Page 185 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

169
น้อยลง การพึ่ งพิงปัจจัยในการดํารงชี พจากภายนอกมีความเข้มแข็งมากขึ้ นเรื่ อย ๆ เป็ นสาเหตุ
หนึ่ งที่ นําไปสู่ การมีภาระหนี้ สิ น ทรั พยากรอาหารเริ่ มหมดความอุดมสมบูรณ์ ลง ทําให้การหา
อาหารจากธรรมชาติทําได้ลําบากและต้องใช้เวลามากขึ้ น ในขณะที่ชุ มชนประเมิ นและให้ค่ ากับ
เวลาที่ใช้การผลิตเพื่อขายมากกว่ าจะผลิตหรื อหาปัจจัยในการดํารงชี พทุกอย่างด้วยตนเอง
ส่ วนการบริ โภคความสะดวกสบาย เกิดขึ้ นเพื่ อพร้ อมกับการพัฒนาระบบ
โครงสร้ างพื้นฐานในชุมชนซึ่ งมี การพัฒนามาเป็ นลําดับตั้ งแต่ปี พ.ศ. 2518 มี ถนนเชื่ อมระหว่าง
หมู่ บ้านต่าง ๆ โดยงบประมาณจากพัฒนาในโครงการสร้างงานในชนบท(กสช.) หรื อชาวบ้าน
เรี ยกว่าโครงการเงินผัน ในปี พ.ศ. 2527 ชุมชนมี ไฟฟ้ าใช้ และในปี พ.ศ. 2537 มี ประปาหมู ่บ้าน
การพัฒนาโครงสร้างพื้ นฐานซึ่ งวัตถุประสงค์ ที่แท้จริงเป็ นการพัฒนาเพื่อเพิ่ มศักยภาพด้านการ
ผลิ ตของชุ มชน เพื่ อให้ ชุ มชนมี ระดับการดํารงชี วิ ตสูงขึ้ นแต่ จากการศึ กษาพบว่า ระบบ
สาธารณูปโภคต่าง ๆ ถูกใช้ประโยชน์ไปเพื่อการบริ โภคมากกว่ าเพื่อการผลิ ต
ดังนั้ นเมื่อชุ มชนไม้เรี ยงเปลี่ยนแปลงเข้าสู่ ทุนนิ ยม ความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ
ภายในชุมชนที่เปลี่ ยนแปลงได้ส่ งผลให้ชุ มชนจําเป็ นต้องพัฒนาคุณภาพในการผลิ ตยางพารามาก
ยิ ่งขึ้ น เพราะมาตรฐานหรื อชีวิตความเป็ นอยู่ที่ดี ภายใต้ระบบเศรษฐกิจเพื่อการค้า เกิดจากปริ มาณ
และความสามารถในการผลิต จิ ตสํานึกทุ นนิยมได้เข้ามาทําลายวัฒนธรรมของการช่วยเหลื อ
แบ่งปั นของคนในชุมชน การเข้าร่ วมในระบบเศรษฐกิ จเพื่อการค้า ทําให้ ชุ มชนต้องการเงิ นทุก
มากขึ้ น จึ งนําไปสู่ การเกิดระบบการกู้ โดยการเข้าร่ วมในระบบเศรษฐกิจที่ผลิ ตเพื่อขาย ดังที่ ได้
กล่าวมาแล้ว ในระบบเศรษฐกิ จเพื่อการค้า คือ การผลิ ตสินค้าที่ตรงตามความต้องการของตลาด
ซึ่ งมีผลทําให้ เกิดการเปลี่ยนแปลงด้านพันธุ ์ยางพาราพร้อมกับวิธีการผลิตแบบใหม่ ซึ่ งต้องการทุ น
เพื่อการผลิตมากขึ้ น ผลผลิตที่ได้แตกต่างไปจากการผลิตด้วยวิธีการผลิตแบบดั้ งเดิม แต่ ราคาของ
ผลผลิตยางพาราไม่ แน่ นอนขึ้ นอยู่ กับภาวะการณ์ ตลาด รวมทั้ งความสัมพันธ์ที่ เสี ยเปรี ยบจาก
ความไม่รู ้และการขาดอํานาจต่อรองของชาวสวน