Page 242 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

226
5.เกษตรกรชาวสวนยางพาราต้องมีการรวมกลุ ่มสร้ างวิสาหกิจชุมชน สร้างเครื อข่าย
ยางพารา และเครื อข่ายเกษตรกรอื่น ๆ เพื่อร่ วมแลกเปลี่ยนองค์ความรู ้ด้านต่าง ๆ ในการปรับใช้
แลกเปลี่ยนจําหน่ ายผลิตภัณฑ์ระหว่างกั น โดยส่งเสริ มให้ภาคธุรกิจเข้ามามีส่ วนร่วมกับภาครั ฐ
และกับเกษตรชาวสวนยางพารา
6.ชาวสวนยางพาราต้องการให้ภาครั ฐลดภาษี และให้ สิ ทธิ ประโยชน์กับชาวสวน
ยางพาราที่เข้ามารวมกลุ ่ม
อาจกล่ าวได้ ว่าวัฒนธรรมของของชุ มชนชาวสวนยางพารา ทั้ งทางด้านการ
โครงสร้างทางสังคม เศรษฐกิจ และกระแสความคิ ดความเชื่อ มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ ตลอดเวลา
ดังนั้ นหากชุมชนชาวสวนยางพารามี การพัฒนาบนฐานวัฒนธรรม มี ระบบคิดเป็ น
องค์รวม มี การมองเห็ นความเชื่อมโยงระหว่างบริ บทชุมชนและเงื่ อนไขต่ าง ๆ ของชุมชนของ
ตนเอง โดยไม่พยายามมองแยกส่ วน มองวัฒนธรรมชุ มชนเพื่อเป็ นพลังในการพัฒนา ในการ
สร้ างสรรค์ คํานึงถึงคุ ณค่ามี ศีลธรรมและจิตวิญญาณในการพัฒนาร่ วมกัน ยึดวิธีคิ ดหรือระบบ
คิดแบบองค์รวม ชาวสวนยางพาราในชุ มชนต้องร่ วมกันรับรู้ เรี ยนรู้ เคลื่อนไหว สร้างสรรค์
ผลิ ตสิ่ งใหม่ภายใต้ระบบสิ ่ งแวดล้อมและระบบนิ เวศของชุมชน แลกเปลี่ยนประสบการณ์และ
ใช้ภูมิปั ญญหาระหว่างรุ ่ นใหม่รุ ่ นเก่า จะทําให้ชาวสวนยางพาราและได้ร่วมกันรับรู ้เป้ าหมาย
ของการพัฒนามีศักยภาพในการทําสวนยางพาราและการพัฒนาการทําสวนยางพาราให้ ย ั ่งยืน
สามารถมองเห็นทิศทางและจุดยืนของตนเอง โดยมีการบวนการในการพัฒนา คือการเรี ยนรู ้
การสร้างสรรค์ การผลิตสิ ่ งใหม่ ๆ จะทําให้สามารถปรับตัวตัวตั้งรับกับกระแสทุ นนิ ยมแบบ
ต่ าง ๆที่เข้ามาในชุ มชน ที่สํ าคัญชุ มชนต้องเรี ยกคืนวัฒนธรรมด้านความสั มพันธ์ของระบบ
ครอบครัวและเครือญาติ การช่วยเหลืออเกื้อกูล ร่ วมแรงร่ วมใจ สร้างมิ ตรภาพและไมตรีต่ อกัน
ความสมัครสมานสามัคคีกัน เนื่ องจากจะเป็ นพลังขับเคลื่ อนชุมชนที่สําคัญ
ดังนั้ นจากการศึกษาวิจัยและการเก็บรวบรวมข้อมูลในการศึกษา วัฒนธรรมชาวสวน
ยางพาราท่ามกลางกระแสทุ นนิยม ที่ผู ้วิจัยได้ทําการศึ กษาจากชุมชน ชุมชนไม้เรี ยง อําเภอฉวาง
จังหวัดนครศรี ธรรมราช นํามาสู่ องค์ความรู ้ใหม่ที่จะเป็ นแนวทางในการพัฒนาศักยภาพของ
ชุมชนชาวสวนยางพาราสู่ ความย ั่ งยืน ตามหลักธรรมทางพุทธศาสนามาปรับใช้ในการพัฒนา
แก้ไขปัญหาทางสั งคมชุมชนที่เรี ยกว่า การใช้หลัก ปริ ยัติ – ปฏิบัติ – ปฏิเวธ กล่าวคือ ในชุมชน
ชาวสวนยางพาราหรื อชุ มชนอื่นใด ต้องปริ ย ัติ คือต้องเรี ยนรู้ชุ มชนตนเองเสี ยก่อน รู้จักพื้นฐาน
และรากเหง้าในชุมชนของตนเอง เมื่อรู ้เรื่ องแล้วจึ งค่อยปฏิบัติ เมื่อปฏิ บัติได้แล้วจึงรู ้ชัดเห็ นชัด
ตามเป็ นจริ งนั้นที่ เรี ยกว่า ปฏิเวธ นอกจากเรี ยนรู้ชุ มชนของตนเอง เมื่อรู้แล้วจึงค่ อยปฏิบัติ การ
เรี ยนรู้ ดังกล่ าวจากการศึกษาชาวสวนยางพาราในพื้ นที่ไม้เรียง ตัวอย่างจากผู ้ นําวิถีปฏิ บัติ ใน