๒๗
ขั
้
นตอนการสวดด้
านในปั
จจุ
บั
น
(ตั
้
งแต่
ปี
พ.ศ.๒๕๔๕-ปั
จจุ
บั
น)
ขั
้
นเตรี
ยมการก่
อนพิ
ธี
๑. ผู
้
เข้
าร่
วมพิ
ธี
นํ
าปิ
่
นโต ดอกไม้
ธู
ปเที
ยน อาหารคาวหวาน เพื่
อถวายพระ
๒. นิ
มนต์
พระสงฆ์
เข้
าร่
วมพิ
ธี
อย่
างน้
อย ๕ รู
ป
๓. การแต่
งกาย ทั
้
งผู
้
สวดและผู
้
เข้
าร่
วมกิ
จกรรมแต่
งกายชุ
ดสุ
ภาพเสื
้
อสี
ขาว
ขั
้
นดํ
าเนิ
นการ ดั
งนี
้
๑. พุ
ทธศาสนิ
กชน ศิ
ลปิ
นหรื
อผู
้
สวดด้
านมาพร้
อมกั
น ณ พระระเบี
ยง
บริ
เวณวิ
หารคด วั
ดพระมหาธาตุ
วรมหาวิ
หาร
๒. ประธานในพิ
ธี
จุ
ด ธู
ปเที
ยน บู
ชาพระรั
ตนตรั
ย
๓. ทํ
าวั
ตรเช้
า (ประกอบพิ
ธี
ในวั
นธรรมสวนะ)
๔. กราบพระบรมธาตุ
โดยผู
้
เข้
าร่
วมพิ
ธี
หั
นหน้
าไปทางพระบรมธาตุ
เจดี
ย์
๕. หั
นหน้
ากลั
บมาทางพระสงฆ์
กราบพระสงฆ์
ประกาศอุ
โบสถ
๖. ศิ
ลปิ
นหรื
อผู
้
สวดด้
าน ทํ
าการสวดด้
าน โดยบทแรกจะเป็
นบทบู
ชา
พระบรมธาตุ
หลั
งจากนั
้
นจะสวดตามด้
วยบทอื่
น ๆ หยุ
ดสวดประมาณ ๑๐ นาที
ก่
อนพระสงฆ์
มาถึ
ง
๗. เมื่
อพระสงฆ์
เดิ
นทางมาถึ
ง ศิ
ลปิ
นหรื
อผู
้
สวดด้
าน หรื
อพิ
ธี
กรทาง
ศาสนา สมาทานศี
ล รั
บศี
ล หลั
งจากนั
้
นถวายสั
งฆทานพระสงฆ์
ฉั
นภั
ตตาหารเพล กราบพระ เสร็
จพิ
ธี
๔.๑.๒.๑.๘ ประเพณี
สวดด้
านของจั
งหวั
ดนครศรี
ธรรมราชได้
สู
ญหายไปเป็
น
ระยะเวลากว่
า ๒๐ ปี
มาแล้
ว ต่
อมาปี
พ.ศ.๒๕๔๕ มหาวิ
ทยาลั
ยมหามกุ
ฏราชวิ
ทยาลั
ย
วิ
ทยาเขตศรี
ธรรมาโศกราชซึ
่
งเป็
นมหาวิ
ทยาลั
ยสงฆ์
ได้
ทํ
าการฟื
้
นฟู
ประเพณี
สวดด้
าน เพื่
อรื
้
อฟื
้
น
ประเพณี
ที่
เกิ
ดจากความเชื่
อความศรั
ทธาเกี่
ยวกั
บองค์
พระบรมธาตุ
เจดี
ย์
ในวั
ดพระมหาธาตุ
วรมหาวิ
หาร
ซึ
่
งเป็
นสถานที่
ศั
กดิ
์
สิ
ทธิ
์
บริ
เวณที่
มหาวิ
ทยาลั
ยตั
้
งอยู
่
และต้
องการสร้
างค่
านิ
ยมจิ
ตสํ
านึ
กให้
กั
บ
เด็
ก เยาวชน และผู
้
สนใจทั ่
วไป หั
นมานิ
ยมวั
ฒนธรรมดั
้
งเดิ
มอั
นเป็
นเอกลั
กษณ์
ของท้
องถิ ่
น
มหาวิ
ทยาลั
ยมหามกุ
ฏราชวิ
ทยาลั
ย วิ
ทยาเขตศรี
ธรรมาโศกราช เสนอโครงการ
เพื่
อของบประมาณสนั
บสนุ
นจั
ดกิ
จกรรมประเพณี
สวดด้
าน จากมหาวิ
ทยาลั
ยมหามกุ
ฏราชวิ
ทยาลั
ย
(ส่
วนกลาง)และดํ
าเนิ
นโครงการร่
วมกั
บเทศบาลนครนครศรี
ธรรมราช มหาวิ
ทยาลั
ยราชภั
ฏ
นครศรี
ธรรมราชโดยมี
เป้
าหมายผู
้
เข้
าร่
วมกิ
จกรรมประกอบด้
วย นั
กเรี
ยนจากโรงเรี
ยนในเขตเทศบาล
นครนครศรี
ธรรมราช ชุ
มชน พระสงฆ์
และศิ
ลปิ
นผู
้
สวด ผลการดํ
าเนิ
นโครงการสํ
าเร็
จ
ตามวั
ตถุ
ประสงค์
ผู
้
เข้
าร่
วมกิ
จกรรมให้
การตอบรั
บจํ
านวนมาก และได้
ดํ
าเนิ
นการจนถึ
งปั
จจุ
บั
น