Page 250 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

234
ในช่วง พ.ศ. 2504 ถึง พ.ศ. 2540 เป็ นช่วงที่ชุ มชนชาวสวนยางพาราเปลี่ยนผ่านจาก
ระบบเศรษฐกิ จชุ มชนเข้าสู่ ระบบทุนนิ ยมอย่างต่อเนื่ อง การเปลี่ ยนผ่านจากการผลิ ตแบบ
พอเพียงเข้าสู่การผลิตระบบทุนนิ ยม แบ่งเป็ น 2 ช่ วงคือ พ.ศ. 2504 - 2520 และพ.ศ.2520 - 2540
ช่ วงแรก พ.ศ. 2504 - 2520 เป็ นช่ วงที่เริ่ มใช้แผนพัฒนาสังคมแห่ งชาติ ช่วงนี้
ภาครัฐได้ขยายฐานการผลิตภาคการเกษตรเพื่ อป้ อนการผลิตภาคสู่ อุตสาหกรรม ส่ งผลให้มี
การขยายพื้นที่การเกษตรและปลูกยางพารามากขึ้ น ประกอบกับเกิดเหตุ การณ์วาตภัยครั้ งใหญ่
ขึ้ นในพื้นที่จังหวัดนครศรี ธรรมราชในปี พ.ศ. 2505 ชาวบ้านในพื้ นที่ไม้เรี ยงได้รับความ
เสี ยหายทั้ งบ้านเรื อนและทรั พย์สิ น ต้นไม้พื ชผลต่ าง ๆถูกแรงลมโค่ นล้มไปเกือบหมด
ในช่วงนี้ เองจึงเป็ นจุดเปลี่ยนที่ สําคัญของการทําสวนยางพารา เนื่องจากภาครัฐได้สนับสนุน
ให้มีกองทุนสงเคราะห์ การทําสวนยาง (สกย.) พนักงาน สกย. เร่ งเข้าไปในพื ้นที่เพื่อช่วยเหลือ
ชาวบ้านโดยจัดสรรทุนให้ทําสวนยางพารา ทําให้ชาวบ้านในพื้นที่ จํานวนไม่ น้อยตัดสินใจหัน
มายึดอาชีพสวนยางพาราปลูกเป็ นพืชเศรษฐกิจ ขณะที่ ความเป็ นทุ นนิยมได้เริ ่ มก่อตัวขึ้นในมิ ติ
ต่าง ๆ อย่างกว้างขวาง ในช่วงนี้ ชุมชนส่ วนใหญ่ ยอมรับและเข้าร่ วมในวิถี การผลิตเพื่อการค้า
เช่น มี การใช้พันธุ ์ยางพาราเป็ นเงื่ อนไขในการเพิ ่มผลผลิ ตเพื่อการค้า เปลี่ยนแปลงการปลู ก
ยางพาราพันธุ ์พื้ นเมืองเป็ นยางพาราพันธุ ์ดี ด้วยวิธีการผลิ ตแบบใหม่ มี การกําจัดวัชพื ช การ
บํารุ งต้นยางด้วยปุ๋ ยเคมี ยอมรับข้อแนะนําการปลูกแบบใหม่ เช่ นการติดตายางพันธุ์ดี การใส่
ปุ๋ ยเคมีตั้ งแต่เริ ่มปลู กจนถึงกรี ด การปลู กเป็ นพืชเชิงเดี่ ยว มีการกําหนดอายุและขนาดในการ
กรี ดยาง ขั้ นตอนการกรี ดยาง และการทํายางแผ่ น ช่ วงนี้ จึงเป็ นช่วงเวลาที่ชุ มชนรับนวัตกรรม
สมัยใหม่เกี่ยวกับการผลิ ตยางพาราเข้ามาอย่างเต็มที่ เริ่ มตั้งแต่การปลู กจนกระทั่งการผลิตเป็ น
แผ่นยาง รวมทั้ งระบบตลาดก็เริ ่ มมีขึ้ นอย่างมี รูปแบบ ยางพาราซึ่ งไม่ เคยมีมูลค่ามากนัก ได้
กลายเป็ นสิ นค้าที่สามารถนําไปแลกเปลี่ยนเป็ นเงิ น ชุมชนเริ่ มเปลี่ยนเป้ าประสงค์ จากระบบ
เศรษฐกิจชุ มชนที่เพี ยงพอ เป็ นความต้องการทางด้านวัตถุที่ จะมาอํานวยความสะดวกสบาย
ให้กับตัวเองได้มากขึ้ น โดยใช้ เงิ นในการแลกเปลี่ ยน การเปลี่ ยนแปลงดังกล่าวนับเป็ น
จุดเริ ่มต้นของความเปลี่ ยนแปลงที่นําชุมชนเข้าสู่ระบบเศรษฐกิ จเพื่อการค้า
ช่ วงที่ 2 ระหว่ าง พ.ศ. 2520 - พ.ศ. 2540 เป็ นช่วงที่ระบบเศรษฐกิ จชุมชนเปลี่ยนผ่าน
เข้าสู่ ระบบเศรษฐกิ จเพื่อการค้า ในช่ วงนี้ ชุมชนได้ ขยายพื้ นที่ปลูกยางพาราไปย ังพื้นที่ สวน
ผลไม้ พื้นที่ทํานาข้าว พื้ นที่เหล่านี้ ถูกทดแทนด้วยยางพาราตามเงื่อนไขของการตลาดซึ่ งเป็ น
ความต้องการปั จจัยด้านต่ าง ๆ ของชุมชนที่ ขยายตัวเพิ่มขึ้ น ในการทําสวนยางพารามีการ
เปลี่ยนแปลง โดยให้ความสําคัญกับระบบปั จจัยในการผลิต และเทคโนโลยี การผลิตแบบ
เข้มข้นมากขึ้น โดยเฉพาะปุ๋ ยและเคมีภัณฑ์ต่ าง ๆ ส่งผลให้การลงทุนด้านการผลิตสูงขึ้ น ทําให้