๓๗
๔.๒.๑.๓ ร่
วมสร้
างเครื่
องมื
อ ได้
ร่
วมกั
นสร้
างเครื่
องมื
อในการวิ
จั
ย เตรี
ยม
คํ
าถามสํ
าหรั
บสั
มภาษณ์
เพื่
อนํ
าไปสู
่
คํ
าตอบที่
ต้
องการ
๔.๒.๑.๔ ร่
วมกํ
าหนดกลุ
่
มตั
วอย่
าง ได้
ร่
วมกั
นคิ
ด วิ
เคราะห์
และหา
ความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างกลุ ่
มตั
วอย่
างกั
บประเด็
นปั
ญหาเพื่
อให้
ได้
ข้
อมู
ลตามประเด็
นที่
ต้
องการ
๔.๒.๑.๕ ร่
วมจั
ดเก็
บข้
อมู
ล ได้
ร่
วมจั
ดเก็
บข้
อมู
ลภาคสนาม ตามระเบี
ยบ
วิ
ธี
วิ
จั
ย เพื่
อนํ
าข้
อมู
ลที่
ได้
มาวิ
เคราะห์
ต่
อไป
๔.๒.๑.๖ ร่
วมให้
ข้
อมู
ล ร่
วมให้
ข้
อมู
ลเกี่
ยวกั
บประเพณี
สวดด้
านทุ
กแง่
มุ
ม
และได้
แสดงความคิ
ดเห็
น เสนอแนวทางการแก้
ไขและแนะนํ
า เพื่
อนํ
าไปใช้
ประโยชน์
กั
บการวิ
จั
ย
๔.๒.๑.๗ ร่
วมเวที
เสวนา แสดงความคิ
ดเห็
น แลกเปลี่
ยนเรี
ยนรู
้
ทํ
าให้
ได้
แนวทางในการฟื
้
นฟู
อนุ
รั
กษ์
ประเพณี
สวดด้
าน
๔.๒.๑.๘ ร่
วมฟื
้
นฟู
อนุ
รั
กษ์
ประเพณี
สวดด้
าน วั
ดพระมหาธาตุ
วรมหาวิ
หาร
โดยร่
วมกั
บมหาวิ
ทยาลั
ยมหามกุ
ฏราชวิ
ทยาลั
ยวิ
ทยาเขตศรี
ธรรมาโศกราช
จั
ดประเพณี
สวดด้
านมี
เ ยาวชน สถานศึ
กษา วั
ด เข้
ามาร่
วมกิ
จกรรมสวดด้
าน ประจํ
าปี
๒๕๕๑
๔.๒.๒ แนวทางในการฟื
้
นฟู
อนุ
รั
กษ์
ประเพณี
สวดด้
านให้
คงอยู
่
สื
บไป
จากการที่
คณะวิ
จั
ยได้
ร่
วมกั
บเครื
อข่
ายวั
ฒนธรรมและชุ
มชนดํ
าเนิ
นการจั
ดเก็
บ
ข้
อมู
ลศึ
กษาวิ
จั
ย จั
ดกิ
จกรรมและจั
ดเวที
เสวนา เพื่
อหาแนวทางในการฟื
้
นฟู
อนุ
รั
กษ์
เพื่
อให้
ประเพณี
สวดด้
านคงอยู
่
สื
บไป สรุ
ปได้
ดั
งนี
้
๔.๒.๒.๑ นํ
าบทสวดด้
าน จากหนั
งสื
อบุ
ด หรื
อบทสวดเรื่
องต่
าง ๆ เช่
น
เรื่
องวั
นคาร สี่
เสาร์
สุ
บิ
น ตํ
าราบู
ชาพระธาตุ
บรรจุ
ไว้
ในหลั
กสู
ตรภาษาไทย หรื
อเป็
นหลั
กสู
ตร
ท้
องถิ ่
น
๔.๒.๒.๒ จั
ดกิ
จกรรมประกวดการแข่
งขั
นสวดด้
านในสถานศึ
กษา ลั
กษณะ
เดี
ยวกั
บสวดมนต์
หมู
่
ทํ
านองสรภั
ญญะ(สํ
านั
กงานวั
ฒนธรรมจั
งหวั
ดกํ
าลั
งดํ
าเนิ
นการ)
๔.๒.๒. ๓ ส่
งเสริ
มประเพณี
สวดด้
าน โดยชุ
มชน บ้
าน วั
ด โรงเรี
ยน
เข้
ามาร่
วมกั
น โดยขยายพื
้
นที่
จากวั
ดพระมหาธาตุ
วรมหาวิ
หาร ไปย ั
งวั
ดต่
าง ๆ ในพื
้
นที่
จั
งหวั
ด
นครศรี
ธรรมราช
๔.๒.๒.๔ ส่
งเสริ
มผู
้
สวดหรื
อศิ
ลปิ
น โดยไม่
จํ
ากั
ดคุ
ณสมบั
ติ
ของผู
้
สวด
หรื
อศิ
ลปิ
น ขอให้
เป็
นผู
้
ที่
มี
ความสามารถอ่
านบทกลอนได้
คล่
อง มี
ความรั
กในศิ
ลปะการขั
บกลอน
ไม่
จํ
ากั
ด เพศ อายุ
ตํ
าแหน่
ง ควรเน้
นที่
เด็
กและเยาวชน เพราะเด็
กในวั
นนี
้
จะเป็
นผู
้
ใหญ่
ในวั
นหน้
า
และเป็
นผู
้
ที่
สื
บทอดประเพณี
อั
นดี
งามให้
คงอยู
่
ต่
อไป