Page 180 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

Basic HTML Version

164
ด้
วยการระดมทุ
นของชุ
มชนเป็
นเงิ
น 1 ล้
านบาท จากการดํ
าเนิ
นงานด้
วยความเอาจริ
งเอาจั
ดั
งกล่
าวทํ
าให้
รั
ฐเข้
ามาสนั
บสนุ
นให้
ก่
อสร้
างโรงงานแปรรู
ปยางพาราที่
มี
กํ
าลั
งผลิ
ต 4 ตั
นต่
อวั
น แต่
เมื่
อมี
โรงงานขนาดใหญ่
และมี
กํ
าลั
งการผลิ
ตมากขึ
นก็
ประสบกั
บปั
ญหาภาวะตลาดเนื่
องจากความ
ต้
องการยางพาราในช่
วงนั
นกลั
บลดตํ
าลง เป็
นผลให้
ทุ
นหมุ
นเวี
ยนของโรงงานมี
ไม่
เพี
ยงพอที่
จะ
จ่
ายให้
กั
บสมาชิ
ก ทางกลุ
มจึ
งแก้
ปั
ญหาโดยการติ
ดต่
อกั
บธนาคาร ด้
วยการสร้
างเครดิ
ตกั
ธนาคารเกษตรและสหกรณ์
(ธ.ก.ส.) โดยกลุ ่
มดํ
าเนิ
นการจ่
ายเงิ
นค่
ายางพาราให้
แก่
สมาชิ
กผ่
าน
บั
ญชี
ธนาคาร การดํ
าเนิ
นกิ
จการโรงงานแปรรู
ปจึ
งมี
ความมั ่
นคงขึ
น จนกระทั
งสามารถส่
งผล
ผลิ
ตยางอบแห้
งให้
กั
บบริ
ษั
ทผู
ส่
งออกที่
ท่
าเรื
อคลองเตย กรุ
งเทพฯ ได้
โดยตรงด้
วยราคาสู
งกว่
ราคาท้
องตลาดทั
วไป
อย่
างไรก็
ตามหากการพั
ฒนาของชุ
มชนนั
นไม่
ได้
รั
บการพั
ฒนาไปสู
ความเป็
นผู
ที่
มี
ความชํ
านาญ บนพื
นฐานความเข้
มแข็
งของชุ
มชน จากฐานด้
านวั
ฒนธรรมประเพณี
ดั
งเดิ
มก็
ยากที่
จะย ั ่
งยื
นได้
หากพิ
จารณาในระดั
บกระบวนทั
ศน์
คุ
ณลั
กษณะของสั
งคมทั
นสมั
ยที่
คํ
านึ
งถึ
ประสิ
ทธิ
ภาพ โดยพยายามสร้
างมาตรการหรื
อกลไกต่
าง ๆ อั
นจะนํ
ามาซึ
งประสิ
ทธิ
ภาพสู
งสุ
รวมทั
งหลั
กของการแบ่
งงานกั
นทํ
า ซึ
งความเชื่
อดั
งกล่
าว ได้
ก่
อให้
เกิ
ดการจํ
าแนกแจกแจงเชิ
โครงสร้
างขึ
นในระบบสั
งคมต่
าง ๆ รวมทั
งในระบบเศรษฐกิ
จเพื่
อให้
เกิ
ดประสิ
ทธิ
ภาพสู
งสุ
ด แต่
ประสิ
ทธิ
ภาพสู
งสุ
ดในที่
นี
ไม่
ได้
มี
ความหมายรวมไปถึ
งประสิ
ทธิ
ภาพสู
งสุ
ดในการกระจาย
ผลประโยชน์
จากระบบเศรษฐกิ
จไปย ั
งผู
ที่
อยู
ในส่
วนต่
าง ๆ อย่
างเป็
นธรรม เพราะในส่
วนที่
เกี่
ยวข้
องกั
บผลประโยชน์
มี
การจํ
ากั
ดและตั
กตวงผลประโยชน์
เฉพาะกลุ ่
มที่
มี
อํ
านาจในการ
กํ
าหนดนโยบาย และกลุ
มนายทุ
นมี
อํ
านาจเงิ
นอยู
ในมื
อ แม้
ว่
าชุ
มชนจะมี
ทั
กษะและประสบการณ์
ในการแลกเปลี่
ยน แต่
ความรู
และประสบการณ์
ดั
งกล่
าวเป็
นคนละชุ
ดกั
บการแลกเปลี่
ยนในระบบ
เศรษฐกิ
จแบบทุ
นนิ
ยมทั
งในแง่
ของเป้
าหมาย วิ
ธี
การ และความสั
มพั
นธ์
ในกระบวนการ
แลกเปลี่
ยน
ความรู
และทั
กษะเดิ
มของชุ
มชนจึ
งไม่
สามารถทํ
าให้
ชุ
มชนเป็
นผู
ที่
มี
ความชํ
านาญ
การในการแลกเปลี่
ยนของระบบทุ
นนิ
ยมในเศรษฐกิ
จสมั
ยใหม่
ได้
ในขณะที่
ชุ
มชนก็
มุ ่
งเน้
นที่
จะ
พั
ฒนาการผลิ
ตของตนเองเท่
านั
น การที่
รั
ฐมุ ่
งเน้
นที่
จะพั
ฒนาความสามารถในการผลิ
ตของชุ
มชน
มี
ผลสื
บเนื่
องให้
ชุ
มชนเกิ
ดความเชื่
อว่
า ชุ
มชนจะมี
มาตรฐานการดํ
ารงชี
พที่
สู
งขึ
นได้
ด้
วย