๕๗
อนึ
่
งเอ็
นดู
บิ
ดาเจ้
ากู
เมื่
อย ั
งเป็
นคน
กล้
าหาญารศึ
ก
มี
ชั
ยทุ
กหน
ตราบเท่
าสิ
้
นชนม์
ลื
อชาว่
าดี
แม้
นย ั
งแต่
บุ
ตร
นํ
้
าจิ
ตบริ
สุ
ทธิ
์
จะเป็
นพระสมี
จะแต่
งการบวช
อาวชาวสาวั
ตถี
มิ
ให้
เสี
ยที
ความชอบหนหลั
ง
เสนาผู
้
เฒ่
า
ทู
ลว่
าปิ ่
นเกล้
า
มี
พระทั
ยหวั
ง
จะสร้
างบารมี
ไว้
เป็
นจี
รั
ง
คํ
าซึ
่
งโปรดสั
่
ง
ควรทุ
กประการ
จะขอชุ
ลี
พร้
อมกั
นทั
้
งนี
้
มี
ใจเบิ
กบาน
ขอทํ
าบุ
ญด้
วย
ช่
วยโมทนาทาน
ตามปิ ่
นจั
กรวาล
ทรงพระเมตตา
สมเด็
จจอมจั
กร
จึ
งบ่
ายพระพั
กตร์
ตรั
สสั ่
งว่
ามา
ว่
าเหวยตํ
ารวจ
ไปหาโหรา
เร่
งเร็
วเข้
ามา
บั
ดนี
้
จงไว
ตํ
ารวจก้
มเกล้
า
วิ ่
งไปพราวพราว
บั
ดเดี
ยวถึ
งกะได
ถามว่
าตาโหร
ตั
วย ั
งหรื
อไฉน
บอกมาไวไว
รั
บสั ่
งให้
หา
ขุ
นโหรได้
ฟั
ง
ลุ
กจากที่
นั ่
ง
จั
บผ้
าพาดบ่
า
ยกเฉี
้
ยนหมากพลู
ออกมาสู
่
หา
หลานเอ็
นดู
ตา
งดถ้
าประเดี๋
ยวใจ
เออหลานได้
ฟั
ง
กระแสรรั
บสั ่
ง
มี
กิ
จสิ ่
งใด
ตํ
ารวจบอกว่
า
จะเป็
นการใหญ่
จะดู
ฤกษ์
ชั
ย
บวชเจ้
าสุ
บิ
น
โหรรู
้
เค้
าเงื่
อน
กลั
บมาในเรื
อน
ค้
นคว้
าไขว่
ขวิ
น
หยิ
บกลั
กดิ
นสอ
หาหอปฏิ
ทิ
น
ห่
วงยามทั
้
งสิ
้
น
สํ
าหรั
บโหรา
แต่
งตั
วจี
บโจง
นุ ่
งผ้
าตาโถง
โจงกระเบนเห็
นขา
ผ้
าขาวเคี
ยนพุ
ง
ถื
อถุ
งตํ
ารา
ลงจากเคหา
ให้
ทาสถื
อบอง
โหรเฒ่
าเจ้
าจอบ
เดิ
นไปหอมหอม
กรายแขนทั
้
งสอง
ถึ
งปากประตู
วั
ง
เยี่
ยมเยี่
ยมมองมอง
ขึ
้
นท้
องพระโรงทอง