Page 124 - งานวิจัย - www.culture.go.th/research

๗๐
ไต่ไปสบาย
คนหนึ่งทําตลก ออกปากว่าตก ลงกลิ้ งกลางทราย
ลุ กขึ้นไม่รอด ตีนมือขวายขวาย ที่คนปากร้าย
แซ่งว่าตายห่ า
ที่ เป็ นพวกพ้อง เรี ยกกันสามสอง หิ้วหามออกมา
เข้าปั ดเป่ าถุน ทรายติดหน้าตา มนต์นํ้ามันทา
คลิ ดคลาดเลื่อนหาย
(ยานี ๑๑)
ครั้ นเล่ นเสร็จการแล้ว จึงพระแก้วผู ้ ลือสาย
สั ่งให้เตรียมพลไกร กลับเข้าไปสู่ ภารา
เสด็จขึ้ นหลังคชสาร หมู ่พนักงานท้าวพระยา
สาวสาวแห่แหนมา บัดเดียวลุ ถึงวังใน
ขุ นนางไพร่ หมวดกอง เรื อนใครครองต่างคนไป
พูดจาสบายใจ ก็ เล่าให้ญาติกาฟัง
พระสมี ที่บวชใหม่ สุ ้ งสี งามสุดกําลัง
จะเดิ นจะลุกนั่ง อยู่ละม่อมพร้อมเพริ ดพราย
กล่าวถึ งเรื่ องพรานเปรต อันทนเวทนาหลาย
ที นั้ นก็กลับกลาย ไปเสวยสุขในเมืองบน
เดชะเจ้าสมีใหม่ แผ่บุญไปได้เป็ นผล
คํ้ าชูเกื้ อหนุนตน ให้สมบัติในเมืองแมน
นางนางนั่งเฝ้ าอยู่ แต่สาวสาวราวได้แสน
เสด็ จไปแห่แหน หมู่สาวสาวย่อมสะคราญ
เทพบุ ตรคิดติดยินดี ก็จรลีจากพิมาน
ลงมาจากสถาน สําแดงกายพระสุบิน
ครั้ นแล้วเหาะเหินมา โดยมรรคาสู่ ด้าวดิ น
ถึ งวัดสงฆ์ หลับสิ้ น ย ังแต่พระสมีใหม่
ตะเกี ยงตามอยู่พลามแพลม กระแอมเสียงท่องวินัย
เทพพรานก็เข้าไป ยืนเยี่ยมอยู่ช่องพระแกล
พระสมี เหลียวไปดู เห็นดีใจพ่อถนัดแน่
นุ ่ งห่มแต่ ล้วนแพร ถามว่าสกมาแตไหน
เทพพรานพอได้ฟั ง ตอบวจนังไปทันใจ
ข้านี้ มิใช่ ใคร คือพรานพ่อทนเวทนา