61
เรี
ยง สามารถสร้
างจุ
ดเปลี่
ยนโดยผู
้
นํ
าชุ
มชนจนสามารถสร้
างกระบวนการเรี
ยนรู
้
จากฐานข้
อมู
ล
ต่
าง ๆ อั
นเป็
นพลั
งในการพั
ฒนาของชาวบ้
านในชุ
มชน
ย ั
งมี
งานวิ
จั
ยของอภิ
นั
นท์
ยอดมณี
(2546: 127-133) การศึ
กษาการพึ
่
งตนเองของ ชุ
มชนไม้
เรี
ยงในเชิ
งเศรษฐกิ
จ ของกลุ
่
มชาวสวน
ยางพารา จากการผลศึ
กษาลั
กษณะการพึ
่
งตนเองของชุ
มชนบนแนวคิ
ดพื
้
นฐาน 3 ประการ คื
อ
(1) แนวคิ
ดการแก้
ไขปั
ญหาเฉพาะหน้
า (2) แนวคิ
ดเชิ
งรั
บ (3) แนวคิ
ดเชิ
งรุ
ก และสมาชิ
กใน
ชุ
มชนมี
ส่
วนร่
วมในการดํ
าเนิ
นการผ่
านกระบวนการ 5 ขั
้
นตอน คื
อ (1) การปรั
บเปลี่
ยนแนวคิ
ด
(2) การสรุ
ปปั
ญหา (3) การวางแผน (4) การดํ
าเนิ
นงาน และ(5) การประเมิ
นผลงาน ส่
วนมี
ปั
จจั
ยเงื่
อนไขในการพึ
่
งตนเองของชุ
มชนทั
้
งจากปั
จจั
ยภายในชุ
มชนและภายนอกชุ
มชนนั
้
นคื
อ
ปั
จจั
ยภายใน ได้
แก่
การมี
ส่
วนร่
วมของชุ
มชน อั
ตลั
กษณ์
สั
งคมที่
เอื
้
อต่
อการพั
ฒนา รั
กการเรี
ยนรู
้
โครงสร้
างการดํ
าเนิ
นงานที่
เหมาะสม เครื
อข่
ายภายในชุ
มชนที่
เข้
มแข็
ง และปั
ญหาที่
เกิ
ดขึ
้
นใน
ชุ
มชน และปั
จจั
ยภายนอก คื
อ องค์
กรภาครั
ฐและเอกชน การยอมรั
บจากภายนอก เครื
อข่
าย
ภายนอกและกลไกตลาด ส่
วนเงื่
อนไขที่
ทํ
าให้
ชุ
มชนไม้
เรี
ยงพึ
่
งตนเองได้
คื
อ ระดั
บความ
สามั
คคี
ระดั
บความรุ
นแรงของเหตุ
การณ์
ต่
าง ๆ ระดั
บความรู
้
ความสามารถของบุ
คลากรใน
ชุ
มชน และระดั
บความพร้
อมของกลุ
่
มแกนนํ
า
0
นอกจากนี
้
ย ั
งมี
การศึ
กษาถึ
งการเปลี่
ยนแปลงชุ
มชนไม้
เรี
ยงภายใต้
การนํ
าของ
0
ประยงค์
รณรงค์
ซึ
่
งเป็
นผู
้
นํ
าคนสํ
าคั
ญที่
ทํ
าให้
เกิ
ดการพั
ฒนาของไม้
เรี
ยง จากการศึ
กษาของโยชิ
โอะ
วะดะ (2551: 15-34) ได้
การศึ
กษาการพั
ฒนาโดยอาศั
ยชุ
มชนเป็
นฐาน พบว่
า ผู
้
นํ
าแป็
นปั
จจั
ย
หนึ
่
งในปั
จจั
ยเบื
้
องตนของความสํ
าเร็
จ การกล้
าเผชิ
ญกั
บปั
ญหา การมี
ความคิ
ดริ
เริ
่
ม มี
ความเป็
น
ประชาธิ
ปไตย การมี
กระบวนการถ่
ายทอดภู
มิ
ปั
ญญาของ ประยงค์
รณรงค์
การสะสม
กระบวนการเรี
ยนรู
้
จากหลากหลายด้
านจากประสบการณ์
ชี
วิ
ต ทั
้
งจากการศึ
กษาดู
งานต่
างพื
้
นที่
สิ ่
งเหล่
านั
้
นเป็
นการสั ่
งสมและสามารถนํ
าไปถ่
ายถอดองค์
ความรู
้
สู
่
ชุ
มชนจนทํ
าให้
ชุ
มชน
ประสบความสํ
าเร็
จ นอกจากตั
วผู
้
นํ
าแล้
วความร่
วมมื
อของสมาชิ
กในชุ
มชนนั
บว่
ามี
ส่
วนสํ
าคั
ญ
ทํ
าให้
เกิ
ดการพั
ฒนา และสํ
าหรั
บศึ
กษาถึ
งการมี
ส่
วนร่
วมของเกษตรกรชาวสวนยางไม้
เรี
ยงใน
การพั
ฒนาชุ
มชนของเฉลิ
มศั
กดิ
์
บุ
ญนํ
า (2543 : 66 -79) พบว่
าปั
จจั
ยทางด้
านเพศ อายุ
ระดั
บ
การศึ
กษา รายได้
ขนาดของครอบครั
ว การเข้
าฝึ
กอบรม และข้
อมู
ลข่
าวสารของชาวบ้
าน
ก่
อให้
เกิ
ดความแตกต่
างต่
อการเข้
าร่
วมพั
ฒนาชุ
มชน
จากงานวิ
จั
ยที่
ได้
ศึ
กษามาทั
้
งหมดส่
วนใหญ่
จะศึ
กษาถึ
ง
ความเข้
มแข็
ง
ของชุ
มชน ไม้
เรี
ยง แต่
ย ั
งไม่
มี
งานวิ
จั
ยที่
ศึ
กษาชี
้
ชั
ดทางด้
านวั
ฒนธรรมของชาวสวนยางพารา ที่
มี
การ
เปลี่
ยนแปลงอย่
างเป็
นพลวั
ต ซึ
่
งชุ
มชนไม้
เรี
ยงเป็
นชุ
มชนที่
มี
อาชี
พทํ
าสวนยางพาราเป็
นหลั
ก
และเป็
นชุ
มชนที่
มี
ความโดดเด่
นของวิ
ถี
ชี
วิ
ตและวั
ฒนธรรมของการช่
วยเหลื
อเอื
้
อเฟื
้
อ สามั
คคี