Page 71 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๑๗
(ราบหรื อสุรางคนางค์ ๒๘)
ปาโตแต่เช้า ขุนพรานหาญห้าว มีใจสบาย
ให้ แต่งที่ควร ใส่เครื่ องของถวาย เรี ยกทาสทั้ งหลาย
มาพร้ อมจับงาน
หนูไต่หลังคา ตกตรงลงมา ต้องเศียรขุนพราน
แล่ นไปคล้ายคล้าย ฝ่ ายทิศอี สาน อัศจรรย์บันดาลประจักษ์
แก่ ตา
ท่านขุนเนสาทร แลเห็นประหลาด แจ้งในปั ญญา
กู จักมีลาภ ยศศักดิ์ หนักหนา ขุนนางท้าวพระยา
จะให้จําเริ ญ
จับผ้าแดงนุ ่ง ส่ วนเขียวเกี่ยวพุง ใส่หมวกสะเทิน
จัดคนถื อของ แล้วยกย่างเดิ น บ่ายหน้ามุ่งเมิน
สู ่เมื องสาวัตถี
ครั้ นถึงขุนพราน ขึ้ นไปหาท่าน เสนาธิบดี
ทู ลบอกเข้าเฝ้ า ปิ ่ นเกล้าธานี ถวายเครื่องอย่างดี
เข้าหนังโคทอง
เจ้ากรุ งนครเรศ ท้าวทอดพระเนตร เข้าหนังทั้งผอง
เห็ นงามวิจิตร เป็ นแสงเรืองรอง เร่ งพิศติ ดต้อง
ในพระหั ทยา
จึงตรัสปราศรัย ดูก่อนพรานไพร เองได้ไหนมา
เป็ นของวิเศษ ประเสริฐนักหนา เที่ยวทางกลางป่ า
ไกลไกล้กี่วัน
ขุนพรานทู ลว่า ข้าพระพุทธเจ้า บุกพรงดงดัน
ทางสามเดื อนหครึ่ ง ถึงเขาทบกัน ใหญ่หลวงทรงัน
ยากผู ้ ไปเห็น
พบเนี ยมโคบุตร เผือกผ่องบริ สุ ทธิ์ เที่ยวด่านดงเย็น
เสื อสางสิ งหราช ร้ายกาจเคี่ยวเข็ญ ตราบเท่าพบเห็ น
พญาโคทองพราย
ด้วยได้พระเดช พระคุณปกเกศ ไม่มีอันตราย
ได้กลับคืนมา สิ บห้าวันปลาย เพลาตะวันบ่ าย
ถึ งบ้านพรานไพร
สมเด็จภูบาล มีพระโองการ ดํารัสปราศรัย