งใช้
หน่
วยการวิ
เคราะห์
คื
อ ครั
วเรื
อน ใช้
จํ
านวนครั
วเรื
อน
ชาวสวนยางพาราเป็
นกลุ ่
มตั
วอย่
างจํ
านวน 302
ครั
วเรื
อน เลื
อกใช้
วิ
ธี
การสุ ่
มตั
วอย่
างแบบ
เฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) เพื่
อเก็
บข้
อมู
ลจากแบบสอบถาม และคั
ดเลื
อกครั
วเรื
อน
ชาวสวนยางพาราจากแบบสอบถามดั
งกล่
าว ในการเก็
บข้
อมู
ลในการสั
มภาษณ์
อี
ก 30 ครั
วเรื
อน
เพื่
อสั
มภาษณ์
เจาะลึ
กในแต่
ละด้
านตามความเหมาะสม และเป็
นการตรวจสอบข้
อมู
ลและการ
อ้
างอิ
งผลการศึ
กษาที่
ถู
กต้
องชั
ดเจน นอกจากนั
้
นมี
การเก็
บรวบรวมข้
อมู
ลในบุ
คคลอื่
นที่
เกี่
ยวข้
องกั
บการทํ
าสวนยางพารา โดยจะกํ
าหนดรายละเอี
ยดไว้
ในวิ
ธี
ดํ
าเนิ
นการเก็
บรวบรวม
ข้
อมู
ล