๔
เป็
นที่
แสนสนุ
ก
ไม่
มี
ความทุ
กข์
ติ
ดข้
องอั
นใด
เล่
นรํ
าทํ
าเพลง
ครุ ่
นเครงเวี
ยงไชย
หมู
่
มาหมู
่
ไป
นุ ่
งลายห่
มครุ
ย
เหล่
าพวกจี
นจาม
หนวดเครารุ ่
มร่
าม
ใส่
เสื
้
อรุ
กรุ
ย
บางดี
ดกะจั
บปี่
ตี
กรั
บเป่
าขลุ
่
ย
แป๊
ะกั
้
งพุ
งพลุ
้
ย
จู
งหลานเล่
นทราย
ฝ่
ายหมู
่
สมณะ
ถื
อบุ
ญคุ
ณพระ
ผ่
องใสใจสบาย
ปราศจากอาวรณ์
นิ
กรทั
้
งหลาย
สั
ตบุ
รุ
ษหญิ
งชาย
บู
ชานั
บถื
อ
ชี
พราหมณ์
พฤฒา
ศี
ร์
ษะโพกผ้
า
หู
ใส่
กิ ่
งกื
อ
ถื
อสั
จตั
ดบาป
ลู
กประคํ
ากํ
าถื
อ
เป็
นที่
หารื
อ
สุ
ขทุ
กข์
แผ่
นดิ
น
สมเด็
จปิ
่
นกษั
ตริ
ย์
เสวยราชสมบั
ติ
ปานเปรี
ยบเมื
องอิ
นทร์
เย็
นทั ่
วฝู
งคน
ปรกติ
อยู
่
กิ
น
ทํ
านาอาสิ
น
ค้
าขายสบายใจ
(ฉบั
ง ๑๖)
วั
นหนึ
่
งปิ
่
นเกล้
าสุ
ริ
ไอย์
ครั
้
นรุ ่
งแสงใส
ชํ
าระสระสรงคงคา
ลู
บไล้
คนธรมาลา
ทรงพระภู
ษา
ประดั
บวิ
จิ
ตรจี
บโจง
จึ
งเสด็
จออกจากท้
องพระ
สู
่
ที่
นั ่
งโถง
มุ
ขมาตย์
ก้
มเกล้
ากราบกราน
บั
ดนั
้
นสมเด็
จภู
บาล
มี
พระโอการ
ตรั
สสั ่
งแก่
หมู
่
เสนา
สู
เร่
งจั
ดเลื
อกพรานป่
า
ใครมี
วิ
ชา
ธนู
หน้
าไม้
ทางปื
น
ที่
กล้
านํ
้
าใจย ั ่
งยื
น
ตั
้
งเป็
นทนายปื
น
คุ
มไพร่
สามร้
อยโดยเดา
ล่
าเนื
้
อเถื
อหนั
งถอดเขา
มาถวายแก่
เรา
เป็
นส่
วยสํ
าหรั
บจองปี
เสนารั
บสั
่
งภู
มี
ใส่
เกล้
าเกษี
ถวายบั
งคมแล้
วออกมา