Page 212 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

196
ข้าวคุ ณภาพตํ่ าของชาวนาลุ่มนํ้ าปากพนัง และจัดสร้างโรงงานแป้ งขนมจีนเป็ นอุตสาหกรรมของ
ชุมชนเพื่อแปรรู ปข้าว โดยมี กลุ่มเกษตรกรทําสวนยางพาราเป็ นแกนนําเนื่ องจากมีประสบการณ์
ด้านธุรกิจอุตสาหกรรม ชุ มชน เครื อข่ายยมนาได้ยึดแนวทางพัฒนาคนให้มีความสามารถช่ วย
ตนเองได้ สามารถพัฒนาอาชี พให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมธรรมชาติ มีการสร้างอาชีพเสริ ม
ให้เกิดรายได้ในชีวิตประจําวัน สร้างความมั ่นคงในชีวิต มี ความย ั่ งยืนในอาชีพอยู่ได้อย่างพอดี
และพอเพียง
นอกจากนี้ ย ังมีการสร้ างเครื อข่าย แลกเปลี่ยนเรี ยนรู้ ร่ วมกับชุ มชนอื่นข้าม
จังหวัด ข้ามภาค และระดับชาติโดยใช้ชื่ อใหม่ว่า “เครื อข่ ายภูมิปัญญาไท” เป็ นการเชื่อมโยงกับ
เครื อข่ายองค์กรชาวบ้านจาก 33 จังหวัด ย ังผลให้เกิดประเด็นการพัฒนาที่หลากหลาย เกิ ดการ
แลกเปลี่ยนและถ่ ายทอดความรู้ภูมิปั ญญาระหว่างกันทั ่ว ทุกภาค เช่ นในเรื่ อง การเกษตร
ผสมผสาน การแพทย์พื้นบ้าน ผักพื้นบ้าน การจัดทรั พยากรป่ าไม้ในชุมชน การออมทรัพย์และ
การจัดบริ การสวัสดิ การของชุ มชน ฯลฯ การเกิ ดเครื อข่ายใหม่ เป็ นการขยายองค์ความรู้ สู่
ชุ มชน เกิดการผสมผสานทางวัฒนธรรมระหว่างภูมิภาค เป็ นการประยุกต์องค์ความรู ้ ใหม่อี ก
ทาง
การสร้างเครื อข่ายของชุ มชนไม้เรียงทําให้เกิ ดกิจกรรมใหม่ มากมายกิจกรรม
เกี่ยวกั บการเรี ยนรู ้ การแสดงพลัง การระดมทุน การสร้างความร่ วมมือการแลกเปลี่ยนสิ นค้า
ทรัพยากร และองค์ความรู้ โดยมีการบริ หารจัดการกิจกรรมความเหมาะสมกับบริ บทของ
ชุ มชนในแต่ละพื้ นที่ ปั จจุบันชุมชนไม้เรี ยงมีเครื อข่ายกับชุมชนต่าง ๆ มากมาย ตั้ งแต่ระดั บ
ตําบล อําเภอ จั งหวัด จนถึ งระดับประเทศ กล่ าวคือ เครือข่ ายยางพารา เครื อข่ ายยมนา
(ชาวสวนยางพาราชาวสวนไม้ผล ชาวนา ส่วนประมงได้ถอนตัวในภายหลัง) ในพื้นที่ จังหวัด
นครศรี ธรรมราช และการสร้างเครื อข่ายกับภายนอกทั้งระดับภูมิภาคและระดับประเทศ เช่น
เครือข่ ายภูมิปั ญญาไท เครือข่ ายสาธารณสุ ขชุ มชน ทําให้ชุมชนไม้เรี ยงมีการแลกเปลี่ยนเรี ยนรู ้
และเป็ นแหล่ งศึกษาดูงานให้กับชุ มชนต่าง ๆ ทั่ วประเทศ ชุ มชนจึ งไม่โดดเดี่ ยวหรื อต่อสู ้กับ
ปัญหาอุปสรรคต่าง ๆ แต่เพียงลําพัง
การตัดสิ นใจของชุ มชนในการจั ดทําแผนแม่ บทชุ มชนจะได้ผ่ านการคิด
วิเคราะห์อย่ างละเอียดรอบคอบ มีการสนับสนุนและการยอมรับจากหน่ วยงานของภาครั ฐไป
พร้อมกันแต่เงื่อนไขบางอย่างของภาครัฐขัดแย ้งกับความต้องการที่แท้จริ งของชุมชน จึ งต้องมี