บทที่
1
บทนํ
า
1.1 ภู
มิ
หลั
ง
มนุ
ษย์
แต่
ละสั
งคมต่
างมี
วั
ฒนธรรมเป็
นของตนเองและมี
การสร้
างรู
ปแบบของ
วั
ฒนธรรมที่
เหมาะสมสอดคล้
องกั
บสภาพสั
งคมและยุ
คสมั
ย วั
ฒนธรรมได้
แสดงถึ
งความเป็
น
อั
นหนึ
่
งอั
นเดี
ยวกั
นของกลุ ่
มชนนั
้
น ๆ วั
ฒนธรรมคื
อพลั
งทางภู
มิ
ปั
ญญาของสั
งคม สะท้
อนการ
พั
ฒนาทางด้
านเศรษฐกิ
จ จิ
ตใจ การเมื
อง สั
งคม สิ
่
งแวดล้
อมพร้
อมกั
นไป (ประเวศ วะสี
.สื
บค้
นเมื่
อ
4 กั
นยายน 2551, จาก
วั
ฒนธรรมของชุ
มชนนั
้
นเริ
่
มจากการตั
้
งถิ ่
น
ฐานที่
สั
มพั
นธ์
กั
บเงื่
อนไขด้
านภู
มิ
ศาสตร์
โดยมี
อิ
ทธิ
พลต่
อรู
ปแบบการทํ
ามาหากิ
น การจั
ด
ความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างหมู
่
บ้
านกั
บโลกภายนอก ส่
วนด้
านสภาพแวดล้
อมทางธรรมชาติ
และวิ
ถี
การ
ผลิ
ตจะมี
อิ
ทธิ
พลต่
อรู
ปแบบความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างคนในชุ
มชน (ฉั
ตรทิ
พย์
นาถสุ
ภา และพรพิ
ไล
เลิ
ศวิ
ชา. 2537 : 24-40)
สั
งคมไทยในอดี
ตมี
ความเป็
นธรรมชาติ
นิ
ยมมี
วั
ฒนธรรมเกษตรกรรมเป็
นโครงสร้
าง
ของสั
งคม มี
ศาสนาเป็
นตั
วขั
บเคลื่
อนทางจริ
ยธรรมและจิ
ตวิ
ญญาณ วั
ฒนธรรมด้
านการเกษตรจึ
ง
เป็
นพื
้
นฐานที่
หล่
อหลอมชี
วิ
ตจิ
ตใจของคนไทยให้
มี
จิ
ตใจอ่
อนโยนเอื
้
อเฟื
้
อเผื่
อแผ่
เกื
้
อกู
ลต่
อกั
นและ
มี
ความเป็
นอยู
่
อย่
างเรี
ยบง่
าย (นิ
เทศ ติ
นณะกุ
ล. 2549 : 49-68) วั
ฒนธรรมภาคการเกษตรของไทยมี
ความเกี่
ยวข้
องกั
บเงื่
อนไขทางภู
มิ
ศาสตร์
และสภาพแวดล้
อมทางนิ
เวศเป็
นสํ
าคั
ญ มี
วิ
ถี
การผลิ
ตที่
หลากหลายในแต่
ละสภาพพื
้
นที่
กล่
าวคื
อ บริ
เวณพื
้
นที่
ราบจะมี
การปลู
กพื
ชผั
กผลไม้
พื
้
นที่
ลุ
่
มมี
การทํ
านาปลู
กข้
าว พื
้
นที่
ชายทะเลมี
การจั
บสั
ตว์
นํ
้
า ส่
งผลให้
วิ
ถี
ชี
วิ
ตและวั
ฒนธรรมมี
ความ
แตกต่
างกั
นตามสภาพแวดล้
อมที่
แตกต่
างกั
นในแต่
ละพื
้
นที่
ที่
ชุ
มชนนั
้
น ๆ ตั
้
งอยู
่
สํ
าหรั
บภาคใต้
ของไทยนั
้
นเป็
นดิ
นแดนที่
มี
สภาพภู
มิ
ประเทศที่
ขนาบด้
วยทะเลทั
้
งสอง
ด้
าน บริ
เวณตอนกลางมี
เทื
อกเขาทอดตั
วเป็
นแนวยาว สภาพดั
งกล่
าวส่
งผลให้
ภาคใต้
มี
ลั
กษณะ
อากาศเป็
นแบบมรสุ
มเขตร้
อนหรื
อร้
อนชื
้
นแถบมรสุ
ม (กฤษณา วงษาสั
นต์
และคณะ. 2542 : 35)
ด้
วยเหตุ
นี
้
อาชี
พของผู
้
คนส่
วนใหญ่
นอกจากการทํ
าประมงเป็
นสํ
าคั
ญแล้
วย ั
งมี
การเพาะปลู
กพื
ช
บริ
เวณที่
ราบเชิ
งเขา พื
ชเศรษฐกิ
จที่
สํ
าคั
ญในเขตอากาศแบบป่
าดิ
บชื
้
นเช่
นนี
้
คื
อ ยางพารา กล่
าวได้
ว่
า เมื่
อยางพาราแพร่
หลายได้
กลายเป็
นพื
้
นฐานการขั
บเคลื่
อนวั
ฒนธรรมทางการเกษตรของผู
้
คน
โดยส่
วนใหญ่
ของภาคใต้
ยางพาราส่
งผลต่
อวิ
ถี
ชี
วิ
ตและการสื
บทอดภู
มิ
ปั
ญญาในอาชี
พนี
้
มา