Page 69 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

54
จากตารางจะเห็นได้ว่าราคายางพาราในรอบหนึ่ งปี นั้ นมี การปรับตัวขึ้ นลงอยู่ตลอด
ช่ วงไตรมาสแรกของปี ราคาจะทรงตัว ช่วงไตรมาสที่ 2 ราคาจะปรับสูงขึ้ น ช่ วงไตรมาสที่ 3
ราคาเริ ่ มลดลง มีลักษณะเปลี่ ยนแปลงใกล้เคียงกันเช่ นนี้ ในรอบปี จะเห็ นได้ว่าตั้งแต่ปี พ.ศ.
2551-2553 ราคายางพารามีการปรับตัวสู งขึ้ นอย่างต่อเนื่ องทั้งยางแผ่นดิบ ยางแผ่นรมควัน และ
นํ้ายางสด
ภายใต้กระบวนการทางตลาดและกลไกทางด้านราคา ที่ถู กคํานึงถึง0 ในรู ป0ตัวเงิน อัน
เป็ นสื่ อสํ าคัญในการแลกเปลี่ ยนของผู้คนในชุ มชนชาวสวนยางพารา ระบบทุ นนิ ยมให้
ความสําคัญกับการแลกเปลี่ ยนเพราะเป้ าหมายการผลิตเป็ นไปเพื่ อให้ ได้รั บผลกําไรผ่านการ
แลกเปลี่ยนเปลี่ ยนแบบตลาด (พนารัช ปรีดากรณ์ . 2545 : 17) เมื่อชาวสวนไม่สามารถควบคุม
กลไกลด้านราคาได้ ต้องอาศัยตลาดจากภายนอกชุมชน ชาวสวนขาดอํานาจทางด้านเศรษฐกิ จ
ดังนั้ นชาวสวนยางพาราจึงต้องเผชิญกับความเสี ยเปรี ยบทางด้านราคาที่ชาวสวนไม่สามารถ
กําหนดเองได้
ในการจําหน่ ายผลผลิ ตยางพารา พ่ อค้าคนกลางเป็ นผู ้ ควบคุ มระบบการซื้ อขาย
แลกเปลี่ยนยาง และรั ฐเป็ นผู ้กําหนดนโยบายในการพัฒนา ซึ่ งนโยบายของภาครั ฐมี
ประสิ ทธิ ภาพในการช่วยเหลือเกษตรกรไม่มานัก บางครั้ งย ังเป็ นการส่งเสริ มให้นายทุนเอา
เปรี ยบ (บัญชา สมบูรณ์สุ ขและคณะ. 2544 :27)
ในปั จจุบันนอกจากตลาดในการจําหน่ ายยางแผ่นแล้ว การจําหน่ ายไม้ยางนับว่าเป็ น
การสร้างรายได้ที่สําคัญแก่ชาวสวนยางพาราหลังจากเปิ ดกรีดเกิ น 15 ปี ไม้ยางพารากลายเป็ น
วัตถุดิ บทดแทนไม้ป่ าธรรมชาติและเป็ นที่ นิยมของตลาดโลก การส่ งออกไม้ยางพาราทั้งแปรรู ป
และเฟอร์นิ เจอร์ การผลิตไม้ยางพาราของไทยในปี พ.ศ. 2550 ไทยส่งออกไม้ยางพาราแปรรู ป
2,229,854 ลูกบาศก์เมตร มูลค่า 8902.17 ล้านบาท ปี พ.ศ. 2551 ส่ งออก 1,019,285 ลูกบาศก์
เมตร มูลค่า 8,712.80 ล้านบาท ตลาดต่างประเทศมี ความต้องการไม้ยางพาราในปริ มาณมาก
โดยเฉพาะประเทศจีน นําเข้าไม้ยางพาราจากไทยถึงร้ อยละ 80 (รณชัย ดาวดวง. 2553 : 19-20)
อย่างไรเมื่ อมีการแข่งขันกันด้านการตลาด รัฐบาลมีกฎหมายทางเศรษฐกิ จที่เกี่ยวข้อง
กับยางพารามารองรับเกี่ ยวกับเรื่ องการซื้ อขายยางพารา กฎหมายไทยที่เกี่ ยวข้องกับการตลาด
ยางพารานั้ นได้เปิ ดโอกาสให้รั ฐสามารถเข้าแทรกแซง ในกิ จการยางได้อย่ างครบวงจรแต่
ในทางปฏิบัติจริ ง ๆ รัฐเข้าแทรกแซงเฉพาะการครอบครองยาง การค้ายางและการส่งออกยาง
เท่านั้ น ซึ่ งในการดําเนิ นการตามนโยบายมิ ได้ช่วยเกษตรกรชาวสวนยางได้โดยตรง มีการลด
ภาษี อากร หรืองดเว้นค่าสงเคราะห์การทําสวนยางเกษตรกรชาวสวนยางก็มิได้ประโยชน์ แต่
อย่างใด ประกอบทั้ งกฎหมายที่ เกี่ยวข้องตลาดยางนั้ นจะเปิ ดโอกาสให้ เจ้าหน้าที่ของรัฐใช้